«Οι Φίλοι του Συλλόγου του Μουσείου Γ. Δροσίνη συναντήθηκαν στο Ξενοδοχείο Αμαλία των Αθηνών με αφορμή την Ημερίδα με θέμα για τα 50 χρόνια από την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο( 1974-2024).»

 

~Η δημοκρατία είναι υπεύθυνη για την τουρκική εισβολή.~

Στην πολύ ζεστή και φιλόξενη ατμόσφαιρα του “Amalia Hotel”  στην Αθήνα παρευρέθηκαν εβδομήντα μέλη του του Συλλόγου του Μουσείου Γ. Δροσίνη , το χειμωνιάτικο απόγευμα της Τρίτης 11 Φλεβάρη 2025 για την εκδήλωση του Συλλόγου « Οι Φίλοι του Μουσείου Γ. Δροσίνη για τα 50 χρόνια από την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο (1974-2024).

Αρχικά , η ισόβια και ακάματη Πρόεδρος του Συλλόγου κα. Ελένη Βαχάρη απηύθυνε τον χαιρετισμό της στους εκλεκτούς προσκεκλημένους όπως τον κ. Λουκά Ξενοφώντος , μορφωτικό Σύμβουλο της Πρεσβείας της Κύπρου, την κα. Ελένη Βάρσου, αντιδήμαρχο διοικητικών υπηρεσιών και πολεοδομίας του Δήμου Κηφισιάς. Επίσης, στον κ. Γιώργο Θωμάκο πρώην Δήμαρχο της Κηφισιάς που είναι μέλος και στενός συνεργάτης του Συλλόγου. Θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρω τον χαιρετισμό προς την κα. Μαρία Πεσκετζή , την Πρόεδρο της Πανελλήνιας Ένωσης των Φιλολόγων καθώς και τον κ. Αλέξανδρο Ροϊλο, αντιπρόεδρο του Γενικού Συμβουλίου του Κράτους.

Έτσι , λοιπόν ο Σύλλογος στα πλαίσια των πολιτιστικών του στόχων οργάνωσε μια εκδήλωση  αφιερωμένη στην ιερή μνήμη των πεσόντων Ελλήνων και Ελληνοκυπρίων, αλλά και των αγνοουμένων αδελφών μας, που εναγωνίως αναζητούνται μέχρι σήμερα , 50 χρόνια μετά.

Επιπρόσθετα, ομιλητές της βραδιάς ήταν ο κ. Άγγελος Συρίγος καθηγητής και Υπουργός και ο κ. Παύλος Φήμης Επίτιμος Σχολικός Σύμβουλος και Ειδικός Γραμματέας του Συλλόγου. Οι ομιλητές ανέπτυξαν θέματα σχετικά με την τραγωδία της Κύπρου το καλοκαίρι του 1974, δημιουργώντας ένα γόνιμο προβληματισμό. Αφού εξιστόρησαν πραγματικά γεγονότα, τα οποία άφησαν ανεξίτηλα τα ίχνη τους στη σύγχρονη Κυπριακή ιστορία και τον Ελληνισμό γενικότερα.

Είναι αξιοσημείωτο ότι αυτή η ημερίδα ήταν μια ξεχωριστή εκδήλωση πέραν των συνηθισμένων εκδηλώσεων που πραγματοποιούνται με γνώμονα το έργο και τη ζωή και μόνο του Γεωργίου Δροσίνη. Διότι ο Σύλλογος επιθυμεί να συμβάλει θετικά στην ενημέρωση ορισμένων γεγονότων που απασχολούν την κοινή γνώμη ή άπτονται της Εθνικής μας Ιστορίας.

Τέλος, η αξιόλογη ημερίδα του Συλλόγου οι Φίλοι του Μουσείου Γ. Δροσίνη εκτός από την τροφή του πνεύματος έκλεισε με ένα προσεγμένο και γενναιόδωρο γεύμα που είχε επιμεληθεί catering του Ξενοδοχείου Αμαλία.

 

~Ευφροσύνη Λούζη~

 

"ΘΛΙΨΗ ΣΤΟ ΣΥΛΛΟΓΟ ΟΙ ΦΊΛΟΙ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ Γ. ΔΡΟΣΙΝΗ. ΈΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ Η ΠΟΛΥΑΝΘΗ ΒΟΥΤΣΙΝΑ"

 

Έφυγε από τη ζωή η Πολυάνθη Βουτσινά-Δημογιάννη σε ηλικία 74 ετών.

Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους της.


Με βαθιά θλίψη αποχαιρετούμε την Πολυάνθη Βουτσινά-Δημογιάννη, μια αξιόλογη συγγραφέα που συνέβαλε σημαντικά στη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία. Το έργο της περιλαμβάνει το βιβλίο "Και όμως συμβαίνουν", το οποίο εκδόθηκε από τις Εκδόσεις Διάνια.dianiapublications.com. Η Πολυάνθη Βουτσινά-Δημογιάννη υπήρξε μέλος του Συλλόγου Γ. Δροσίνη με το οποίο επίσης συνεργάστηκε ως μόνιμος συνεργάτης, επί σειρά ετών καθώς επίσης και με το Πνευματικό Κέντρο ο "Φίλων" με τη συμμετοχή μαθητών της στους διαγωνισμούς " Ταλέντα- Βραβεία Φίλωνα".

Η Πολυάνθη Βουτσινά-Δημογιάννη διακρίθηκε για την ικανότητά της να αποτυπώνει με ευαισθησία και διορατικότητα τις ανθρώπινες εμπειρίες, προσφέροντας στους αναγνώστες της βαθιά νοήματα και προβληματισμούς. Το έργο της αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη για την ελληνική λογοτεχνία και θα συνεχίσει να εμπνέει τις επόμενες γενιές.Η απώλειά της αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στον λογοτεχνικό κόσμο, αλλά η μνήμη της θα παραμείνει ζωντανή μέσα από τις σελίδες των βιβλίων της. Εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους της.

