26 Μαρτίου, 2026

"Εύθικτο πράγμα η Ευτυχία!"


 Εύθικτο πράγμα η Ευτυχία!

Ένα ποτήρι κρασί...

Τα αγαπημένα σου πρόσωπα γύρω απ' το τραπέζι τις γιορτές.

Τα δύο σου χέρια που αγκαλιάζουν...


Εύθικτο πράγμα η Ευτυχία!

Η αγαπημένη σου μελωδία στο ραδιόφωνο τις Κυριακές.

Κι εσύ που διερωτάσαι είμαστε στο -Εγώ- ή στο- Εμείς-;


Εύθικτο πράγμα η Ευτυχία!

Το ιώδιο της θάλασσας που ευωδιάζει.

Το θρόισμα των φύλλων τα πρωϊνά.

Η βροχή που ακούγεται το φθινόπωρο.


Εύθικτο πράγμα η Ευτυχία!

Εγώ κι εσύ Μαζί...

ή μήπως Εγώ κι Εσύ για μια  Ζωή!!!!!


~Ευφροσύνη Λούζη~



21 Μαρτίου, 2026

« Εκδήλωση-Μεσολόγγι- Φάρος Ελευθερίας θυσίας και περηφάνειας – Η Αεί Μαχόμενη Ψυχή του Έθνους στην αίθουσα του Politia Tennis Club»

 


Το απόγευμα της Κυριακής 15 Μαρτίου στην ευάερη  αίθουσα του Politia Tennis Club διοργανώθηκε μια εκδήλωση ευγνώμονος μνήμης και εθνικής εγρήγορσης από το Δήμαρχο Κηφισιάς Βασίλη Ξυπολυτά και την Πρόεδρο Ελένη Βαχάρη και το Διοικητικό  Συμβούλιο του Συλλόγου « Οι Φίλοι του Μουσείου Γ. Δροσίνη» με αφορμή τη συμπλήρωση 200 ετών από την Ηρωική Έξοδο του Μεσολογγίου.

Αξιοσημείωτο είναι ότι η εκδήλωση ήταν αφιερωμένη σε μία από τις πιο εμβληματικές στιγμές της Ελληνικής Επανάστασης, τιμώντας τη θυσία και το πνεύμα αυταπάρνησης των Ελεύθερων Πολιορκημένων. Κεντρικό σημείο της βραδιάς αποτέλεσε η παρουσίαση του ιστορικού ντοκιμαντέρ της φιλολόγου και Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Κηφισιάς, Νέας Ερυθραίας και Εκάλης, Λίλα Παπαδημητρίου με τίτλο: « Μεσολόγγι- Φάρος Ελευθερίας, Θυσίας και Περηφάνειας» « Μεσολόγγι – Η Αεί Μαχόμενη Ψυχή του Έθνους».

 Η διοργάνωση ανέδειξε τη διαχρονική σημασία της Εξόδου του Μεσολογγίου ως συμβόλου ελευθερίας, εθνικής αξιοπρέπειας και αγωνιστικού φρονήματος, μεταφέροντας το ιστορικό μήνυμα στις νεότερες γενιές.  Επιπρόσθετα στην εκδήλωση παρευρέθηκαν αρκετοί πολιτικοί ανάμεσα σε αυτούς, η Νίκη Κεραμέως, ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο κ. Χατζιδάκης , ο αρχηγός του Γεεθά καθώς και ο δήμαρχος Κηφισιάς, οι αντιδήμαρχοι και πρώην δήμαρχοι Κηφισιάς. Όλοι οι παραπάνω απηύθυναν χαιρετισμό και μίλησαν για την ανδρεία μιας γενιάς που δε λύγισε! Επίσης, τόνισαν πόσο σημαντικό είναι για ένα λαό να μην ξεχνά την ιστορία του! Διότι η ιστορία αποτελεί πυξίδα που καθοδηγεί το μέλλον!Έτσι, αποτελεί χρέος μας η Εθνική Μνήμη! Ενώ το Μεσολόγγι σηματοδοτεί το άφθαρτο όριο ανάμεσα στην ελευθερία και τη σκλαβιά. Με το Μεσολόγγι ανακαλούμε την εσωτερική και ηθική ελευθερία και ότι πρέπει να είμαστε στο ΕΜΕΙΣ & όχι στο ΕΓΩ. Επιπλέον, είναι ξεκάθαρο ότι η Ελευθερία δε χαρίζεται αλλά κατακτάται!

