"Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΘΕΟΔΟΥΛΙΔΟΥ ΣΥΝΟΜΙΛΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΛΟΥΖΗ ΣΤΙΣ ~ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ ΜΕΡΕΣ~"

 

1. Στο βιβλίο σας «Τάκης ο βασιλιάς της αγκαλιάς», η αγκαλιά έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Πόσο σημαντική θεωρείτε τη συναισθηματική ασφάλεια για τα παιδιά στη σημερινή ψηφιακή εποχή;

 

Είναι αλήθεια πως η συναισθηματική ασφάλεια αποτελεί βάση για τη ζωή του παιδιού, αλλά στη σημερινή εποχή των ψηφιακών μέσων αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα.

Στο βιβλίο μου, η αγκαλιά αποτελεί μέσο έκφρασης, αποδοχής, τρυφερότητας και αλληλεπίδρασης με τους άλλους. Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά που στηρίζουν το παιδί και του δίνουν συναισθηματική σταθερότητα.

Στις μέρες μας η τεχνολογία έχει κατακλύσει τον κόσμο των παιδιών με πολλά συν αλλά και μείον. Από τη μία πλευρά δίνει τη δυνατότητα για ευκαιρίες στη μάθηση, τη γνώση, την επικοινωνία και την πληροφόρηση, αλλά από την άλλη οδηγεί σε ανεξέλεγκτες και μη ελεγχόμενες καταστάσεις. Η υπερβολική έκθεση στις οθόνες, η συνεχόμενη σύγκριση μέσω των κοινωνικών δικτύων, ο εκφοβισμός και η αδυναμία ανάπτυξης σταθερών και ουσιαστικών διαπροσωπικών σχέσεων είναι κάποιες απ’ αυτές. Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες η συναισθηματική ασφάλεια λειτουργεί ως «λιμάνι». Αν το παιδί αντιλαμβάνεται ότι το αποδέχονται, το αγαπούν, συμμερίζονται τους προβληματισμούς του, τότε αυτό αναπτύσσει αυτοπεποίθηση και θωρακίζεται ώστε να αντιμετωπίσει τυχόν δυσκολίες.

Η αγκαλιά, λοιπόν που βρίσκεται στο επίκεντρο του βιβλίου δρα θεραπευτικά και λυτρωτικά. Συμβολίζει την ανθρώπινη σύνδεση μέσω της επαφής , την ενσυναίσθηση που κανένα ψηφιακό μέσο δεν δύναται να την αντικαταστήσει.

Επομένως, η αγκαλιά αποτελεί όπλο στην «φαρέτρα» των παιδιών που θα δημιουργήσει ισχυρούς δεσμούς, ώστε να μεγαλώνουν με μεγαλύτερη ασφάλεια, αυτοπεποίθηση και ισορροπία για ν’ αντιμετωπίζουν τον ολοένα

 εξελισσόμενο ψηφιακό κόσμο.

2. Πώς καταφέρνετε να ισορροπείτε ανάμεσα στη συγγραφή μιας νέας ιστορίας και στο άγχος της προώθησης και των παρουσιάσεων ενός βιβλίου που μόλις κυκλοφόρησε;

 

 

Η προώθηση και η δημιουργία πολλές φορές δεν ισορροπούν. Προσωπικά, δεν είχα επαφή με όλο αυτό το κομμάτι και στην αρχή δεν σας κρύβω πως δυσκολεύτηκα. Η παρουσίαση φέρνει ενθουσιασμό, χαρά, δημιουργικές συζητήσεις με παιδιά , γονείς και δασκάλους και έκθεση στο κοινό γενικότερα. Η συγγραφή θέλει συγκέντρωση, ηρεμία και καθαρό μυαλό. Ομολογώ πως οι παρουσιάσεις είναι μια μοναδική εμπειρία, μια ευκαιρία για απόκτηση ιδεών, δημιουργία ηρώων και καταστάσεων μέσω της κοινωνικής επαφής. Μέσω της αλληλεπίδρασης με τα παιδιά, τον αυθορμητισμό, την αθωότητα και την καθαρή και αληθινή τους σκέψη γεννιούνται ιστορίες που μπορούν να εξελιχθούν σε βιβλία. Άλλωστε, η συγγραφή είναι καθιερωμένη στο ημερήσιο πρόγραμμά μου. Συνηθίζω να γράφω από κάποιες σελίδες, παραγράφους ή ακόμη και μία πρόταση που θα σκεφτώ ή κάτι που θα δω και θα με αγγίξει ή που θα αποκομίσω από μία συζήτηση σε κάποια παρουσίαση Οπότε, προώθηση και συγγραφή αλληλοστηρίζονται.

