"Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΘΕΟΔΟΥΛΙΔΟΥ ΣΥΝΟΜΙΛΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΛΟΥΖΗ ΣΤΙΣ ~ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ ΜΕΡΕΣ~"

 

 

1.    1. Στο βιβλίο σας «Τάκης ο βασιλιάς της αγκαλιάς», η αγκαλιά έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Πόσο σημαντική θεωρείτε τη συναισθηματική ασφάλεια για τα παιδιά στη σημερινή ψηφιακή εποχή;

 

Είναι αλήθεια πως η συναισθηματική ασφάλεια αποτελεί βάση για τη ζωή του παιδιού, αλλά στη σημερινή εποχή των ψηφιακών μέσων αποκτά μεγαλύτερη βαρύτητα.

Στο βιβλίο μου, η αγκαλιά αποτελεί μέσο έκφρασης, αποδοχής, τρυφερότητας και αλληλεπίδρασης με τους άλλους. Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά που στηρίζουν το παιδί και του δίνουν συναισθηματική σταθερότητα.

Στις μέρες μας η τεχνολογία έχει κατακλύσει τον κόσμο των παιδιών με πολλά συν αλλά και μείον. Από τη μία πλευρά δίνει τη δυνατότητα για ευκαιρίες στη μάθηση, τη γνώση, την επικοινωνία και την πληροφόρηση, αλλά από την άλλη οδηγεί σε ανεξέλεγκτες και μη ελεγχόμενες καταστάσεις. Η υπερβολική έκθεση στις οθόνες, η συνεχόμενη σύγκριση μέσω των κοινωνικών δικτύων, ο εκφοβισμός και η αδυναμία ανάπτυξης σταθερών και ουσιαστικών διαπροσωπικών σχέσεων είναι κάποιες απ’ αυτές. Κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες η συναισθηματική ασφάλεια λειτουργεί ως «λιμάνι». Αν το παιδί αντιλαμβάνεται ότι το αποδέχονται, το αγαπούν, συμμερίζονται τους προβληματισμούς του, τότε αυτό αναπτύσσει αυτοπεποίθηση και θωρακίζεται ώστε να αντιμετωπίσει τυχόν δυσκολίες.

Η αγκαλιά, λοιπόν που βρίσκεται στο επίκεντρο του βιβλίου δρα θεραπευτικά και λυτρωτικά. Συμβολίζει την ανθρώπινη σύνδεση μέσω της επαφής , την ενσυναίσθηση που κανένα ψηφιακό μέσο δεν δύναται να την αντικαταστήσει.

Επομένως, η αγκαλιά αποτελεί όπλο στην «φαρέτρα» των παιδιών που θα δημιουργήσει ισχυρούς δεσμούς, ώστε να μεγαλώνουν με μεγαλύτερη ασφάλεια, αυτοπεποίθηση και ισορροπία για ν’ αντιμετωπίζουν τον ολοένα εξελισσόμενο ψηφιακό κόσμο.

 

 

2.     2.Πώς καταφέρνετε να ισορροπείτε ανάμεσα στη συγγραφή μιας νέας ιστορίας και στο άγχος της προώθησης και των παρουσιάσεων ενός βιβλίου που μόλις κυκλοφόρησε;

 

 

Η προώθηση και η δημιουργία πολλές φορές δεν ισορροπούν. Προσωπικά, δεν είχα επαφή με όλο αυτό το κομμάτι και στην αρχή δεν σας κρύβω πως δυσκολεύτηκα. Η παρουσίαση φέρνει ενθουσιασμό, χαρά, δημιουργικές συζητήσεις με παιδιά , γονείς και δασκάλους και έκθεση στο κοινό γενικότερα. Η συγγραφή θέλει συγκέντρωση, ηρεμία και καθαρό μυαλό. Ομολογώ πως οι παρουσιάσεις είναι μια μοναδική εμπειρία, μια ευκαιρία για απόκτηση ιδεών, δημιουργία ηρώων και καταστάσεων μέσω της κοινωνικής επαφής. Μέσω της αλληλεπίδρασης με τα παιδιά, τον αυθορμητισμό, την αθωότητα και την καθαρή και αληθινή τους σκέψη γεννιούνται ιστορίες που μπορούν να εξελιχθούν σε βιβλία. Άλλωστε, η συγγραφή είναι καθιερωμένη στο ημερήσιο πρόγραμμά μου. Συνηθίζω να γράφω από κάποιες σελίδες, παραγράφους ή ακόμη και μία πρόταση που θα σκεφτώ ή κάτι που θα δω και θα με αγγίξει ή που θα αποκομίσω από μία συζήτηση σε κάποια παρουσίαση Οπότε, προώθηση και συγγραφή αλληλοστηρίζονται.

 

 

 

3.     3.Η φωνή της γραφομηχανής. Ποιο είναι το βαθύτερο νόημα που θα θέλατε να περάσετε στα παιδιά μέσα απ’ αυτή την ιστορία;

 

 

