"Η ΒΙΒΗ ΤΟΓΙΑΛΟΥ ΣΤΙΣ -ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ ΜΕΡΕΣ-!"

 

1. Βιβή είστε παιδαγωγός με εξειδίκευση. Πώς βοήθησε η εκπαιδευτική σας εμπειρία στη δημιουργία του Λουκά;

Η εξειδίκευση μου ναι είναι στο παιδικό βιβλίο και στο παιδαγωγικό υλικό. Από την αρχή της ακαδημαϊκής μου πορείας στο συγκεκριμένο κλάδο μου άρεσε η παιδική λογοτεχνία και θέλησα να το πάω ένα βήμα παρακάτω.

Η εκπαιδευτική μου εμπειρία με βοηθά να κατανοώ καλύτερα τον τρόπο που σκέφτονται και αισθάνονται τα παιδιά, τι είναι αυτό που τους τραβάει την προσοχή σε ένα παιδικό βιβλίο και πως μπορούν να συνδεθούν με την εκάστοτε ιστορία.

Όλα αυτά με καθοδηγούν ώστε να δημιουργώ χαρακτήρες και ιστορίες που είναι κοντά στον κόσμο τους, γεμάτες φαντασία αλλά και μηνύματα που μπορούν να κατανοήσουν εύκολα. Έτσι γεννήθηκε και ο Λουκάς, ένας ήρωας που πιστέυω ότι μιλά στην καρδιά των παιδιών.

 

2. Γιατί επιλέξατε ένα τζιτζίκι ως κεντρικό ήρωα; Τι συμβολίζει ο Λουκάς για εσάς;

Επέλεξα ένα τζιτζίκι ως κεντρικό ήρωα γιατί είναι ένα έντομο που συνδέεται έντονα με τη φύση και τη μουσική. Το τραγούδι τους συμβολίζει τη χαρά της ζωής, και την ελευθερία της έκφρασης. Πραγματικά τα τζιτζικάκια , αυτά τα άκακα εντομάκια , βγαίνουν από το έδαφος , καθώς έχουν περάσει όλη τους τη ζωή κάτω από τη γη και σκαρφαλώνουν στα δέντρα ώστε να βρουν το κατάλληλο μέρος να εκκολαφθούν και να βγάλουν φτερά. Όταν λοιπόν αρχίζουν αυτό το ήχο που τον έχουμε συνδυάσει όλοι με το καλοκαίρι την ξεγνοιασιά,ουσιαστικά λέγεται ότι τραγουδούν την ίδια τη ζωή. Αυτή που ανακαλύπτουν για πρώτη φορά. Στην πραγματικότητα είναι ο ήχος για το ζευγάρωμα του αλλά από μια πιο συνασθηματική ματιά έτσι θα θελα να το φαντάζομαι.  

 Για μένα ο Λουκάς, ο συγκεκριμένος ήρωας μέσα από την ιστορία του, συμβολίζει το θάρρος να εκφράζουμε τον εαυτό μας, την προσπάθεια , το να μην τα παρατάμε ποτέ και να ακολουθούμε πάντα το δική μας «μελωδία» στη ζωή.

 

3. Ποια ήταν η σπίθα που σας οδήγησε στη συγγραφή του «Ο Λουκάς & η μελωδία της ζωής»;

Η σπίθα για τη συγγραφή του βιβλίου γεννήθηκε όπως προείπα από την αγάπη μου για την παιδική λογοτεχνία. Όταν πριν μερικά χρόνια έμαθα κι εγώ για τον κύκλο ζωής των τζιτζικιών ,εντυπωσιάστηκα ,γιατί δεν ήξερα πως ζουν (ως παιδί της πόλης). Και τότε μου ήρθε η ιδέα ότι αυτό δεν υπάρχει σε κανένα παιδικό βιβλίο. Όταν ένιωσα έτοιμη να γράψω εμφανίστηκε αυτός ο ήρωας και έτσι όλα πήραν το δρόμο τους. Ήθελα να δημιουργήσω μια ιστορία που να συνδυάζει γνώση, φαντασία και συναισθήματα.