  

3. Η φωνή της γραφομηχανής. Ποιο είναι το βαθύτερο νόημα που θα θέλατε να περάσετε στα παιδιά μέσα απ’ αυτή την ιστορία;

 

 

Η φωνή της γραφομηχανής ξεκίνησε μέσα από μια εσωτερική αναζήτηση και ήταν μια δική μου ανάγκη. Το μεταβατικό στάδιο από το λογοτεχνικό βιβλίο στο κινητό στα δικά μου παιδιά με προβλημάτισε αρκετά. Ήθελα να τους δείξω πως η πρόοδος είναι σημαντική και η αλματώδης εξέλιξη της τεχνολογίας απαραίτητη και αναπόφευκτη αλλά εξίσου σημαντικό είναι ο σεβασμός στο παρελθόν, το οποίο έχει πάντα κάτι πολύτιμο να μας διδάξει. Πάνω στην ιστορία που έχουμε χτίσει και ζήσει μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα λαμπρό μέλλον με σοφία και ωριμότητα και να απολαύσουμε με σύνεση το παρόν. Η κρίση και η κριτική ικανότητα θα πρέπει να διακρίνει τους ανθρώπους και να εξελιχθούν μέσα από την τεχνολογία και σε καμία περίπτωση να μη γίνουν φερέφωνά της. Επίσης, σκοπός μου ήταν να δείξω την συναισθηματική αξία και την σύνδεση με τα παλιά αντικείμενα που εκτός από κειμήλια αποτελούν και φορείς μνήμης και ανάμνησης. Το νέο δεν μπορεί να σβήσει το παρελθόν, αλλά μπορεί να γίνει καλύτερο έχοντας σωστή παρακαταθήκη και γερά θεμέλια.

 

 

4. Ποια ήταν η καθοριστική στιγμή που αποφασίσατε ν΄αφήσετε για λίγο τα νοσοκομεία και να παρακολουθήσετε σεμινάρια συγγραφής παραμυθιού και εικονογράφησης;

 

Για μένα η νοσηλευτική και ο χώρος της υγείας μου έμαθε πολλά. Ήμουν 13 χρόνια εργαζόμενη όμως ο οικογενειακός μας προγραμματισμός δεν μπορούσε να στηριχτεί με το κυλιόμενο ωράριο. Παρ’ όλα αυτά και στο νοσοκομείο εργαζόμουν σε παιδιατρικά τμήματα και είχα βιώσει αρκετές φορές συναισθήματα λεπτά και ευαίσθητα παιδιών. Το διάβασμα βιβλίων ήταν μία συνήθεια από τη μικρή μου ηλικία και ομολογώ πως πάντα με γοήτευε η παιδική και η εφηβική λογοτεχνία. Η παρακολούθηση των σεμιναρίων ήρθε αρκετά χρόνια αργότερα από την παραίτησή μου. Η απόκτηση τριών παιδιών μ’ έφερε ξανά στον κόσμο των παιδικών ιστοριών. Αγαπημένη μας συνήθεια ήταν το βραδινό παραμύθι πριν τον ύπνο. Έτσι, αποφάσισα ν’ ασχοληθώ με την συγγραφή και έβαλα στο πρόγραμμά μου την παρακολούθηση σεμιναρίων από αξιόλογους συγγραφείς.