~Ευφροσύνη Λούζη~

« Οι Μικρές Κυρίες & Οι Μικροί Κύριοι μια Παράσταση για Μικρούς και Μεγάλους που δεν πρέπει να τη Χάσετε!»

 

-Ψάξε στη Φαντασία αυτό είναι η Μαγεία.-

- Από τότε που βρέθηκε η Συγγνώμη χάθηκε το Φιλότιμο! Τι θα πει Φιλότιμο;-

-Ο μπαμπά λέει ότι δεν έχει σημασία τι χρώμα έχει το δέρμα μας, αλλά τι χρώμα έχει Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ.-

-Μη Σταματάς να Ονειρεύεσαι…!-

 

Μια διαδρομή προς την ενηλικίωση, ένα ταξίδι αυτογνωσίας, μια ιστορία αγάπης και αλληλεγγύης με φόντο τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο- ξετυλίγεται μέσα από τις ζωές των τεσσάρων αδερφών Μαρτς, της Μεγκ, της Τζο, της Μπεθ και της Έιμι. Πώς βιώνονται αξίες όπως η ανεξαρτησία, η φιλία, η αγάπη, η αλληλεγγύη μέσα από το πέρασμα από την εφηβεία στην ενηλικίωση;

Οι « τεράστιες» Μικρές Κυρίες έμελλε να επηρεάσουν γενιές αναγνωστών  και αναγνωστριών όλων των ηλικιών. Γιατί; Γιατί η Alcott έγραψε τη δική της αλήθεια. Και η αλήθεια είναι πάντα πιο μπροστά από την εποχή της.

Η αλήθεια μιλά στην ψυχή κάθε παιδιού αλλά και κάθε ενήλικα.

Το έργο της Louisa May Alcott γράφτηκε το 1868 και είναι σα να γράφτηκε σήμερα. Πρόκειται για ένα έργο ύμνο στην οικογένεια με ευρηματικά σκηνικά, κοστούμια μιας άλλης εποχής καθώς και πλούσια χορευτικά και επιμελημένη μουσική.

-Χέρι , χέρι το Φως και η Σκοτεινή Στιγμή!-

-Είναι ωραίο το Παρόν και ας ονειρεύομαι το Μέλλον!-

-Υπάρχουν στον κόσμο πιο σημαντικά πράγματα από τα Χρήματα.-

- Πρέπει να είμαστε υπάκουοι ,επειδή δεν έχουμε χρήματα; Θαυμάσιο είδος Ηθικής!-

Πρωταγωνιστούν:

Eλίζα Αποστόλου, Ειρήνη Δένδη, Γιώργος Λιάκος, Κατερίνα Μηλιώτη, Πωλίνα Μπέτση, Αντουανέτα Παπαδοπούλου, Κωνσταντίνος Ρόδης

Ακούγεται η φωνή του Γεράσιμου Γεννατά.

~Ευφροσύνη Λούζη~

" -Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ- ΤΗΣ ΣΟΝΙΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΜΠΝΕΥΣΤΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΣΤΟΥΝ ΟΙ ΝΕΟΤΕΡΕΣ ΓΕΝΙΕΣ!"

 

1.     Πώς εμπνευστήκατε τον τίτλο του βιβλίου σας « Ο καλύτερος Άνθρωπος»;

 Ένα βράδυ πριν τέσσερα χρόνια καθώς έβαζα τον τρίχρονο μου γιο για ύπνο, από το πουθενά με φίλησε και μου είπε κάτι πολύ όμορφο. «Μαμά είσαι η ηρωίδα μου». Όταν πήγα εγώ για ύπνο σκέφτηκα ότι ο γιος μου είναι ο Καλύτερος Άνθρωπος που ήξερα την δεδομένη στιγμή καθώς κουβαλούσε πολλές από τις αρετές που συναντάμε στο παραμύθι. Ήταν γενναιόδωρος, καλοσυνάτος, ευγενικός, έξυπνος και άλλα τόσα. Για εμένα εκείνη την στιγμή ήταν το πρότυπο του Καλύτερου Ανθρώπου. Κατά την διάρκεια του ύπνου είδα όνειρο το παραμύθι, ξύπνησα και το έγραψα. Και κάπως έτσι ξεκίνησε το ταξίδι του Άρη και φυσικά και του εαυτού μου ως συγγραφέα.

 

Σ  Στο βιβλίο σας γράφετε «Λοιπόν, η αλήθεια είναι, δεσποινίς Πεταλούδα, ότι είσαι πιο όμορφη όταν είσαι αυθεντική. Πάντα λάμπεις όταν πετάς με αυτοπεποίθηση και αυτά τα πέταλα και τα φύλλα φαίνεται να μετριάζουν το φως σου. Επίσης πετάς με πιο πολλή χάρη όταν δεν έχεις πράγματα που σε βαραίνουν. Είσαι πιο όμορφη όταν είσαι εσύ. Αυτή είναι η αλήθεια.» Θέλετε να μας το εξηγήσετε;

 Σε ένα κόσμο πλημμυρισμένο από ψεύτικα πρότυπα, από φίλτρα που αλλοιώνουν την εικόνα μας, από προσωπικότητες που δεν υπάρχουν – θέλω να περάσω στα παιδιά ότι το σημαντικό είναι να ήμαστε ο εαυτός μας. Να μάθουν να βλέπουν πίσω από την πλάνη των media και να θυμούνται ότι το πιο όμορφο πράγμα που μπορούν να φορέσουν είναι ένα «χαμόγελο».

