« Δυο χρόνια και πλέον χωρίς το Γεράσιμο Στεφανάτο!»

 

 Πάνε δυο χρόνια πλέον που σταμάτησαν οι συναντήσεις μας!

Πάνε δυο χρόνια τώρα που δεν περνάω από την Μονή Πετράκη.

Πάνε δυο χρόνια τώρα που δε συναντάω αυτήν την ψιλόλιγνη φιγούρα με τα μεγάλα γαλήνια μάτια του που σε ταξίδευαν & εκείνο τον βαθύ Ανθρωπισμό του.

Πάνε δυο χρόνια τώρα και νομίζω πως το Κολωνάκι έχει χάσει την Αξία του χωρίς Εσένα!

Πάνε δυο χρόνια τώρα που δε σου λέω τα νέα μου στη χάση και στη φέξη, δε συζητάμε πια για εκείνα τα βαθιά υπαρξιακά ζητήματα.

Δε μοιραζόμαστε τους πια τους προβληματισμούς μου!!!

Έφυγες γρήγορα και απότομα! Η Απουσία σου αισθητή!

Εσύ που έβγαινες από τα καλούπια, δεν ήσουνα μονάχα ένας έμπειρος Κλινικός Γιατρός… Ήσουν πρωτίστος Άνθρωπος με περίσσια Ευαισθησία. Εσύ δεν λογάριαζες το Χρήμα για θεό σου! Θυσίαζες το Χρόνο σου και άκουγες υπομονετικά και στωικά…Ένας ακούραστος Ακροάτής! Ένας Γιατρός Ανθρωπιστής!

Νιώθω ευγνώμων που βρέθηκες στο δρόμο μου! Που ήμουν τυχερή να σε γνωρίσω!

Τώρα έχω άλλα μέτρα και σταθμά! Ξέρω καλά τι σημαίνει Ανθρωπιά! Ξέρω τί σημαίνει Ψυχολογία! Μου έμαθες να πιάνω τον εαυτό μου χέρι- χέρι , να τον ανακαλύπτω, να τον εξημερώνω!! Εσύ πολύ σοφά, άλλωστε με είχες προετοιμάσει. Έλεγες πως οι άνθρωποι δε δίνουνε συμβόλαια και εγγυήσεις…πως είμαστε περαστικοί! Μεγάλη Αλήθεια! Μου την απέδειξες!

Τώρα πια παρηγοριέμαι με το ποίημα του Γ. Δροσίνη « Τι λοιπόν;».

Τώρα πια σε κρατώ σαν πολύτιμο φυλακτό μου!

Τώρα πια Άνω Θρώσκω στον Ουρανό, σε συναντάω …και σου στέλνω τις σκέψεις μου!

Είμαι Σίγουρη ότι είσαι κάπως χαρούμενος να με βλέπεις Υγιή, να προοδεύω, να εξελίσσομαι και να προσφέρω!

Η απουσία σου Αισθητή!

Κι όμως το λέω ακόμα…

Γεράσιμε μου Λείπεις!!!!!!

« Συγγνώμη! Ευχαριστώ! Παρακαλώ!»

 

… Λέξεις τόσο συνηθισμένες αλλά και ταυτόχρονα ασυνήθιστες, ξεχασμένες…ακούγονται μάταιες, περιττές στις μέρες μας. Η ευγνωμοσύνη, το « ευχαριστώ» έννοια παρεξηγημένη! Δύσκολα την ξεστομίζουν οι άνθρωποι στις μέρες μας, δύσκολα δηλώνουν την ι1κανοποίηση τους. Περίεργο ον ο άνθρωπος! Όταν λες  «ευχαριστώ» θυματοποιήσε, εκπίπτεις!

Ενώ όταν λες  « συγγνώμη» για κάποιο πιθανόν σου λάθος χάνεις τον « τουπέ σου», χάνεις την αλαζονεία σου. Ποιος ο λόγος να ζητήσω εγώ συγγνώμη πρώτος;  Η «ευγένεια» είναι σαν να ψάχνεις ψύλλους στ’ άχυρα στις μέρες μας! Κι εσύ που την αναζητάς , μήπως είσαι υπερβολικός; Υπερευαίσθητος; Ζεις πίσω από τον ήλιο μήπως; Δεν έμαθες να ποδοπατάς, να τσαμπουκαλεύεσαι;

Είναι Μάταιο στις μέρες μας να λες « Παρακαλώ»! «Ευχαριστώ»! «Συγγνώμη»!