 

4. Αν η «μελωδία της ζωής» του Λουκά είχε ήχο, τι είδους μουσικής  θα ήταν & γιατί;

Αν η μελωδία της ζωής του Λουκά είχε ήχο, θα ήταν μια χαρούμενη και φωτεινή μουσική, γεμάτη ρυθμό και ζωντάνια. Θα θύμιζε τους ήχους του καλοκαιριού και της φύσης, που μας κάνουν να νιώθουμε ηρεμία ,χαρά και προσμονή.

 

5. Ποιο είναι το κεντρικό μήνυμα που θέλετε να πάρουν τα παιδιά πέρα από τις γνώσεις για τα έντομα;

Το βασικό μήνυμα που θέλω να πάρουν τα παιδιά είναι ότι όλοι μας είμαστε διαφορετικοί, μοναδικοί. Ότι καμία δυσκολία δεν μπορεί να μας κρατήσει πίσω από το να ολοκληρώσουμε τον τελικό μας στόχο. Με προσπάθεια, επιμονή και τους σωστούς ανθρώπους δίπλα μας μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα!

 

6. Ο Λουκάς περιμένει με αγωνία να βγει στην επιφάνεια. Πόσο σημαντική είναι η αναμονή και η υπομονή στη ζωή ενός παιδιού;

Η αναμονή και η υπομονή είναι πολύ σημαντικές αξίες στη ζωή ενός παιδιού. Μέσα από αυτές τα παιδιά μαθαίνουν να επιμένουν στους στόχους τους, να προετοιμάζονται και να εκτιμούν περισσότερο τη στιγμή που θα πραγματοποιηθεί κάτι που περιμένουν. Ακόμα κι αν η ζωή δεν τα φέρει όπως τα είχαν στο μυαλό τους, πάντα θα μπορούν να ξαναπροσπαθήσουν !

 

7. Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

Στα μελλοντικά μου σχέδια είναι να συνεχίσω να γράφω ιστορίες για παιδιά που συνδυάζουν τη γνώση με τη φαντασία. Το βιβλίο μου συνεχίζει να ταξιδεύει σε τάξεις, στις παιδικές βιβλιοθήκες των παιδιών στο σπίτι τους, σε βιβλιοπωλεία κι όπου γεννάται η φιλαναγνωσία. Συνεχίζω κι εγώ μαζί με το Λουκά τις παρουσιάσεις μου σε βιβλιοπωλεία και σχολεία.

« Γεωργίου Δροσίνη, Ιστοί Αράχνης πρωτόλεια συνθέματα, του Αναστασίου Αγγ. Στέφου»

 

Η συλλογή Ιστοί Αράχνης είναι η πρώτη ποιητική συλλογή του Δροσίνη που εκδόθηκε το 1880 από τις στήλες του εντύπου Ραμπαγάς με το ψευδώνυμο Αράχνη. Ο οριστικός τίτλος Ιστοί Αράχνης δόθηκε από τον εκδότη Λάμπρο Κορομηλά. Ο συμβολικός αυτός τίτλος της συλλογής παραπέμπει στην ελληνική μυθολογία.

Στη συλλογή εμπεριέχονται σύντομα ποιήματα, μερικά δίστιχα με νοηματική αυτοτέλεια, τέσσερα σονέτα από τη σειρά με το γενικό τίτλο Ανοιξιάτικα αλλά και εκτενέστερα με παρνασσική τεχνοτροπία καθώς και ποιήματα ανθολογημένα από ευρωπαίους ποιητές σε ελεύθερη απόδοση από τον Δροσίνη. Γραμμένα όλα σε απλή δημοτική που προσομοιάζει περισσότερο με την καθημερινή φυσική ομιλία και με μετρική ποικιλία είναι όλα ποιήματα εύθυμα συνθέματα της νεανικής του ηλικίας, με ιδιαίτερη όμως ευαισθησία. Έχουν ιδιαίτερη σημασία για τη εξέλιξη της νεότερης ποίησης διότι αποφεύγουν την υπερβολή των ρομαντικών προσγειώνοντας τον ποιητικό λόγο στο καθημερινό βίωμα και στην τοπική παράδοση.