 

3. Κατά τη δική σας άποψη « Ποιο είναι το δικό σας πρότυπο του Καλύτερου Ανθρώπου»;

Δεν θα έλεγα ότι έχω κάποιο πρότυπο Καλύτερου Ανθρώπου. Προσπαθώ εγώ να γίνω αυτό το άτομο καθημερινά, μέσα από τις πράξεις, την συμπεριφορά μου και τον τρόπο σκέψης μου. Ο στόχος του Καλύτερου Άνθρωπου για τον κάθε ένα μας, δεν θα πρέπει να είναι το «Θέλω να γίνω ο Καλύτερος Άνθρωπος στον κόσμο».  Ο στόχος πρέπει να είναι να γίνω Καλύτερος Άνθρωπος από αυτό που ήμουν χθες.

 

4. Πιστεύετε ότι τα παραμύθια αγγίζουν την ψυχή των μικρών παιδιών και τί πρέπει να προσέχει ένα συγγραφέας όταν τα γράφει;

 Τα παραμύθια οπωσδήποτε αγγίζουν την ψυχή των παιδιών, και όχι μόνο. Τα διαμορφώνουν, τα προετοιμάζουν, τα ηρεμούν και άλλα τόσα. Ο συγγραφέας που προσεγγίζει την παιδική λογοτεχνία δεν πρέπει να θεωρήσει ότι τα παιδιά είναι χαζά και δεν καταλαβαίνουν τι διαβάζουν. Αν πιστέψεις έστω και για μια στιγμή ότι είναι εύκολο να ψυχαγωγήσεις τον αναγνώστη σου απλά και μόνο λόγο της ηλικίας του τότε έχασες το παιχνίδι.

5. Σε παιδιά τι ηλικίας απευθύνεται το βιβλίο σας; Πιστεύετε ότι τα παιδικά βιβλία πρέπει να διαβάζονται και από τους μεγάλους;

   Όλα τα βιβλία που γράφω προορίζονται για όλες τις ηλικίες λόγο των θεμελιωδών μηνυμάτων που τα διακατέχουν. Επικοινωνούν μαζί μου αναγνώστες με βρεφάκια μέχρι και ενήλικες χωρίς παιδιά. Οπότε ναι, είναι σημαντικό και οι μεγάλοι να συνεχίζουν να διαβάζουν παιδικά παραμύθια, αν μη τι άλλο για να κρατήσουν ζωντανό το παιδί μέσα τους.

6.     Από πόσο νωρίς πρέπει να φέρνουμε τα παιδιά σε επαφή με τα βιβλία και με ποιόν τρόπο;

Από την στιγμή που ένα παιδί έχει την ικανότητα να κάθεται θεωρώ ότι είναι καλή στιγμή για να ξεκινήσει μια πρώτη επαφή με τα βιβλία. Το καθημερινό διάβασμα πριν από τον ύπνο είναι ένας καλός θεσμός για να θεσπιστεί μια σχέση με το παραμύθι από μικρή ηλικία και βέβαια το παράδειγμα που θα τους δίνουμε εμείς βλέποντας μας να διαβάζουμε τα δικά μας βιβλία μπροστά τους.

 

7. Σκέψεις για επόμενο βιβλίο; Θα δούμε σύντομα κάτι διαφορετικό από εσάς ή ακόμη μια ιστορία για παιδιά; Τι ετοιμάζετε;

 Αυτή τη στιγμή είναι στην διαδικασία της εικονογράφησης ένα Χριστουγεννιάτικο παραμύθι (φυσικά με την καταπληκτική Μαριλίνα Σκαρπέτα) αλλά ταυτόχρονα είμαι και σε ένα προχωρημένο στάδιο συγγραφής ενός βιβλίου για ενήλικες. Ευελπιστώ ότι οι μεγάλοι θα λατρέψουν και θα στηρίξουν αυτό που έρχεται με τον ίδιο τρόπο που έχουν αντιμετωπίσει και παιδικά μου έργα. 

 

H Σόνια Γεωργιάδου γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Δάλι, είναι μητέρα δύο παιδιών και συγγραφέας! Σπούδασε Χορό και Θέατρο στην Αγγλία, Ξενοδοχειακά στη Λεμεσό και έπειτα Δημιουργική Γραφή εξ αποστάσεως. Ασχολείται με την συγγραφή από την παιδική της ηλικία καθώς η δημιουργία ήταν πάντα μέρος της καθημερινότητας της. Μετά από μερικές επαγγελματικές αλλαγές στη ζωή της, αποφάσισε ότι η συγγραφή είναι αυτό που θέλει να ακολουθήσει και τα τελευταία 4 χρόνια ασχολείται με αυτό επαγγελματικά. Η Σόνια μέχρι στιγμής έχει εκδώσει 3 έργα, το παραμύθι «Ο Καλύτερος Άνθρωπος», το παραμύθι «Ένας Καινούριος Κόσμος» και βιβλίο «Ο Κιού & ο Μαγικός Κήπος». Οι ιστορίες της Σόνιας αποτελούν απόδειξη της δέσμευσής της να καλλιεργήσει έναν καλύτερο κόσμο μέσω της μεταμορφωτικής δύναμης της αφήγησης. Τα βιβλία της εμβαθύνουν σε θέματα καλοσύνης, ενσυναίσθησης, επιμονής, θάρρους και άλλων, ενθαρρύνοντας τους νεαρούς αναγνώστες να ενστερνιστούν αυτές τις αρετές στη ζωή τους. Η Σόνια πιστεύει ότι καλλιεργώντας αυτές τις αξίες στα παιδιά, σπέρνει τους σπόρους για μια μελλοντική γενιά συμπονετικών και υπεύθυνων ατόμων. Αναγνωρίζοντας τη δυνατότητα της λογοτεχνίας που διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στη διαμόρφωση του μυαλού των νέων, η Σόνια ασχολείται ενεργά με σχολεία και εκπαιδευτικά ιδρύματα. Τα βιβλία της έχουν βρει τον δρόμο τους στις τάξεις, χρησιμεύοντας ως πολύτιμα εργαλεία για τους εκπαιδευτικούς στο να μεταδώσουν μαθήματα ζωής με έναν ελκυστικό και αξιόλογο τρόπο. Μέσω της δουλειάς της, νιώθει ότι καλείται να ομορφύνει τον κόσμο με παραμύθια που βγάζουν προς τα έξω τον καλύτερο εαυτό του κάθε αναγνώστη.  