 

5. Η εργασία σας ως νοσηλεύτρια στο χώρο της υγείας πώς επηρέασε τον τρόπο που γράφετε ιστορίες για τα παιδιά;

  

Στον χώρο της υγείας είχα την ευκαιρία να γνωρίσω πολλούς ανθρώπους, τις οικογένειες και τα παιδιά τους. Βίωσα συναισθήματα πρωτόγνωρα. Ο φόβος, η αγωνία, η κρυφή ελπίδα για ανάρρωση, η χαρά της βελτίωσης με βοήθησε να ξεκαθαρίσω μέσα μου πολλά θέματα. Είδα τη ζωή λίγο πιο απλά, σταμάτησα να θεωρώ οτιδήποτε ως δεδομένο. Η νοσηλευτική στηρίζεται στην ενσυναίσθηση, την προσφορά, την φροντίδα και την δοτικότητα. Με κάποιο τρόπο και η συγγραφή χρειάζεται την προσοχή και την  φροντίδα στο γραπτό, στην αποτύπωση των συναισθημάτων στον αντίκτυπο που θα έχει το έργο του στο κοινό και στην ανθρώπινη σύνδεση. Άρα, με πυρήνα το νοιάξιμο στον άνθρωπο η νοσηλευτική και η συγγραφή κάπως συνδέονται.

 

 

6. Πείτε μας τι μηνύματα θέλετε να δώσετε με το βιβλίο σας «Τάκης ο βασιλιάς της αγκαλιάς»;

          

      Μέσα από το βιβλίο μου θέλω να κατανοήσουν τα παιδιά πως η αγκαλιά πέρα από μια σωματική επαφή και μια απλή πράξη , έχει τεράστια δύναμη. Η αγκαλιά μπορεί να διώξει το φόβο, να παρηγορήσει, να ενώσει τους ανθρώπους, να συμφιλιώσει. Στο σημείο αυτό να μη παραλείψω να σας πω πως υπάρχουν άνθρωποι που δεν τους αρέσει η αγκαλιά και είναι απολύτως φυσιολογικό. Καμία κίνηση δεν γίνεται χωρίς την συναίνεση και την θέλησή μας. Εκτός όμως από την αγκαλιά υπάρχει και η θετική προσέγγιση, ο καλός ο λόγος, η ενθάρρυνση. Η αποδοχή και η αγάπη δημιουργεί συναισθηματική ασφάλεια, η τρυφερότητα, η καλοσύνη και η ανθρώπινη επαφή αποτελούν ανεκτίμητες αξίες σ’έναν κόσμο που εξελίσσεται γρήγορα και οδηγεί στην απομόνωση.

 

7. Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

  

Αυτό το διάστημα βρίσκομαι στο πρώτο έτος ενός μεταπτυχιακού προγράμματος στην ειδική αγωγή. Παράλληλα συμμετέχω σε σεμινάρια συγγραφής όπου θα υπάρξουν συλλογικές ανθολογίες. Υπό έκδοση βρίσκεται μια συλλογή ποιημάτων μου. Επίσης, έχω ξεκινήσει και μία παιδική ιστορία που είναι υπό μελέτη.

 

"H Ιωάννα Κοκκίνου στις ~Αλκυονίδες Μέρες~"

 

 

1η . Ποιο ήταν το αρχικό ερέθισμα για να γράψετε μια ιστορία που διαδραματίζεται στην Άνδρο και αφορά το σχολικό εκφοβισμό;

Η Μαργαρίτα ξεκίνησε ως ένα μικρό διήγημα στο πλαίσιο του δικού μου project στην Α' Γυμνασίου με θέμα το ποδήλατο, ωστόσο θέλησα να γράψω μια ιστορία που να θίγει και τον σχολικό εκφοβισμό, ώστε να ευαισθητοποιήσω τους

συμμαθητές μου. Καθώς πέρασαν τα χρόνια, το 2024 άρχισα να το ξαναπιάνω δειλά-δειλά το διήγημα με αφορμή τους Ολυμπιακούς και Παραολυμπιακούς αγώνες. Ένα άλλο ερέθισμα για να γράψω ένα διήγημα και να το εξελίξω σε βιβλίο ήταν ένα βίντεο στο TikTok με ένα νεαρό ποδηλάτη που είχε χάσει το ένα του

πόδι. Γι' αυτό έγραψα αυτό το μικρό παραμύθι, με σεβασμό σε αυτούς τους ήρωες. Η επιλογή του νησιού της Άνδρου έγινε λόγω του ιστορικού μοναστηριού της Αγίας Μαρίνας και γι' αυτό έβαλα στο βιβλίο τους αγώνες ποδηλασίας που

παίρνει μέρος η Μαργαρίτα να γίνονται στο μεγάλο πανηγύρι του νησιού στις 17 Ιουλίου.