Συνοψίζοντας, την εκδήλωση ακολούθησε μια μικρή δεξίωση με πλούσια εδέσματα με οικοδέσποινα την ακάματη Πρόεδρο του Συλλόγου κα. Ελένη Βαχάρη η οποία στον χαιρετισμό της ανέφερε την προσφορά του Συλλόγου και του Μουσείου Γ. Δροσίνη στον κόσμο και τόνισε ότι στη σημερινή εκδήλωση τιμούμε ιδιαίτερα εμείς τους προγόνους του Δροσίνη που σκοτώθηκαν κατά την Έξοδο, παππούς και θεία ήταν εξοδίτες και θυμόμαστε ακόμη την αγωνία, την απόγνωση των συγγενών που επέζησαν.

Εύγε στους διοργανωτές της εκδήλωσης!

 

~ Ευφροσύνη Λούζη~

13 Μαρτίου, 2026

"Η ΒΙΒΗ ΤΟΓΙΑΛΟΥ ΣΤΙΣ -ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ ΜΕΡΕΣ-!"

 


1. Βιβή είστε παιδαγωγός με εξειδίκευση. Πώς βοήθησε η εκπαιδευτική σας εμπειρία στη δημιουργία του Λουκά;

Η εξειδίκευση μου ναι είναι στο παιδικό βιβλίο και στο παιδαγωγικό υλικό. Από την αρχή της ακαδημαϊκής μου πορείας στο συγκεκριμένο κλάδο μου άρεσε η παιδική λογοτεχνία και θέλησα να το πάω ένα βήμα παρακάτω.

Η εκπαιδευτική μου εμπειρία με βοηθά να κατανοώ καλύτερα τον τρόπο που σκέφτονται και αισθάνονται τα παιδιά, τι είναι αυτό που τους τραβάει την προσοχή σε ένα παιδικό βιβλίο και πως μπορούν να συνδεθούν με την εκάστοτε ιστορία.

Όλα αυτά με καθοδηγούν ώστε να δημιουργώ χαρακτήρες και ιστορίες που είναι κοντά στον κόσμο τους, γεμάτες φαντασία αλλά και μηνύματα που μπορούν να κατανοήσουν εύκολα. Έτσι γεννήθηκε και ο Λουκάς, ένας ήρωας που πιστέυω ότι μιλά στην καρδιά των παιδιών.

 

2. Γιατί επιλέξατε ένα τζιτζίκι ως κεντρικό ήρωα; Τι συμβολίζει ο Λουκάς για εσάς;

Επέλεξα ένα τζιτζίκι ως κεντρικό ήρωα γιατί είναι ένα έντομο που συνδέεται έντονα με τη φύση και τη μουσική. Το τραγούδι τους συμβολίζει τη χαρά της ζωής, και την ελευθερία της έκφρασης. Πραγματικά τα τζιτζικάκια , αυτά τα άκακα εντομάκια , βγαίνουν από το έδαφος , καθώς έχουν περάσει όλη τους τη ζωή κάτω από τη γη και σκαρφαλώνουν στα δέντρα ώστε να βρουν το κατάλληλο μέρος να εκκολαφθούν και να βγάλουν φτερά. Όταν λοιπόν αρχίζουν αυτό το ήχο που τον έχουμε συνδυάσει όλοι με το καλοκαίρι την ξεγνοιασιά,ουσιαστικά λέγεται ότι τραγουδούν την ίδια τη ζωή. Αυτή που ανακαλύπτουν για πρώτη φορά. Στην πραγματικότητα είναι ο ήχος για το ζευγάρωμα του αλλά από μια πιο συνασθηματική ματιά έτσι θα θελα να το φαντάζομαι.  

 Για μένα ο Λουκάς, ο συγκεκριμένος ήρωας μέσα από την ιστορία του, συμβολίζει το θάρρος να εκφράζουμε τον εαυτό μας, την προσπάθεια , το να μην τα παρατάμε ποτέ και να ακολουθούμε πάντα το δική μας «μελωδία» στη ζωή.

 

3. Ποια ήταν η σπίθα που σας οδήγησε στη συγγραφή του «Ο Λουκάς & η μελωδία της ζωής»;

Η σπίθα για τη συγγραφή του βιβλίου γεννήθηκε όπως προείπα από την αγάπη μου για την παιδική λογοτεχνία. Όταν πριν μερικά χρόνια έμαθα κι εγώ για τον κύκλο ζωής των τζιτζικιών ,εντυπωσιάστηκα ,γιατί δεν ήξερα πως ζουν (ως παιδί της πόλης). Και τότε μου ήρθε η ιδέα ότι αυτό δεν υπάρχει σε κανένα παιδικό βιβλίο. Όταν ένιωσα έτοιμη να γράψω εμφανίστηκε αυτός ο ήρωας και έτσι όλα πήραν το δρόμο τους. Ήθελα να δημιουργήσω μια ιστορία που να συνδυάζει γνώση, φαντασία και συναισθήματα.