Στόχος της, μέσα από τα παραμύθια της να αφήσει τον κόσμο λίγο καλύτερο από ότι τον βρήκε!

~Ευφροσύνη Λούζη~

"ΛΌΝΑ Η ΚΑΡΕΤΑ-ΚΑΡΕΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΤΗΣ ΦΥΛΑΧΤΑ, ΜΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ ΑΓΑΠΗΣ"

 

Πώς εμπνευστήκατε τον τίτλο του βιβλίου σας;

Ο τίτλος του βιβλίου μου ουσιαστικά προέκυψε αβίαστα μετά το τέλος της ιστορίας. Η Λόνα, η ηρωίδα του, αφήνει ότι πολυτιμότερο έχει στην παραλία: τα μικρά της χελωνάκια.

Τα αποχαιρετά, δίνοντάς τους την ευχή να είναι δυνατά και να βρουν το δρόμο τους για τη θάλασσα. Από την άλλη η αδελφική τους αγάπη αλλά και η αγάπη των παιδιών που βρίσκονται στην παραλία είναι όλα αυτά που συνθέτουν μια μεγάλη θάλασσα, μια θάλασσα αγάπης.

 

Πώς θα θέλατε να συστηθείτε στο αναγνωστικό σας κοινό;

Θα ήθελα να συστηθώ ως ένας άνθρωπος που αγαπά τη φύση, τα παιδιά και τη δύναμη των ιστοριών. Είμαι κάποια που πιστεύει ότι το κάθε παιδί κρύβει μέσα του έναν μικρό εξερευνητή, έτοιμο να ανακαλύψει τον κόσμο και να τον προστατέψει. Με τα βιβλία μου, προσπαθώ να γεμίσω τις καρδιές των παιδιών με αγάπη για τον πλανήτη μας, να τα εμπνεύσω να νοιαστούν και να δράσουν, και να τους δείξω ότι ακόμη και μια μικρή κίνηση μπορεί να φέρει μεγάλη αλλαγή.

Αν με ρωτήσετε πώς θα με περιέγραφα με λίγες λέξεις, θα έλεγα: Είμαι μια 'παραμυθού της φύσης', που προσπαθεί μέσα από τις ιστορίες να καλλιεργήσει τη φαντασία, την ενσυναίσθηση και την περιβαλλοντική συνείδηση. Θέλω οι λέξεις μου να γίνουν σπόροι που θα φυτρώσουν στις ψυχές των παιδιών και θα τα βοηθήσουν να μεγαλώσουν ως υπεύθυνοι πολίτες αυτού του κόσμου.

 

Τι μηνύματα θέλετε να περάσετε με το βιβλίο σας;

Η ιστορία της Λόνα είναι μια ιστορία που μπορεί να προβληματίσει αρχικά τα παιδιά και συγχρόνως να τα αγγίξει συναισθηματικά ώστε να μάθουν  περισσότερα πράγματα για την προστασία της Καρέτα Καρέτα, για την υπεύθυνη συμπεριφορά τους απέναντι στο περιβάλλον αλλά και να τα ενθαρρύνει ώστε τα ίδια τα παιδιά με τους γονείς τους να γνωρίζουν πως να δράσουν σε περίπτωση που βρουν φωλιά ή χελωνάκια σε μια παραλία ή ακόμη και μια τραυματισμένη χελώνα. Να ξέρουν πώς να συμπεριφερθούν αν βρεθούν σε  παραλίες ωοτοκίας, να υιοθετήσουν κάποια θαλάσσια χελώνα με τα μικρά της, να προσφέρουν εθελοντικά τον χρόνο τους σε κάποιο σύλλογο προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος  ή να λειτουργήσουν τα ίδια ως πολλαπλασιαστές της γνώσης στους συνομήλικους τους.

Αλλά και οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί προκειμένου να διδάξουν την αξία της αειφορίας μπορούν να εστιάσουν στις εκπαιδευτικές προτάσεις που παρατίθενται στο τέλος του βιβλίου. Συγκεκριμένα να δώσουν έμφαση στην αξία του εθελοντισμού, στην ανακύκλωση,  στην προστασία της Καρέτα Καρέτα, στον σεβασμό κάθε μορφή ζωής, προκειμένου οι μελλοντικές γενεές να εξασφαλίζουν τη διατήρηση των φυσικών οικοσυστημάτων που αποτελούν το μεγαλύτερο κεφάλαιο για την επιβίωσή μας.

 

Η ψηφιακή εποχή είναι παρούσα. Ποια η δύναμη του βιβλίου στις μέρες μας;

Η ψηφιακή εποχή έχει φέρει πολλές αλλαγές, αλλά το βιβλίο παραμένει ένα μοναδικό εργαλείο με ιδιαίτερη δύναμη. Είναι μια χειροπιαστή εμπειρία που ενισχύει τη σύνδεση ανάμεσα στον αναγνώστη και το περιεχόμενό του. Ειδικά για τα παιδιά, το βιβλίο γίνεται πύλη σε έναν κόσμο φαντασίας, γνώσης και συναισθημάτων.