«Το μάτι μου προχθές ακολουθούσε

Μια πεταλούδα όπου πεινασμένη

Στο περιβόλι μέσα τριγυρνούσε

Λίγη τροφή για ναύρη η καϋμένη.

 

Εδώ γλυκά τ’ αγιόκλημα φιλούσε,

Εκεί την πασχαλιά την ανθισμένη

Στα ρόδα μέλι ύστερα ζητούσε…

Μα για πολύ τίποτε δεν μένει.

 

Και είπα: με την πεταλούδα μοιάζω

Πολύ όπως αυτή χίλια λουλούδια

Χίλιαις αγάπαις το λεπτό αλλάζω.

 

Μα φταίω; Όσο και κανείς να θέλει,

Για μια να ψάλλη δεν μπορεί τραγούδια

Αχ! Όλα τα κορίτσια έχουν μέλι!»

 

Όλα ανεξαιρέτως τα ποιήματα της συλλογής έχουν ως μοναδικό θέμα τον έρωτα σε όλες τις διαστάσεις του, με απλούς ερωτικούς στίχους, χωρίς υπερβολικές εξάρσεις. Το εναρκτήριο ποίημα της συλλογής είναι το σονέτο « Η πεταλούδα». Στην παρούσα ποιητική συλλογή είναι ανθολογημένα δύο ποιήματα τα οποία έχει μεταφράσει ελεύθερα ο Δροσίνης και εμπεριέχονται στη συλλογή L’ intermezzo (1821-1822), στον τόμο Poemes et Legendes, Paris 1880 που υπάρχει στη βιβλιοθήκη του ποιητή.

Αξιοσημείωτο είναι ότι η συλλογή ολοκληρώνεται με το ποίημα Valse, αφιερωμένο στο σπουδαίο Κερκυραίο μουσουργό Σπυρίδωνα Σαμαρά (1861-1917)που έχει μελοποιήσει έργα του Δροσίνη και άλλων νεοελλήνων ποιητών.

Συνοψίζοντας, η συλλογή Ιστοί Αράχνης ανήκει στην πρώτη  ποιητική περίοδο του Δροσίνη, η οποία συνιστά μια ενότητα που περιλαμβάνει τις συλλογές Σταλακτίται (1881), Ειδύλλια ( 1884), Αμάραντα (1889) και Γαλήνη (1902) και σηματοδοτούν την αλλαγή που θα επιφέρει στη νεοελληνική ποίηση η λεγόμενη γενιά του 80’.

Ειδικότερα, οι Ιστοί Αράχνης αν και αποτελούν νεανικά στιχουργήματα εγκαινιάζουν τη στροφή του ποιητή προς το δημοτικό τραγούδι και την ελληνική ύπαιθρο με τον παραδοσιακό και ενίοτε ειδυλλιακό τρόπο ζωής καθώς και τη στροφή του προς τη γαλλική ποίηση στην οποία έχει εντρυφήσει από την παιδική του ακόμη ηλικία και αργότερα θα μεταφράσει πολλούς ποιητές.

 

~Ευφροσύνη Λούζη~

ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΛΟΥΖΗ - ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ ΜΕΡΕΣ 19/02/2026 ΚΑΛΕΣΜΕΝΗ ΣΤΟ ΣΤΟΥΝΤΙΟ ΤΟΥ NEA SMYRNI RADIO - TV Η ΚΑΤΑΞΙΩΜΕΝΗ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΚΑΡΜΕΝ ΡΟΥΓΓΕΡΗ

 

"ΜΝΕΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ Γ. ΔΡΟΣΙΝΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΗΝΑ ΜΑΡΤΗ"

~ Ευφροσύνη Λούζη~

 

"Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΚΥΡΙΑΝΟΣ ΣΤΟΝ NEASMYRNIRADIOTV.GR ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ -Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ-"

 

1) Τι αντιπροσωπεύει ο φάρος στον τίτλο του βιβλίου σας; Πώς αυτός ο φάρος καθοδηγεί τους ήρωες της ιστορίας;