 

4. Αν η «μελωδία της ζωής» του Λουκά είχε ήχο, τι είδους μουσικής  θα ήταν & γιατί;

Αν η μελωδία της ζωής του Λουκά είχε ήχο, θα ήταν μια χαρούμενη και φωτεινή μουσική, γεμάτη ρυθμό και ζωντάνια. Θα θύμιζε τους ήχους του καλοκαιριού και της φύσης, που μας κάνουν να νιώθουμε ηρεμία ,χαρά και προσμονή.

 

5. Ποιο είναι το κεντρικό μήνυμα που θέλετε να πάρουν τα παιδιά πέρα από τις γνώσεις για τα έντομα;

Το βασικό μήνυμα που θέλω να πάρουν τα παιδιά είναι ότι όλοι μας είμαστε διαφορετικοί, μοναδικοί. Ότι καμία δυσκολία δεν μπορεί να μας κρατήσει πίσω από το να ολοκληρώσουμε τον τελικό μας στόχο. Με προσπάθεια, επιμονή και τους σωστούς ανθρώπους δίπλα μας μπορούμε να καταφέρουμε τα πάντα!

 

6. Ο Λουκάς περιμένει με αγωνία να βγει στην επιφάνεια. Πόσο σημαντική είναι η αναμονή και η υπομονή στη ζωή ενός παιδιού;

Η αναμονή και η υπομονή είναι πολύ σημαντικές αξίες στη ζωή ενός παιδιού. Μέσα από αυτές τα παιδιά μαθαίνουν να επιμένουν στους στόχους τους, να προετοιμάζονται και να εκτιμούν περισσότερο τη στιγμή που θα πραγματοποιηθεί κάτι που περιμένουν. Ακόμα κι αν η ζωή δεν τα φέρει όπως τα είχαν στο μυαλό τους, πάντα θα μπορούν να ξαναπροσπαθήσουν !

 

7. Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

Στα μελλοντικά μου σχέδια είναι να συνεχίσω να γράφω ιστορίες για παιδιά που συνδυάζουν τη γνώση με τη φαντασία. Το βιβλίο μου συνεχίζει να ταξιδεύει σε τάξεις, στις παιδικές βιβλιοθήκες των παιδιών στο σπίτι τους, σε βιβλιοπωλεία κι όπου γεννάται η φιλαναγνωσία. Συνεχίζω κι εγώ μαζί με το Λουκά τις παρουσιάσεις μου σε βιβλιοπωλεία και σχολεία.

11 Μαρτίου, 2026

« Γεωργίου Δροσίνη, Ιστοί Αράχνης πρωτόλεια συνθέματα, του Αναστασίου Αγγ. Στέφου»


 

Η συλλογή Ιστοί Αράχνης είναι η πρώτη ποιητική συλλογή του Δροσίνη που εκδόθηκε το 1880 από τις στήλες του εντύπου Ραμπαγάς με το ψευδώνυμο Αράχνη. Ο οριστικός τίτλος Ιστοί Αράχνης δόθηκε από τον εκδότη Λάμπρο Κορομηλά. Ο συμβολικός αυτός τίτλος της συλλογής παραπέμπει στην ελληνική μυθολογία.

Στη συλλογή εμπεριέχονται σύντομα ποιήματα, μερικά δίστιχα με νοηματική αυτοτέλεια, τέσσερα σονέτα από τη σειρά με το γενικό τίτλο Ανοιξιάτικα αλλά και εκτενέστερα με παρνασσική τεχνοτροπία καθώς και ποιήματα ανθολογημένα από ευρωπαίους ποιητές σε ελεύθερη απόδοση από τον Δροσίνη. Γραμμένα όλα σε απλή δημοτική που προσομοιάζει περισσότερο με την καθημερινή φυσική ομιλία και με μετρική ποικιλία είναι όλα ποιήματα εύθυμα συνθέματα της νεανικής του ηλικίας, με ιδιαίτερη όμως ευαισθησία. Έχουν ιδιαίτερη σημασία για τη εξέλιξη της νεότερης ποίησης διότι αποφεύγουν την υπερβολή των ρομαντικών προσγειώνοντας τον ποιητικό λόγο στο καθημερινό βίωμα και στην τοπική παράδοση.