Η δύναμη του βιβλίου έγκειται στο ότι προσφέρει έναν πιο αργό, ουσιαστικό ρυθμό, που επιτρέπει στο παιδί να συνδεθεί βαθιά με την ιστορία, να δημιουργήσει δικές του εικόνες και να αισθανθεί το βάρος των μηνυμάτων του. Παράλληλα, το βιβλίο γίνεται μέσο επικοινωνίας ανάμεσα σε γονείς, εκπαιδευτικούς και παιδιά, καθώς μπορεί να διαβαστεί μαζί, να συζητηθεί και να αποτελέσει αφορμή για δράση. Άλλωστε, η φροντίδα του πλανήτη μας ξεκινά από τη φροντίδα της ψυχής και του νου μας, και το βιβλίο είναι ο ιδανικός σύντροφος σε αυτό το ταξίδι.

Είστε ικανοποιημένη από τη συνεργασία σας με τις εκδόσεις Fylatos Publishing;

Είμαι πολύ ικανοποιημένη από τη συνεργασία μου με τις εκδόσεις μου Fylatos Publishing . Η ομάδα των εκδόσεων έδειξε σεβασμό στο έργο μου, αφιερώνοντας χρόνο για να κατανοήσει τα μηνύματα που ήθελα να περάσω, ενώ οι προτάσεις τους για την εικονογράφηση, την επιμέλεια και την προώθηση ήταν πολύτιμες. Αισθάνομαι ότι το έργο μου βρίσκεται σε καλά χέρια και ότι μαζί μπορούμε να αγγίξουμε τις καρδιές πολλών παιδιών και οικογενειών.

 

Πώς ξεκινήσατε να γράφετε;

Η ανάγκη να γράψω γεννήθηκε από μια πολύ προσωπική εμπειρία απώλειας. Όταν έχασα ένα αγαπημένο μου πρόσωπο, την αδερφή μου. Ένιωσα την ανάγκη να βρω έναν τρόπο να εκφράσω όλα αυτά που ένιωθα—τη θλίψη, τη νοσταλγία, αλλά και τη βαθιά σύνδεση με τη ζωή. Έτσι, έγραψα το πρώτο μου βιβλίο τον Βοτανόκηπο της Χριστίνας. Η ιστορία αγαπήθηκε και πήρε μορφή μέσα από χαρακτήρες που ήταν τα βότανα.

Η γραφή έγινε για μένα ένας τρόπος να συνδεθώ με τα συναισθήματά μου, αλλά και να προσφέρω στα παιδιά ιστορίες που τους επιτρέπουν να δουν τον κόσμο με ενσυναίσθηση και αισιοδοξία. Θέλω τα βιβλία μου να είναι μια γέφυρα ανάμεσα στο συναίσθημα και την κατανόηση, ένα καταφύγιο που τα παιδιά μπορούν να επιστρέφουν όποτε το χρειάζονται.

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;

Αυτή σας η ερώτηση συνδέεται με την παραπάνω καθώς, ένα από τα άμεσα  σχέδιά μου, που με γεμίζει ενθουσιασμό, είναι η επανέκδοση του πρώτου μου βιβλίου (Αρχές Φεβρουαρίου). Είναι μια ιδιαίτερη στιγμή για μένα, καθώς αυτό το βιβλίο ήταν η αρχή του ταξιδιού μου στη συγγραφή και κατέχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Με την επανέκδοση, θέλω να του δώσω νέα πνοή, να φτάσει σε περισσότερα παιδιά και να συνεχίσει να μεταδίδει τα μηνύματά του. Ελπίζω ότι μέσα από αυτή την προσπάθεια, θα μπορέσω να προσεγγίσω καινούργιους αναγνώστες, ενώ οι παλιοί θα το ξαναπιάσουν στα χέρια τους με τη ζεστασιά της πρώτης ανάγνωσης.

Συγχρόνως προγραμματίζω παρουσιάσεις σε σχολεία και πιο μακροπρόθεσμα ανυπομονώ να δώσω ¨σάρκα και οστά ¨στην επόμενη ιστορία μου.

 Η Αγγελική Ταρασιάδου είναι νηπιαγωγός και δουλεύει στη δημόσια εκπαίδευση από το 2001. Είναι κάτοχος Μεταπτυχιακού διπλώματος του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, με αντικείμενο την Εκπαίδευση για την Αειφορία και το Περιβάλλον, εκπονώντας τη διπλωματική της εργασία με θέμα τη διαμόρφωση της περιβαλλοντικής συνείδησης μέσα από το οικολογικό παραμύθι. Είναι επίσης κάτοχος διετούς φοιτήσεως Μεταπτυχιακού διπλώματος στη «Συνεχιζόμενη Εκπαίδευση» του Τμήματος Εκπαιδευτικής και Κοινωνικής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και Πτυχίου Παιδαγωγικής του Τμήματος Νηπιαγωγών του ΑΠΘ.

 Έχει υλοποιήσει και παρουσιάσει πολιτιστικά και προγράμματα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης στο νηπιαγωγείο. Έχει κάνει δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά και ανακοινώσεις σε ελληνικά συνέδρια. Στο πλαίσιο της συνεχούς κατάρτισης, έχει παρακολουθήσει πολλά εκπαιδευτικά συνέδρια, σεμινάρια και ημερίδες. Το πρώτος της παιδικό βιβλίο έχει τίτλο «Ο βοτανόκηπος της Χριστίνας». Πάνω απ΄ όλα όμως αγαπάει τα παιδιά αυτά τα μικρά πλασματάκια που μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο μας.