Ο φάρος συμβολίζει την ελπίδα, την εσωτερική φωνή και το φως που όλοι αναζητούμε στις πιο σκοτεινές μας στιγμές. Δεν είναι απλώς ένα φυσικό σύμβολο· είναι η συνείδηση, η πίστη, η αγάπη και η δύναμη που κρατά τους ήρωες όρθιους όταν όλα γύρω τους μοιάζουν να καταρρέουν. Καθοδηγεί τους ήρωες όχι δίνοντάς τους έτοιμες λύσεις, αλλά φωτίζοντας τον δρόμο ώστε να βρουν μόνοι τους την αλήθεια τους.


2) Ποιο είναι το κυρίαρχο μήνυμα που θέλετε να περάσετε στους αναγνώστες μέσα από τις σελίδες αυτού του βιβλίου;


Το βασικό μήνυμα είναι πως ακόμα και μέσα στις μεγαλύτερες δυσκολίες υπάρχει φως. Η ζωή μπορεί να μας δοκιμάζει, αλλά πάντα μας δίνει την ευκαιρία να ξανασταθούμε, να αγαπήσουμε, να συγχωρήσουμε και να προχωρήσουμε. Θέλω ο αναγνώστης να κλείνει το βιβλίο και να νιώθει πιο δυνατός, πιο συνειδητοποιημένος και πιο έτοιμος να αντιμετωπίσει τη δική του διαδρομή.


3) Τι σας ενέπνευσε να γράψετε το «Ο Φάρος της Ζωής» και πόσο χρόνο χρειαστήκατε για την ολοκλήρωσή του;


Η έμπνευση ήρθε μέσα από προσωπικές εμπειρίες, παρατηρήσεις ανθρώπων γύρω μου και στιγμές που με σημάδεψαν βαθιά. Ήθελα να αποτυπώσω συναισθήματα που όλοι έχουμε νιώσει αλλά λίγοι εκφράζουμε. Η συγγραφή ήταν ένα ταξίδι εσωτερικής αναζήτησης και διήρκεσε αρκετούς μήνες, γιατί κάθε κεφάλαιο έπρεπε να “ωριμάσει” μέσα μου πριν γραφτεί.


4) Ποιος από τους χαρακτήρες του βιβλίου θεωρείτε ότι εξελίσσεται περισσότερο και γιατί;


Θεωρώ ότι ο κεντρικός ήρωας είναι εκείνος που βιώνει τη μεγαλύτερη εσωτερική μεταμόρφωση. Από την αμφιβολία και τον φόβο, περνά στην αποδοχή και στη δύναμη. Η εξέλιξή του δεν είναι ξαφνική· είναι αποτέλεσμα συγκρούσεων, απωλειών και συνειδητοποιήσεων. Αυτή η πορεία τον κάνει πιο ανθρώπινο και πιο αληθινό.


5) Στο έργο σας, η αγάπη φαίνεται να έχει ισχυρό ρόλο. Πιστεύετε ότι η αγάπη είναι ο τελικός “φάρος” σε μια ζωή γεμάτη δυσκολίες;


Απόλυτα. Η αγάπη είναι η πιο καθαρή μορφή φωτός. Δεν μιλώ μόνο για τη ρομαντική αγάπη, αλλά για την αγάπη προς τον εαυτό μας, την οικογένεια, τους φίλους, ακόμη και για την ίδια τη ζωή. Όταν υπάρχει αγάπη, υπάρχει και κατεύθυνση. Είναι ο φάρος που δεν σβήνει ποτέ.


6) Τι αποτελεί για εσάς τη μεγαλύτερη πρόκληση στη διάρκεια της συγγραφής;


Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η ειλικρίνεια. Να γράφεις χωρίς φόβο, χωρίς να κρύβεσαι πίσω από λέξεις. Επίσης, η ισορροπία ανάμεσα στο συναίσθημα και τη δομή της ιστορίας. Θέλω κάθε λέξη να έχει λόγο ύπαρξης και κάθε σκηνή να εξυπηρετεί την εξέλιξη του έργου.