 2ο : Η φιλία της Μαργαρίτας με την Ελπίδα είναι η απόδειξη ότι κανένα παιδί δεν πρέπει να νιώθει μόνο του. Η αλληλεγγύη των συνομιλήκων είναι το παν. Πόσο σημαντικό ρόλο παίζει η αλληλεγγύη των συμμαθητών στην αντιμετώπιση του bullying;

Όταν οι συμμαθητές σταματούν να είναι απλοί θεατές γίνονται μια «αλυσίδα προστασίας». Η αλληλεγγύη βοηθάει το θύμα να μιλήσει, να ξεπεράσει τις φοβίες του και να καταλάβει ότι υπάρχουν γύρω του άνθρωποι που τον αγαπούν και τον στηρίζουν. Τα νεαρά παιδιά έχουν έναν κώδικα επικοινωνίας πολύ πιο ισχυρό πιστεύω. Ο λόγος ενός φίλου, συμμαθητή επηρεάζει περισσότερο ένα παιδί είτε θετικά είτε αρνητικά, απ' ό,τι ένας μεγαλύτερος σε ηλικία άνθρωπος.

 3η : Πώς ήταν η συνεργασία σας με τον εικονογράφο Βασίλη Κοζανίδη για να αποδοθεί οπτικά ο κόσμος της Μαργαρίτας;

Η συνεργασία με τον κ. Βασίλη Κοζανίδη ήταν ένα υπέροχο ταξίδι στον κόσμο της φαντασίας και των χρωμάτων. Είναι μαγικό και όμορφο το συναίσθημα να βλέπεις τους ήρωες που έχεις δημιουργήσει να αποκτούν μορφή, χρώμα και συναίσθημα. Με τον κ. Βασίλη δουλέψαμε μαζί αμέτρητες ώρες. Είχαμε εξαιρετική επικοινωνία, συνεργασία και το ίδιο μεράκι. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κ. Κοζανίδης είναι ένας σπουδαίος καλλιτέχνης και οικογενειακός φίλος, τον γνωρίζω από όταν ήμουν παιδί, από το εργαστήριο του που βρισκόταν ακριβώς κάτω από το σπίτι του παππού και της γιαγιάς μου.

  4η : Τι μηνύματα εισπράττετε από τα παιδιά / εκπαιδευτικούς κατά τις παρουσιάσεις σε σχολεία;

Είναι σίγουρα μια όμορφη εμπειρία να εισπράττεις από τα παιδιά, η αντίδραση είναι αφοπλιστικά ειλικρινής, αυθόρμητη και ενθουσιώδης. Πολλά παιδιά ταυτίζονται με τη Μαργαρίτα και εξομολογούνται δικούς τους φόβους ή λένε πως θα ήθελαν και εκείνα να γίνουν «Ελπίδα» για κάποιον συμμαθητή τους. Η αγάπη από τα παιδιά είναι αυτή που δίνει τη μεγαλύτερη επιβράβευση. Οι εκπαιδευτικοί στηρίζουν την δράση της φιλαναγνωσίας, διδάσκουν στα παιδιά αξίες όπως είναι η αλληλεγγύη, η ενσυναίσθηση, ο σεβασμός. Είναι αυτοί που μεταλαμπαδεύουν την γνώση και την Αλήθεια στα παιδιά. Είναι Φως! Είμαι πραγματικά ευγνώμων για τη στήριξη και τη συνεργασία μαζί τους!