 

 

 

 

 

« Στον Ελληνικό Ιππικό Όμιλο στο Μαρούσι έκοψε τη Βασιλόπιτα ο Σύλλογος οι Φίλοι του Μουσείου Γ. Δροσίνη»

 

«Μη με Ξεχάσετε!», Ευχή του Γ. Δροσίνη

 

Την Παγκόσμια ημέρα Αγκαλιάς διάλεξε φέτος ο Σύλλογος οι Φίλοι του Μουσείου Γ. Δροσίνη για να καλωσορίσει το Νέο Χρόνο με την Κοπή της Βασιλόπιτας. Έτσι, το πρωινό της 21^ης Γενάρη παρευρέθηκαν στον Ιππικό Όμιλο στο Μαρούσι εβδομήντα πέντε μέλη του Συλλόγου. Ανάμεσά τους η κα. Ελένη Βάρσου, η Αντιδήμαρχος Διοικητικών Υπηρεσιών & Πολεοδομίας του Δήμου Κηφισιάς, η κα. Χρυσάνθη Λαιμού, ο κ. Γιώργος Θωμάκος πρώην Δήμαρχος Κηφισιάς, οι αδερφές Κασσαβέτη, οι  οποίες ήταν συγγενείς του ποιητή μας Γ. Δροσίνη και πολλοί άλλοι.

Αρχικά, η ισόβια και ακάματη Πρόεδρος του Συλλόγου οι Φίλοι του Μουσείου Γ. Δροσίνη, κα. Ελένη Βαχάρη καλωσόρισε τα Μέλη του Συλλόγου και τόνισε ότι τη σημερινή μέρα γιορτάζονται μετά από 27 χρόνια η συνέχιση των πεπραγμένων του Συλλόγου στον «Ιππικό Όμιλο στο Μαρούσι». Αξιοσημείωτο είναι ότι η ζωή του Συλλόγου ξεκίνησε με μερικές φίλες όπως την κα. Στασινού, την κα. Σπηλιωτοπούλου, την κα. Κωστάκη, την κα. Παπουή και την κα. Τσουβελεκάκη. Οι συνθήκες τους έφεραν κοντά στο Μουσείο και την Κηφισιά. Στη  συνέχεια, ήρθαν πολλοί πνευματικοί άνθρωποι στο Σύλλογο, οι οποίοι προσέφεραν την πολύτιμη βοήθειά τους για να προάγουν τον Πολιτισμό.

Έπειτα, ο κ. Μιχάλης Ζούτσος παρουσίασε τον οικονομικό απολογισμό του Συλλόγου. Ιδιαίτερες ευχαριστίες εκφράστηκαν για τους δωρητές του Συλλόγου όπως το ζεύγος Κων. Τσουβελεκάκη , το ζεύγος Λεωνίδα Καμπάνη, τον κ. Βερβέρογλου, την κα. Ντάκουλα, την Rolex Hellas και την κα. Κασσαβέτη. Ο κ. Αναστάσιος  Στέφος, Αντιπρόεδρος του Συλλόγου και της Π. Ε. Φ. παρουσίασε τα Χρονικά του Συλλόγου, τα οποία κοσμούνται από τις ιδιαίτερες φωτογραφίες του κ. Βασίλη Πάστρα. Εκτός από αυτές τις δραστηριότητες ήταν η απόκτηση πολλών νέων βιβλίων καθώς και η αποστολή πολλών βιβλίων σε σχολεία της Ελλάδας, η διεξαγωγή Πανελλήνιου Μαθητικού Διαγωνισμού με αναφορά στον Γ. Δροσίνη καθώς και η προσπάθεια για αναβάθμιση της Ιστοσελίδας του Internet.

 

« Τίποτα δεν είναι φανταστικό ό,τι έγραψα το έζησα στις Γούβες και στην Αθήνα».

-Γ. Δροσίνης-

Επιπρόσθετα, ο κ. Παύλος Φήμης μίλησε για το νέο υπό έκδοση βιβλίο του κ. Αναστάσιου Στέφου (274 σελ.) Ο κ. Φήμης τόνισε μάλιστα  ότι ο πολυγραφότατος Φιλόλογος, Αναστάσιος Στέφος γράφει γιατί αισθάνεται αυτή την υποχρέωση. Θέλει να παρέχει τον πνευματικό του οβολό. Θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρουμε ότι  στον Ιππικό Όμιλο στο Μαρούσι προσφέρθηκε ένας μπουφές με εκλεκτές γεύσεις. Ακολούθησε η κοπή της βασιλόπιτας με ευχές από την κα. Μαρίνα Ζακινθυνάκη, την κα. Ελένη Βάρσου και τον κ. Γιώργο Θωμάκο, ο οποίος τόνισε ότι « μέσα από αυτή την εξαίρετη πνευματική συντροφιά γινόμαστε κοινωνοί του Γ. Δροσίνη». Επίσης, ο κ. Γιώργος Θωμάκος τόνισε την αξία του Μουσείου Γ. Δροσίνης ως το πιο σημαντικό αξιοθέατο του Δήμου αφού αποτελεί πόλο έλξης των Γραμμάτων. Η κα. Ελένη Ντάκουλα μάλιστα κέρδισε το φλουρί της πίτας του Διοικητικού.

Τέλος,  δεκαεννιά γούρια υπήρχαν στα κομμάτια της βασιλόπιτας από τον οίκο κοσμημάτων « Ζolotas» καθώς επίσης μοιράστηκαν πολλά αξιόλογα βιβλία στους νικητές των φλουριών της βασιλόπιτας. Η δική μου Ευχή είναι να συνεχίσουν να υπάρχουν όλοι αυτοί οι πνευματικοί αρωγοί των γραμμάτων και των τεχνών, οι οποίοι ρίχνουν Φως στα Σκοτάδια των Καιρών Μας και μας είναι απαραίτητοι  σήμερα πιο πολύ από ποτέ!