7) Αν μπορούσατε να δώσετε μια συμβουλή στους νέους αναγνώστες που αναζητούν τον δικό τους «φάρο» στη ζωή, ποια θα ήταν αυτή;


Να μη φοβηθούν το σκοτάδι. Μόνο μέσα από αυτό θα εκτιμήσουν το φως. Να ακούνε την καρδιά τους, να κάνουν λάθη, να μαθαίνουν και να προχωρούν. Ο φάρος τους δεν βρίσκεται κάπου μακριά· βρίσκεται ήδη μέσα τους.


8) Ετοιμάζετε κάποιο νέο έργο αυτή την περίοδο; Ποια είναι τα μελλοντικά σχέδιά σας;


Ναι, βρίσκομαι στη διαδικασία σύλληψης μιας νέας ιστορίας που θα αγγίζει ξανά τον άνθρωπο και τις εσωτερικές του αναζητήσεις, αλλά μέσα από μια διαφορετική οπτική. Στόχος μου είναι να συνεχίσω να γράφω ιστορίες που μιλούν στην καρδιά και αφήνουν ένα μικρό αποτύπωμα φωτός σε όποιον τις διαβάζει



~Ευφροσύνη Λούζη~

« Στο Ξενοδοχείο Royal Olympic ,η κοπή της βασιλόπιτας απ’ το Σύλλογο οι Φίλοι του Μουσείου Δροσίνη»

 

Την Τετάρτη το πρωϊ 11 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε η επετειακή εκδήλωση για τα 200 χρόνια από την ηρωϊκή έξοδο του Μεσολογγίου στην αίθουσα Templar’s του ξενοδοχείου Royal Olympic από τους Φίλους του Μουσείου Γ. Δροσίνη. Αρχικά, τον χαιρετισμό και το καλωσόρισμα απηύθυνε η ακάματη Πρόεδρος του Συλλόγου κα. Ελένη Βαχάρη αναφέροντας λίγα λόγια για το γενεαλογικό δέντρο του Γ. Δροσίνη. Η οικογένεια Δροσίνη βοηθούσε οικονομικά τους αγωνιστές. Ο Σύλλογος έστησε μια μαρμάρινη «Στήλη» στον Κήπο των Ηρώων με τα ονόματα των πεσόντων Δροσίνηδων Εξοδετών. Επιπλέον, ο ποιητής έγραψε πολλά ποιήματα για τους αγωνιστές του 1821.

 Η κα. Μαρίνα Ζακυνθινάκη ως συντονίστρια της εκδήλωσης αναφέρθηκε στο κλίμα συγκίνησης που είχε δημιουργηθεί στην Ευρώπη και στην Αμερική. Στη συνέχεια, το λόγο πήρε ο Αντιπρόεδρος του Συλλόγου κ. Παύλος Φήμης υποστηρίζοντας πως κάθε ελεύθερος άνθρωπος είναι πολίτης του Μεσολογγίου και ότι το Μουσείο Γ. Δροσίνη είναι ευαισθητοποιημένο για τα εθνικά μας θέματα. Μάλιστα, ο κ. Παύλος Φήμης τόνισε ότι ο Γ. Δροσίνης συμπεριλαμβάνεται στους ελληνολάτρες ποιητές του 1880. Ανέπτυξε τη δράση και τις θυσίες των προγόνων, εξοδετών του ποιητή.