5η : Προκλήσεις να αντιμετωπίσω ως συγγραφέας; / Είστε μια νέα δημιουργός. Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει ένας νέος συγγραφέας στην Ελλάδα σήμερα;

Αλλά δυστυχώς οι αναγνώστες είναι λίγοι. Χρειάζεται μεγάλος προσωπικός αγώνας, υπομονή και συνεχής προσπάθεια για να φτάσει το βιβλίο στον αναγνώστη αλλά και να ευαισθητοποιήσει, συγκινήσει και προβληματίσει μικρούς και μεγάλους. Είναι σίγουρα δύσκολο να κερδίσει ο νέος συγγραφέας την εμπιστοσύνη του κοινού, απαιτεί χρόνο, επιμονή και πάνω από όλα αληθινή αγάπη για αυτό που κάνει. Επίσης, η μεγαλύτερη πρόκληση είναι να καταφέρεις να βρεις τη θέση σου στα ράφια των βιβλιοπωλείων και να γίνει γνωστό το έργο σου, καθώς η παραγωγή βιβλίων στην Ελλάδα είναι μεγάλη.

 6η : Τι συμβουλή θα έδινα σε ένα έφηβο αν θέλει να αποτυπώσει τις σκέψεις του στο χαρτί αλλά διστάζει να τις μοιραστεί;

Αυτό που θα έλεγα είναι το γράψιμο είναι καταφύγιο της ψυχής. Τον συμβουλεύω να γράφει πάνω απ' όλα για τον εαυτό του, σαν τρόπο να ηρεμεί το μυαλό του και να ξεδιαλύνει τα συναισθήματά του. Όσο για το αν διστάζει να τις μοιραστεί, δεν υπάρχει καμία βιασύνη. Οι σκέψεις μας είναι δικές μας. Όταν όμως νιώσει έτοιμος να μοιραστεί τη δική του ιστορία - ακόμα και μόνο με έναν άνθρωπο που εμπιστεύεται,

7η :Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

Στα άμεσα μελλοντικά μου σχέδια συνδυάζονται δύο μεγάλες μου αγάπες: η φιλολογία και η ίδια η συγγραφή. Αυτόν τον καιρό συνεχίζω να γράφω και προετοιμάζομαι για Μεταπτυχιακό στο τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Πάτρας. Παράλληλα με ενθουσιασμό, δρομολογούνται με την νέα σχολική χρονιά παρουσιάσεις βιβλίων και κάνω φιλολογικά μαθήματα σε παιδιά Γυμνασίου-Λυκείου, όπως επίσης και OnLine club Δημιουργικής Ανάγνωσης.

"ΝΕΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΗ ΈΚΘΕΣΗ~ΕΜΠΝΕΥΣΗ~ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ"

 

ΣΧΟΛΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΝΟΜΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ ΔΟΚΙΜΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ « ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ Γ. ΔΡΟΣΙΝΗ» ΣΕ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΕΣ ΤΟΥ 2ΟΥ ΠΡΟΤΥΠΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΤΡΊΠΟΛΗΣ

 

Τη Δευτέρα 25 Μαϊου 2026, αξιόλογες και συγκινητικές στιγμές εκτυλίχθηκαν στη μεγάλη αίθουσα εκδηλώσεων του 2^ου Προτύπου Γυμνασίου Τρίπολης, στην απονομή τιμητικών διακρίσεων σε μαθητές και μαθήτριες, που έλαβαν μέρος στο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό Δοκιμίου, που προκήρυξε ο Σύλλογος μας με θέμα την εργογραφία του ποιητή ,πεζογράφου, εκδότη , δημοσιογράφου και ακαδημαϊκού Γεωργίου Δροσίνη (1859- 1951). Η αίθουσα γέμισε από τις νεανικές φωνές και των τριών τάξεων του Γυμνασίου. Όλα τα παιδιά συνάχθηκαν για να επαινέσουν και να χειροκροτήσουν τους συμμαθητές τους που διακρίθηκαν στο διαγωνισμό. Παρόντες ήταν ο Διευθυντής Δ/νσης Δ/θμιας Εκπ/σης Ν. Αρκαδίας κ. Ιωάννης Γαληνός, η Διευθύντρια Γυμνασίου κα. Ελένη Σπυροπούλου και οι εκπαιδευτικοί του Σχολείου, η υπεύθυνη σχολικών δραστηριοτήτων Δ/νσης Δ.Ε Αρκαδίας κα. Μαρίνα Ρόζη, η υπεύθυνη Διοικητικού Δ.Ε. κα. Άννα Κουβαρντά, ο Πρόεδρος Δ.Σ. γονέων και κηδεμόνων κ. Δημήτριος Δουκουμόπουλος καθώς και γονείς των διακριθέντων μαθητών. Εκ μέρους του Συλλόγου μας παρευρέθηκαν η λίαν δραστήρια Πρόεδρος κα. Ελένη Βαχάρη, η Γραμματέας κα. Καίτη Ντάκουλα και ο Παύλος Φήμης, ο Αντιπρόεδρος του Συλλόγου ο οποίος και εκφώνησε την εισήγηση για την απονομή των βραβείων του Λογοτεχνικού Διαγωνισμού Δοκιμίου.