«Το μάτι μου προχθές ακολουθούσε

Μια πεταλούδα όπου πεινασμένη

Στο περιβόλι μέσα τριγυρνούσε

Λίγη τροφή για ναύρη η καϋμένη.

 

Εδώ γλυκά τ’ αγιόκλημα φιλούσε,

Εκεί την πασχαλιά την ανθισμένη

Στα ρόδα μέλι ύστερα ζητούσε…

Μα για πολύ τίποτε δεν μένει.

 

Και είπα: με την πεταλούδα μοιάζω

Πολύ όπως αυτή χίλια λουλούδια

Χίλιαις αγάπαις το λεπτό αλλάζω.

 

Μα φταίω; Όσο και κανείς να θέλει,

Για μια να ψάλλη δεν μπορεί τραγούδια

Αχ! Όλα τα κορίτσια έχουν μέλι!»

 

Όλα ανεξαιρέτως τα ποιήματα της συλλογής έχουν ως μοναδικό θέμα τον έρωτα σε όλες τις διαστάσεις του, με απλούς ερωτικούς στίχους, χωρίς υπερβολικές εξάρσεις. Το εναρκτήριο ποίημα της συλλογής είναι το σονέτο « Η πεταλούδα». Στην παρούσα ποιητική συλλογή είναι ανθολογημένα δύο ποιήματα τα οποία έχει μεταφράσει ελεύθερα ο Δροσίνης και εμπεριέχονται στη συλλογή Lintermezzo (1821-1822), στον τόμο Poemes et Legendes, Paris 1880 που υπάρχει στη βιβλιοθήκη του ποιητή.

Αξιοσημείωτο είναι ότι η συλλογή ολοκληρώνεται με το ποίημα Valse, αφιερωμένο στο σπουδαίο Κερκυραίο μουσουργό Σπυρίδωνα Σαμαρά (1861-1917)που έχει μελοποιήσει έργα του Δροσίνη και άλλων νεοελλήνων ποιητών.

Συνοψίζοντας, η συλλογή Ιστοί Αράχνης ανήκει στην πρώτη  ποιητική περίοδο του Δροσίνη, η οποία συνιστά μια ενότητα που περιλαμβάνει τις συλλογές Σταλακτίται (1881), Ειδύλλια ( 1884), Αμάραντα (1889) και Γαλήνη (1902) και σηματοδοτούν την αλλαγή που θα επιφέρει στη νεοελληνική ποίηση η λεγόμενη γενιά του 80’.

Ειδικότερα, οι Ιστοί Αράχνης αν και αποτελούν νεανικά στιχουργήματα εγκαινιάζουν τη στροφή του ποιητή προς το δημοτικό τραγούδι και την ελληνική ύπαιθρο με τον παραδοσιακό και ενίοτε ειδυλλιακό τρόπο ζωής καθώς και τη στροφή του προς τη γαλλική ποίηση στην οποία έχει εντρυφήσει από την παιδική του ακόμη ηλικία και αργότερα θα μεταφράσει πολλούς ποιητές.

 

~Ευφροσύνη Λούζη~

27 Φεβρουαρίου, 2026

"Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΚΥΡΙΑΝΟΣ ΣΤΟΝ NEASMYRNIRADIOTV.GR ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ -Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ-"

 




1) Τι αντιπροσωπεύει ο φάρος στον τίτλο του βιβλίου σας; Πώς αυτός ο φάρος καθοδηγεί τους ήρωες της ιστορίας;


Ο φάρος συμβολίζει την ελπίδα, την εσωτερική φωνή και το φως που όλοι αναζητούμε στις πιο σκοτεινές μας στιγμές. Δεν είναι απλώς ένα φυσικό σύμβολο· είναι η συνείδηση, η πίστη, η αγάπη και η δύναμη που κρατά τους ήρωες όρθιους όταν όλα γύρω τους μοιάζουν να καταρρέουν. Καθοδηγεί τους ήρωες όχι δίνοντάς τους έτοιμες λύσεις, αλλά φωτίζοντας τον δρόμο ώστε να βρουν μόνοι τους την αλήθεια τους.


2) Ποιο είναι το κυρίαρχο μήνυμα που θέλετε να περάσετε στους αναγνώστες μέσα από τις σελίδες αυτού του βιβλίου;


Το βασικό μήνυμα είναι πως ακόμα και μέσα στις μεγαλύτερες δυσκολίες υπάρχει φως. Η ζωή μπορεί να μας δοκιμάζει, αλλά πάντα μας δίνει την ευκαιρία να ξανασταθούμε, να αγαπήσουμε, να συγχωρήσουμε και να προχωρήσουμε. Θέλω ο αναγνώστης να κλείνει το βιβλίο και να νιώθει πιο δυνατός, πιο συνειδητοποιημένος και πιο έτοιμος να αντιμετωπίσει τη δική του διαδρομή.