Κατόπιν, τον λόγο πήρε ο κ. Νικόλαος Μαρκάτος, Πρύτανης του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου με  « Θέμα: Μεσολόγγι: Eκεί που η θυσία έγινε πατρίδα». Ο κ. Νικόλας Μαρκάτος αναφέρθηκε σε μια ιστορία που δεν είναι ιστορία των ορίων της αντοχής. Το Μεσολόγγι πολιορκήθηκε τρεις φορές και έχει αποκτήσει συμβολικό βάρος και απ’ το Μεσολόγγι γεννήθηκε ένα ηθικό γεγονός αφού οι πολιορκημένοι ήταν μια κοινωνία σε κατάσταση πολέμου και η πείνα είχε γίνει η κυρίαρχη δύναμη! Οι πολιορκημένοι προτίμησαν να διαλέξουν την ελευθερία έστω και ως πιθανότητα από τη βεβαιότητα της σκλαβιάς. Το Μεσολόγγι συμβολίζει την ελευθερία ως ανυψωτική στάση. Και τόνισε πως είναι χρέος μας να μην υποτιμήσουμε τη λέξη ελευθερία μας σε μια εποχή που οι λέξεις φθείρονται εύκολα! Διότι η αξιοπρέπεια είναι η αρετή του δύσκολου! Έτσι και σήμερα τιμάμε μια στάση ζωής! Αφού η ιστορία γράφεται από εκείνους που αρνούνται να γίνουν μικρότεροι από τον εαυτό τους. Το Μεσολόγγι τόνισε ότι μας ζητά να το αντέξουμε όχι να το καταλάβουμε.

« Δεν αποτυγχάνουν ποτέ, όσοι πεθαίνουν για έναν μεγάλο σκοπό»

 

Τρίτος μίλησε και ο κ. Βασίλειος Παπαθανασίου, υποστράτηγος, θέμα: «Tα στρατιωτικά πράγματα στο Μεσολόγγι». Τόνισε ότι ο πόλεμος εμπεριέχει επιστήμη και τέχνη και ότι στηρίζεται στη λογική και βελτιώνεται με το συναίσθημα!

Τον χαιρετισμό της στην πετυχημένη εκδήλωση έστειλε και η Μαρία Καμπανιόλου Ποθητού , Επιμελήτρια στο Μουσείο Τέχνης και Ιστορίας της Γενεύης. Επιπλέον, αναφορά έγινε στην τελευταία έκδοση του Συλλόγου με υπογραφή της Μαρίας Σπυροπούλου βιβλίο που αναφέρεται στο Μεσολόγγι. Αξιοσημείωτο είναι ότι στο χώρο υπήρχε μια ζωγραφιά σε σκίτσο του Γ. Δροσίνη, έργο του πατέρα του Μιχάλη Νικολινάκο. Ο γιος Νικολινάκος μας δώρισε ένα δώρο ανεκτίμητης αξίας αφού υπάρχουν στο σκίτσο οι υπογραφές του ζωγράφου και του Γ. Δροσίνη.

Τέλος, ακολούθησε η κοπή της βασιλόπιττας του Συλλόγου και γεύμα με μπουφέ 30 καλεσμένοι κέρδισαν τα γούρια της χρονιάς, στο εμβληματικό εστιατόριο ΙΟΑΝΝΙS στον 7^ο όροφο του Ξενοδοχείου.

~Ευφροσύνη Λούζη~

 

 

" Η ΠΕΝΥ ΦΙΛΗ ΣΥΝΟΜΙΛΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΛΟΥΖΗ ΓΙΑ - ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ-"

  

1η ερ. «Συστήστε μας το βιβλίο σας Το Μονοπάτι για την Ελευθερία.»

«Το Μονοπάτι για την Ελευθερία είναι ένα νεανικό, εφηβικό μυθιστόρημα. Η ιστορία ακολουθεί τη 17χρονη Ελευθερία, η οποία, σε κομβικά σημεία της ζωής της, καλείται να πάρει σημαντικές αποφάσεις. Ο αναγνώστης επιλέγει ποιο μονοπάτι θα ακολουθήσει η ηρωίδα, γεγονός που καθιστά το βιβλίο διαδραστικό.

Η πρωταγωνίστρια βιώνει περιπέτειες, γνωρίζει μαγικά πλάσματα και έρχεται αντιμέτωπη με προκλήσεις, μέσα από τις οποίες ανακαλύπτει τη δύναμη που κρύβει μέσα της. Παράλληλα, το βιβλίο αγγίζει θέματα αυτογνωσίας, φιλίας και ευθύνης απέναντι στις επιλογές μας, υπενθυμίζοντας ότι η ελευθερία δεν είναι μόνο προορισμός, αλλά και η διαδρομή που επιλέγουμε να ακολουθήσουμε.»