Πριν την εισήγηση καλωσόρισε τα μέλη του Δ.Σ. μας και τους εκπροσώπους  των εκπαιδευτικών φορέων η Δ/ντρια του Γυμνασίου, η οποία μίλησε για τις επιτυχείς δράσεις των μαθητών του σχολείου, ενώ η Φιλόλογος, που μερίμνησε και καθοδήγησε τους μαθητές για τον Διαγωνισμό, η κα. Δήμητρα Γιανναρά, μας γνώρισε τις προσπάθειες των παιδιών να γράψουν άρτια κείμενα, να ανιχνεύσουν στο διαδίκτυο και την τοπική Δημόσια Βιβλιοθήκη αρκετές πληροφορίες, γύρω από το εν γένει έργο του ποιητή. Ακολούθως ο κ. Γαληνός και η υπεύθυνη των σχολικών δραστηριοτήτων της Δ/θμιας Εκπ/σης Αρκαδίας τοποθετήθηκαν επί των πολιτιστικών δράσεων των Σχολείων της περιφέρειας τους και έδειξαν το αμείωτο ενδιαφέρον τους γι’ αυτές, εκτιμώντας κάθε ανάλογη επιτυχημένη προσπάθεια.

Στη συνέχεια, διακριθέντες μαθητές μίλησαν συνοπτικά για τα κείμενά τους και απήγγειλαν επιλεγμένα ποιήματα του ποιητή Γ.Δροσίνη. Τον λόγο κατόπιν έλαβε ο Παύλος Φήμης, εξηγώντας στο ακροατήριο με σύντομη κριτική αποτίμηση, την προσπάθεια των διακριθέντων μαθητών αλλά και το ενδιαφέρον του Συλλόγου μας στους Λογοτεχνικούς Διαγωνισμούς, με θέματα από την εργογραφία του Γ. Δροσίνη , τα αποτελέσματα των οποίων δημοσιεύονται στους ετήσιους τόμους των «Χρονικών». Η απαγγελία δε ποιημάτων εκ μέρους των μαθητών μας συγκίνησε. Πρέπει επίσης, να σημειωθεί ότι εκτός των διακρίσεων, οι μαθητές έλαβαν και χρηματικά έπαθλα 200 ευρώ για τους επαίνους και 300 ευρώ για τα βραβεία. Δόθηκαν 4 διακρίσεις, 2 έπαινοι, και 2 βραβεία ως εξής:

Το δοκίμιο του μαθητή Ανδρέα Λυμπερόπουλου με τίτλο « Ζώντας τις Σκέψεις ενός Ποιητή», κατάφερε ικανοποιητικά να μας δώσει τον εσωτερικό κόσμο του ποιητή, να μας γνωρίσει τις εμπειρίες του, την αγάπη του για τη φύση και τη συμβολή του στην εδραίωση της Δημοτικής Γλώσσας στην εποχή του. Έναν ποιητή, που μπορεί να μιλήσει στον καθένα μας απλά και ουσιαστικά. Το κείμενο του Ανδρέα Λυμπερόπουλου απέσπασε τον 1^ο έπαινο.