 

~ Ευφροσύνη Λούζη~

« Ένα Σπουδαίος Άνθρωπος, η Μητέρα του Θοδωρή μιλάει για το Έργο της!»

 

1)  Γιατί γράφετε;

Η συγγραφή ήταν για μένα μια ακαταμάχητη ορμή που έδρασε ως καθοριστικός παράγοντας κοινωνικοποίησης από πολύ νωρίς. Εκφράζομαι πάντα καλύτερα πάνω στο χαρτί. Γράφοντας νιώθω την ελευθερία της δυνατότητας να προσπαθείς. Όταν γράφεις γίνεσαι ταυτόχρονα αναγνώστης των σκέψεων σου και αφομοιώνεις γνώσεις και ιδέες που προήλθαν από το κοντινό ή ευρύτερο περιβάλλον με το δικό σου προσωπικό τρόπο. Είναι ένας πολύ καρποφόρος τρόπος ενδοσκόπησης και επικοινωνίας ταυτόχρονα. Μου αρέσει πάντα πολύ και η ανάδραση που λαμβάνω πάνω στα γραπτά μου από τους αναγνώστες και εννοείται όχι μόνο η θετική, αρκεί πάντα να γίνεται με καλή προαίρεση. Γιατί εκεί βρίσκεται όλο το νόημα της συγγραφής, στην αλληλεπίδραση των ανθρώπων.   Το αγαπημένο μου είδος, βέβαια,  είναι τα παραμύθια. Εκεί όπου η φαντασία, εύπλαστη όπως είναι κτίζει κόσμους και ξετυλίγει περιπέτειες, μια διεργασία που όταν γίνει δημιουργικά γεμίζει τις σελίδες με νόημα, τόσο πνευματικό όσο και πρακτικό. Τα παραμύθια μάλιστα είναι σημαντικό και αναπόσπαστο σκέλος της προσέγγισης των παιδιών μου.

Η έκδοση των βιβλίων μου από την άλλη πλευρά αποσκοπεί σε μια ακόμα πιο μεγάλη ανάγκη. Είναι η ίδια η επιβίωση του παιδιού μου αφού είναι η κύρια πηγή πόρων για την σκληρή μάχη που δίνει απέναντι στην σπάνια, πολύ σοβαρή νόσο από την οποία πάσχει που ονομάζεται Batten Disease. Εδώ θα ήθελα να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου στον εκδοτικό οίκο Θ.&Ε. Κυριόπουλος που έχουν αγκαλιάσει αδελφικά το παιδί μου. Όλα τα κέρδη από τα βιβλία πηγαίνουν στην στήριξη του αγώνα του. Μάλιστα η συνοδοιπορία μας δεν εξαντλείται μόνο σε αυτό αλλά και σε πολλά άλλα ακόμα στα οποία στέκονται δίπλα μας.

 

2) Τι μηνύματα θέλετε να περάσετε μέσω των παραμυθιών σας;

Πρώτα από όλα τα βιβλία έχουν ως στόχο την ευαισθητοποίηση για των αγώνα του παιδιού μου. Είναι μια διαρκής και δυναμική πάλη και ο συνάνθρωπος είναι ο συναγωνιστής μας. Ευτυχώς έχουμε την ευλογία να ζούμε σε έναν τόπο που ο συμπολίτης σου, μπορεί να γίνει οικογένεια σου με έναν ανοιχτόκαρδο τρόπο.

Όσον αφορά το περιεχόμενο, δηλαδή τα ίδια τα παραμύθια γράφονται πάντα με έναν γνώμονα, την διαρκή προσπάθεια αυτοβελτίωσης, κυρίως ηθικής. Η ηθική μέσα στα παραμύθια έχει τις ίδιες διαστάσεις με την ζωή. Είναι το δίλημμα και η απόφαση, η δοκιμή, η αυτοκριτική και η εσωτερική αναγέννηση που θα επιφέρει και την επιθυμητή εξωτερική αλλαγή. Ο ήρωας του παραμυθιού δεν είναι ένας υπερήρωας αλλά ο ίδιος μας ο εαυτός, που μέσα από τα βιώματα, τα παθήματα αλλά και τον αγώνα του, πασχίζει να φτάσει σε εσωτερική και εξωτερική ολοκλήρωση. Αυτό που με κάνει χαρούμενη πάντα είναι όταν ένα παιδί παίρνει κάτι θετικό από το παραμύθι μου. Κι αυτό γιατί το παιδί είναι το μέλλον, ο μελλοντικός κόσμος. Έτσι αισθάνομαι ότι έκανα έστω και κάτι μικρό, αυτό που μπορώ να προσφέρω.

3) Ποιο είναι το moto που σας εμπνέει;

Είναι φυσικά το Γενηθήτω το Θέλημα Σου. Ξέρω πως δεν έχω την δυνατότητα του να γνωρίζω το σωστό και αφήνομαι πάντα στην γεμάτη αγάπη Του. Δεν το έχω μετανιώσει ποτέ. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι θα αφεθώ στην οκνηρία και την μοιρολατρεία. Κάθε άλλο. Θα κάνω την δική μου προσπάθεια με όλες μου τις δυνάμεις, ελπίζοντας ότι θα είναι προς την σωστή κατεύθυνση και έχω την πίστη ότι αυτό που θα γίνει, είναι το σωστό και το δίκαιο.