3) Τι σας ενέπνευσε να γράψετε το «Ο Φάρος της Ζωής» και πόσο χρόνο χρειαστήκατε για την ολοκλήρωσή του;


Η έμπνευση ήρθε μέσα από προσωπικές εμπειρίες, παρατηρήσεις ανθρώπων γύρω μου και στιγμές που με σημάδεψαν βαθιά. Ήθελα να αποτυπώσω συναισθήματα που όλοι έχουμε νιώσει αλλά λίγοι εκφράζουμε. Η συγγραφή ήταν ένα ταξίδι εσωτερικής αναζήτησης και διήρκεσε αρκετούς μήνες, γιατί κάθε κεφάλαιο έπρεπε να “ωριμάσει” μέσα μου πριν γραφτεί.


4) Ποιος από τους χαρακτήρες του βιβλίου θεωρείτε ότι εξελίσσεται περισσότερο και γιατί;


Θεωρώ ότι ο κεντρικός ήρωας είναι εκείνος που βιώνει τη μεγαλύτερη εσωτερική μεταμόρφωση. Από την αμφιβολία και τον φόβο, περνά στην αποδοχή και στη δύναμη. Η εξέλιξή του δεν είναι ξαφνική· είναι αποτέλεσμα συγκρούσεων, απωλειών και συνειδητοποιήσεων. Αυτή η πορεία τον κάνει πιο ανθρώπινο και πιο αληθινό.


5) Στο έργο σας, η αγάπη φαίνεται να έχει ισχυρό ρόλο. Πιστεύετε ότι η αγάπη είναι ο τελικός “φάρος” σε μια ζωή γεμάτη δυσκολίες;


Απόλυτα. Η αγάπη είναι η πιο καθαρή μορφή φωτός. Δεν μιλώ μόνο για τη ρομαντική αγάπη, αλλά για την αγάπη προς τον εαυτό μας, την οικογένεια, τους φίλους, ακόμη και για την ίδια τη ζωή. Όταν υπάρχει αγάπη, υπάρχει και κατεύθυνση. Είναι ο φάρος που δεν σβήνει ποτέ.


6) Τι αποτελεί για εσάς τη μεγαλύτερη πρόκληση στη διάρκεια της συγγραφής;


Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η ειλικρίνεια. Να γράφεις χωρίς φόβο, χωρίς να κρύβεσαι πίσω από λέξεις. Επίσης, η ισορροπία ανάμεσα στο συναίσθημα και τη δομή της ιστορίας. Θέλω κάθε λέξη να έχει λόγο ύπαρξης και κάθε σκηνή να εξυπηρετεί την εξέλιξη του έργου.


7) Αν μπορούσατε να δώσετε μια συμβουλή στους νέους αναγνώστες που αναζητούν τον δικό τους «φάρο» στη ζωή, ποια θα ήταν αυτή;


Να μη φοβηθούν το σκοτάδι. Μόνο μέσα από αυτό θα εκτιμήσουν το φως. Να ακούνε την καρδιά τους, να κάνουν λάθη, να μαθαίνουν και να προχωρούν. Ο φάρος τους δεν βρίσκεται κάπου μακριά· βρίσκεται ήδη μέσα τους.


8) Ετοιμάζετε κάποιο νέο έργο αυτή την περίοδο; Ποια είναι τα μελλοντικά σχέδιά σας;


Ναι, βρίσκομαι στη διαδικασία σύλληψης μιας νέας ιστορίας που θα αγγίζει ξανά τον άνθρωπο και τις εσωτερικές του αναζητήσεις, αλλά μέσα από μια διαφορετική οπτική. Στόχος μου είναι να συνεχίσω να γράφω ιστορίες που μιλούν στην καρδιά και αφήνουν ένα μικρό αποτύπωμα φωτός σε όποιον τις διαβάζει



~Ευφροσύνη Λούζη~

« Τον Ιούλη ο Σύλλογος οι Φίλοι του Μουσείου Γ. Δροσίνη βρέθηκε στη Λήμνο»

  Στις 12-17/7/26 επισκέφτηκαν τη Βιβλιοθήκη της Λήμνου, τα εξής μέλη του Συλλόγου: Ελένη Βαχάρη, Κική Τσουβελεκάκη, Αικ. Ντάκουλα και Γιώτα...