2η ερ «Για ποιο λόγο να διαβάσουν οι αναγνώστες το βιβλίο σας;»

«Γιατί είναι ένα βιβλίο που συνδυάζει περιπέτεια, χιούμορ και ενσυναίσθηση. Παρότι απευθύνεται κυρίως σε νέους, μιλά και σε ενήλικες που έχουν αναρωτηθεί κάποτε "και αν είχα επιλέξει αλλιώς". Μέσα από τις επιλογές της ηρωίδας, ο αναγνώστης βλέπει τον εαυτό του, προβληματίζεται και θυμάται πως κάθε μονοπάτι έχει αξία. Είναι ένα βιβλίο με χιούμορ, ενσυναίσθηση και μαγικά στοιχεία που κρατούν τον αναγνώστη σε εγρήγορση.»

3η ερ . «Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;»

«Στην παιδική και νεανική λογοτεχνία αγαπώ ιδιαίτερα συγγραφείς όπως ο Ευγένιος Τριβιζάς, η Μαρίνα Γιώτη και η Νίκη Γαλάνη, γιατί καταφέρνουν να συνδυάζουν φαντασία, χιούμορ, συναίσθημα και ενσυναίσθηση. Θα πρόσθετα και τη Lidia Brankovic, της οποίας τα βιβλία ξεχωρίζουν για την ενσυναίσθηση και τον τρυφερό τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουν τον εσωτερικό κόσμο των παιδιών.»

«Στην λογοτεχνία ενηλίκων αγαπώ την ελληνική κλασική λογοτεχνία· συγγραφείς όπως ο Παπαδιαμάντης και ο Καραγάτσης με συγκινούν με τη γλώσσα τους και τη βαθιά ανθρώπινη ματιά τους. Παράλληλα, διαβάζω και σύγχρονους συγγραφείς όπως ο Sebastian Fitzek, ο Dan Brown και ο Stephen King, γιατί μου αρέσει η ένταση, το μυστήριο και ο γρήγορος ρυθμός.»

4η ερ. «Τι μηνύματα θέλετε να περάσετε με το βιβλίο σας;»

«Μέσα από το βιβλίο μου θέλω να περάσω το μήνυμα ότι η ευτυχία είναι, σε μεγάλο βαθμό, επιλογή. Ακόμα και αν οι συνθήκες είναι δύσκολες, μπορούμε να μάθουμε να εστιάζουμε στα θετικά και σε όσα μας δυναμώνουν. Κάθε εμπειρία, όσο απαιτητική κι αν είναι, κρύβει κάτι πολύτιμο που μας βοηθά να προχωρήσουμε και να εξελιχθούμε.»

5η ερ. «Ποια είναι, κατά τη γνώμη σας, η θέση του βιβλίου στην εποχή μας;»

«Σε μια εποχή όπου ο άνθρωπος δέχεται έναν συνεχή κατακλυσμό επιφανειακής πληροφορίας, το βιβλίο παραμένει καταφύγιο. Είναι ένας χώρος ηρεμίας, σκέψης και εσωτερικής σύνδεσης. Μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου, ο αναγνώστης απομακρύνεται από τον θόρυβο της καθημερινότητας, καλλιεργεί την κριτική του σκέψη και ανακαλύπτει νέες ιδέες και προοπτικές για τον κόσμο και τον εαυτό του.»

6η ερ. «Ποια είναι τα μελλοντικά σχέδιά σας;»

«Τα μελλοντικά μου σχέδια είναι να συνεχίσω να γράφω και να εξελίσσομαι ως συγγραφέας. Έχω ήδη υπογράψει συμβόλαιο με έναν ακόμη εκδοτικό οίκο και μέσα στο 2026 αναμένεται η έκδοση ενός νέου παιδικού μυθιστορήματος. Παράλληλα, έχω ολοκληρώσει ένα ακόμα έργο που πρόκειται να σταλεί για αξιολόγηση, ενώ αυτή την περίοδο εργάζομαι πάνω σε ένα ακόμη μυθιστόρημα.»