Το δοκίμιο της Αγγελικής Κοτσυφά με τίτλο « Πως είδα τον Δροσίνη», που συνοδευόταν με επιτυχές σχέδιο προσώπου του ποιητή, μας γνώρισε σαφώς την εικόνα της φυσιογνωμίας του. Στο απέριττο κείμενο της ο Δροσίνης εμφανίζεται σεμνός, εκφραστικός και φυσιολάτρης. Άνθρωπος των γραμμάτων με πλούσια συναισθήματα, ύφος και ήθος. Το Δοκίμιο της Αγγελικής Κοτσυφά επιβραβεύτηκε με τον 2^ο έπαινο.

Η μαθήτρια Ηλέκτρα Δουκουμοπούλου στο δοκίμιο της με θέμα « Η επιρροή των Λογοτεχνικών Κύκλων και εντύπων της εποχής στο έργο του Γ. Δροσίνη» καταπιάστηκε με τους λογοτεχνικούς κύκλους και ομάδες, με τα ονόματα των νέων Λογοτεχνών της εποχής του Δροσίνη και για συγκεκριμένα έργα του, διαποτισμένα από τις ιδέες του Λαουγράφου Νικόλαου Πολίτη. Το κείμενο της καταλήγει με την πεποίθηση ότι ο Δροσίνης αφουγκράστηκε την εποχή του, υπηρέτησε με ήθος τα ιδανικά της πατρίδας και υιοθέτησε τη Δημοτική Γλώσσα στα γραπτά του. Η μαθήτρια Ηλέκτρα Δουκουμουπούλου απέσπασε το 1^ο βραβείο.

Ο μαθητής Δημήτριος Κατράνης προσέγγισε σε καίρια σημεία το συγκεκριμένο έργο του Γ.Δροσίνη « Εθνική Κατήχησις» και υπογράμμισε ότι ο ποιητής συνιστά την αξιοκρατία, την τόνωση της Παιδείας, τα Δικαιώματα αλλά και τις υποχρεώσεις των πολιτών μια ευνομούμενης κοινωνίας και δίδει κατευθυντήριες γραμμές για ένα ανθρωπιστικό εκπαιδευτικό σύστημα, με κέντρο του τον άνθρωπο με την ελληνική και χριστιανική ταυτότητά του. Το Δοκίμιο του Δημητρίου Κατράνη έλαβε το 2^ο Βραβείο.

Πρέπει να σημειωθεί ότι για τον Σύλλογο μας και οι τέσσερις αυτές διακρίσεις είναι ισάξιες, ισότιμες και επαινετές. Και μάλιστα όπως ήδη τονίστηκε στην εισήγηση αποτελούν ευκαιρία να εγκύψουν οι μαθητές προσεκτικά, όχι μόνο στο Δροσινικό έργο, αλλά σε βασικά θέματα της Νεοελληνικής μας Λογοτεχνίας και Γραμματείας και να αποκομίσουν γνώσεις και δεξιότητες για τη συγγραφή Δοκιμίων και Πραγματείων. Ν’ αγαπήσουν το βιβλίο και τα γράμματα!

Όλος ο μαθητόκοσμος του 2^ου Προτύπου Γυμνασίου χειροκρότησε παρατεταμένα τους διακριθέντες συμμαθητές τους και ίσως κατά το επόμενο Σχολικό έτος να λάβουν περισσότερα παιδιά μέρος σε Λογοτεχνικό Διαγωνισμό και σ’ άλλες δράσεις.

Τέλος, μετά το πέρας της εκδήλωσης η κα. Ελένη Βαχάρη και ο Παύλος Φήμης κλήθηκαν να δώσουν συνέντευξη τύπου σε τοπικό τηλεοπτικό δίκτυο, για τον ρόλο του Συλλόγου μας και του Μουσείου Γ. Δροσίνη γενικότερα και ειδικότερα για την έκδοση εντύπων και τη συνεχή προκήρυξη Λογοτεχνικών Διαγωνισμών. Τα τρία Μέλη του Δ.Σ. επέστρεψαν αυθημερόν στην Αθήνα , πλήρως ικανοποιημένα για την όλη επιτυχία της εκδήλωσης μιας ακόμη πρωτοβουλίας του Συλλόγου μας.