4) Πιστεύετε πως τα βιβλία έχουν τη δύναμη να φέρουν την αλλαγή;

Πάντα είχαν και πάντα θα έχουν την δύναμη να φέρουν ριζικές αλλαγές τόσο σε ατομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Γι’ αυτό και πολύ εύστοχα ο Edward Bulwer-Lytton βάζει στο στόμα του καρδινάλιου Richelieu στο ομώνυμο θεατρικό έργο του την παροιμιώδη πια φράση "η πένα είναι πιο δυνατή από το ξίφος...". Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Γιατί το ξίφος φέρει εξωτερική επιβολή και υποταγή, μια κατάσταση από την οποία ο άνθρωπος είναι έτοιμος να αποτινάξει από πάνω του στην πρώτη ευκαιρία συγκυριών. Το βιβλίο όμως φέρνει μια αόρατη κατά την διεργασία της αλλά πολύ πιο μόνιμη εσωτερική αλλαγή. Δεν εξαναγκάζει αλλά πείθει. Γι’ αυτό οι μεγαλύτερες επαναστάσεις προήλθαν από στοχαστές.

 5) Το παραμύθι σας "Ο Φοίβος" γνωρίζουμε πως δραματοποιήθηκε στο Μέγαρο Μουσικής. Πείτε μας λίγα λόγια για αυτό.

Η παράσταση παίχθηκε στην Αίθουσα Γιάννης  Μαρίνος του Συλλόγου Οι Φίλοι της Μουσικής, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, με πρωτοβουλία των στελεχών του Δήμου Παπάγου Χολαργού και υπό την αιγίδα του μαζί με τον  Σύλλογο των Φίλων της Μουσικής. Όλοι οι συντελεστές της παράστασης και ο κόσμος που μας αγκάλιασε, κατάφεραν ώστε να ξετυλιχτεί μια υπέροχη θεατρική βραδιά ευαισθητοποίησης, γεμάτη συμπαράσταση και αλληλεγγύη. Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτήν την γιορτή ανθρωπιάς που ήταν αφιερωμένη στον γιο μου Θοδωρή και τον αγώνα του.

Η παράσταση έχει παρουσιαστεί δυο φορές τον Χειμώνα του 2023, με μεγάλη επιτυχία, στο Αμφιθέατρο ‘’Μίκης Θεοδωράκης’’ του Δημαρχείου Παπάγου Χολαργού, με πρωτοβουλία και στήριξη του Δημάρχου κυρίου Ηλία Αποστολόπουλου.

Έπαιξαν οι ηθοποιοί: Λεωνίδας Παπαδόδημας, Στέλλα Ρουσάκη, Παναγιώτης Καραΐσκος, Γιώργος Σαχίνης με τη συμμετοχή της χορωδίας των 2ου & 3ου Δημοτικών Σχολείων Χολαργού σε μουσική διδασκαλία/κιθάρα Νίκου Συρμακέση. Και υπό την καθοδήγηση των κ. Α. Τζήκα και κ. Δ. Κλάδη, Διευθύντριες του 2ου και 3ου Δημοτικού Σχολείου Χολαργού. Την Σκηνοθεσία – Διασκευή – Αφήγηση έκανε η Ευτυχία Μοσχάκη. Στο πιάνο ήταν η Πόπη Μάλφα και στο βιολί ο Γιώργος Κρομμύδας. Όλοι οι συντελεστές προσφέρθηκαν αφιλοκερδώς.

6) Τι σημαίνει για εσάς ένα καλό και ποιοτικό βιβλίο;

Κάθε βιβλίο στο οποίο όταν κλείσουμε την τελευταία σελίδα του, είμαστε λίγο ή περισσότερο καλύτεροι, είναι ένα καλό και ποιοτικό βιβλίο. Άλλα βιβλία εμπλουτίζουν το λεξιλόγιο μας ή τις γνώσεις μας. Άλλα μας οδηγούν στην απόκτηση δεξιοτήτων. Άλλα πάλι σπέρνουν πνευματικούς σπόρους προβληματισμού και στοχασμού. Υπάρχουν και τα βιβλία που θα ρουφήξουν και θα καθαρίσουν την καρδιά μας, από την τοξικότητα της καθημερινότητας μας. Οι καρποί της ανάγνωσης των βιβλίων δείχνουν και την ποιότητα τους. Κάθε βιβλίο που δημοσιοποιείται κρίνεται δυναμικά στο πέρασμα του χρόνου, από τα αποτελέσματα που επιφέρει η χρήση του και το αν πετυχαίνει το σκοπό του.

 7) Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;

Τα σχέδια μου ήταν, είναι και θα είναι για πάντα να καταφέρω όσο μου δίνει την δυνατότητα ο Θεός να είμαι δίπλα στο παιδί μου και να αγωνιζόμαστε όχι για την επιβίωση του μόνο αλλά την ζωή του, μια ζωή με νόημα όπως αξίζει σε κάθε άνθρωπο. Όλα γίνονται με απώτερο στόχο αυτό.

 

Η Χριστίνα Ντούμα γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Σεπόλια. Οι όμορφες αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας έγιναν οι στέρεες βάσεις και η γέφυρα που ένωσε την αθωότητα της παιδικής της ψυχής με την ωριμότητα της ενηλικίωσης. Τα παραμύθια που άκουγε από τους μεγάλους, αλλά και οι ιστορίες που σκαρφιζόταν, ήταν το καταφύγιο της ψυχής της. Γρήγορα από το διάβασμα πέρασε στο γράψιμο. Η επιδείνωση της υγείας της, Θοδωρή , που πάσχει από τη σπάνια νόσο Batten, την ώθησε να βρει τρόπους για να στηρίξει τον αγώνα της. Έτσι , το 2019 αποφασίζει να εκδώσει τις ιστορίες που μοιραζόταν μαζί του για να του κρατούν συντροφιά.