Η φωνή της γραφομηχανής ξεκίνησε μέσα από μια εσωτερική αναζήτηση και ήταν μια δική μου ανάγκη. Το μεταβατικό στάδιο από το λογοτεχνικό βιβλίο στο κινητό στα δικά μου παιδιά με προβλημάτισε αρκετά. Ήθελα να τους δείξω πως η πρόοδος είναι σημαντική και η αλματώδης εξέλιξη της τεχνολογίας απαραίτητη και αναπόφευκτη αλλά εξίσου σημαντικό είναι ο σεβασμός στο παρελθόν, το οποίο έχει πάντα κάτι πολύτιμο να μας διδάξει. Πάνω στην ιστορία που έχουμε χτίσει και ζήσει μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα λαμπρό μέλλον με σοφία και ωριμότητα και να απολαύσουμε με σύνεση το παρόν. Η κρίση και η κριτική ικανότητα θα πρέπει να διακρίνει τους ανθρώπους και να εξελιχθούν μέσα από την τεχνολογία και σε καμία περίπτωση να μη γίνουν φερέφωνά της. Επίσης, σκοπός μου ήταν να δείξω την συναισθηματική αξία και την σύνδεση με τα παλιά αντικείμενα που εκτός από κειμήλια αποτελούν και φορείς μνήμης και ανάμνησης. Το νέο δεν μπορεί να σβήσει το παρελθόν, αλλά μπορεί να γίνει καλύτερο έχοντας σωστή παρακαταθήκη και γερά θεμέλια.

 

 

4.    4. Ποια ήταν η καθοριστική στιγμή που αποφασίσατε ν΄αφήσετε  για λίγο τα νοσοκομεία και να παρακολουθήσετε σεμινάρια συγγραφής παραμυθιού και εικονογράφησης;

 

Για μένα η νοσηλευτική και ο χώρος της υγείας μου έμαθε πολλά. Ήμουν 13 χρόνια εργαζόμενη όμως ο οικογενειακός μας προγραμματισμός δεν μπορούσε να στηριχτεί με το κυλιόμενο ωράριο. Παρ’ όλα αυτά και στο νοσοκομείο εργαζόμουν σε παιδιατρικά τμήματα και είχα βιώσει αρκετές φορές συναισθήματα λεπτά και ευαίσθητα παιδιών. Το διάβασμα βιβλίων ήταν μία συνήθεια από τη μικρή μου ηλικία και ομολογώ πως πάντα με γοήτευε η παιδική και η εφηβική λογοτεχνία. Η παρακολούθηση των σεμιναρίων ήρθε αρκετά χρόνια αργότερα από την παραίτησή μου. Η απόκτηση τριών παιδιών μ’ έφερε ξανά στον κόσμο των παιδικών ιστοριών. Αγαπημένη μας συνήθεια ήταν το βραδινό παραμύθι πριν τον ύπνο. Έτσι, αποφάσισα ν’ ασχοληθώ με την συγγραφή και έβαλα στο πρόγραμμά μου την παρακολούθηση σεμιναρίων από αξιόλογους συγγραφείς.

 

5.     5.Η εργασία σας ως νοσηλεύτρια στο χώρο της υγείας πώς επηρέασε τον τρόπο που γράφετε ιστορίες για παιδιά;

 

 

Στον χώρο της υγείας είχα την ευκαιρία να γνωρίσω πολλούς ανθρώπους, τις οικογένειες και τα παιδιά τους. Βίωσα συναισθήματα πρωτόγνωρα. Ο φόβος, η αγωνία, η κρυφή ελπίδα για ανάρρωση, η χαρά της βελτίωσης με βοήθησε να ξεκαθαρίσω μέσα μου πολλά θέματα. Είδα τη ζωή λίγο πιο απλά, σταμάτησα να θεωρώ οτιδήποτε ως δεδομένο. Η νοσηλευτική στηρίζεται στην ενσυναίσθηση, την προσφορά, την φροντίδα και την δοτικότητα. Με κάποιο τρόπο και η συγγραφή χρειάζεται την προσοχή και την  φροντίδα στο γραπτό, στην αποτύπωση των συναισθημάτων στον αντίκτυπο που θα έχει το έργο του στο κοινό και στην ανθρώπινη σύνδεση. Άρα, με πυρήνα το νοιάξιμο στον άνθρωπο η νοσηλευτική και η συγγραφή κάπως συνδέονται.

 

 

6.    6. Πείτε μας τι μηνύματα θέλετε να δώσετε με το βιβλίο σας «Τάκης ο βασιλιάς της αγκαλιάς»;

     

     

      Μέσα από το βιβλίο μου θέλω να κατανοήσουν τα παιδιά πως η αγκαλιά πέρα από μια σωματική επαφή και μια απλή πράξη , έχει τεράστια δύναμη. Η αγκαλιά μπορεί να διώξει το φόβο, να παρηγορήσει, να ενώσει τους ανθρώπους, να συμφιλιώσει. Στο σημείο αυτό να μη παραλείψω να σας πω πως υπάρχουν άνθρωποι που δεν τους αρέσει η αγκαλιά και είναι απολύτως φυσιολογικό. Καμία κίνηση δεν γίνεται χωρίς την συναίνεση και την θέλησή μας. Εκτός όμως από την αγκαλιά υπάρχει και η θετική προσέγγιση, ο καλός ο λόγος, η ενθάρρυνση. Η αποδοχή και η αγάπη δημιουργεί συναισθηματική ασφάλεια, η τρυφερότητα, η καλοσύνη και η ανθρώπινη επαφή αποτελούν ανεκτίμητες αξίες σ’έναν κόσμο που εξελίσσεται γρήγορα και οδηγεί στην απομόνωση.

 

7.     7.Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

 

 

Αυτό το διάστημα βρίσκομαι στο πρώτο έτος ενός μεταπτυχιακού προγράμματος στην ειδική αγωγή. Παράλληλα συμμετέχω σε σεμινάρια συγγραφής όπου θα υπάρξουν συλλογικές ανθολογίες. Υπό έκδοση βρίσκεται μια συλλογή ποιημάτων μου. Επίσης, έχω ξεκινήσει και μία παιδική ιστορία που είναι υπό μελέτη.