Είναι Μάταιο να είσαι ευγενικός, αφού η ευγένεια και η καλοσύνη μοιάζουν να είναι έννοιες παρεξηγημένες για όλους προς όλους!

Ο Ευγενικός και ο Καλός είναι ο καρπαζοεισπράκτορας της παρέας θα λέγαμε!

 

Συγγνώμη! Ευχαριστώ! Παρακαλώ!

Λέξεις που εκλείπουν!!!

« Τελικά υπάρχει σύνδεση ανάμεσα στους γονείς & τα παιδιά σήμερα;»

 

Μήπως στις μέρες μας οι γονείς εργάζονται υπερβολικά;

Μήπως τελικά δεν υπάρχει ελεύθερος χρόνος για τους γονείς ν’ ασχοληθούν πραγματικά με τα παιδιά τους;

Μήπως η καταναλωτική κοινωνία έχει φορτώσει στις πλάτες των γονέων ένα τεράστιο βάρος;

Μήπως έχει επιβάλλει έναν Μαραθώνιο , ώστε να καλύψουν τις ανάγκες που τους επιβάλλει η καταναλωτική & υλιστική κοινωνία;

Αναρωτιέμαι πολλές φορές εάν τα παιδιά μας σήμερα μεγαλώνουν στον αυτόματο πιλότο & χωρίς τη στοιχειώδη ανατροφή;

Αναρωτιέμαι πολλές φορές , εάν οι γονείς πιεσμένοι από το δικό τους καθημερινό πρόγραμμα νιώθουν την ανάγκη να «παρκάρουν» τα παιδιά τους σε κάποιο κινητό, υπολογιστή, τάμπλετ ή τηλεόραση που αποτελεί την εύκολη λύση ψυχαγωγίας γι’αυτά.

Αναρωτιέμαι πολλές φορές τι θα συμβεί όταν μεγαλώνουμε παιδιά εθισμένα στις οθόνες και αγκυστρωμένα σ’ αυτές. Όταν μεγαλώνουμε παιδιά που η μοναδική διέξοδος επικοινωνίας αποτελεί ένα γρήγορο μήνυμα στο viber ή στο what’s up.

Αναρωτιέμαι για το πόσο αποπροσανατολισμένοι είναι γονείς και παιδιά.

Αναρωτιέμαι πως θα φτιαχτεί ένας νέος και καλύτερος κόσμος;

Αναρωτιέμαι για ποιο Μέλλον μιλάμε τη στιγμή που η νεολαία μοιάζει να είναι γερασμένη.

Αναρωτιέμαι εάν υπάρχει η σύνδεση στην οικογένεια του γονέα με το παιδί ή εάν η μοναδική απάντηση στη σύνδεση είναι ο κωδικός wi-fi.

Κάποτε ο Οιδίποδας ρώτησε τη Σφίγγα κι εκείνη απάντησε ότι σε όλες τις ερωτήσεις , η απάντηση είναι ο ΆΝΘΡΩΠΟΣ, ένας άνθρωπος όμως που Άνω Θρώσκει, που ζει ελεύθερος και αποδεσμευμένος από εθισμούς και νοσηρές συνήθειες!

Το Μέλλον οφείλει και πρέπει να χτιστεί πάνω σε Υγιή πρότυπα, σε Ωραίους Ανθρώπους μ’ ευαισθησία και  ενσυναίσθηση που νοιάζονται για τον Συνάνθρωπο!

Αναρωτιέμαι για πόσο καιρό ακόμα θα είναι της Μόδας ο ωφελιμισμός, το ποδοπάτημα, η νοοτροπία του οφθαλμός αντί οφθαλμού, η αλαζονεία, ο ατομικισμός και ο εγωισμός.

Μάταιο! Ένας Φαύλος Κύκλος! Δεν οδηγεί πουθενά!

"ΑΞΕΧΑΣΤΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΣΤΟ 52ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΙΒΛΙΟΥ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟΝ ΤΟΥ ΆΡΕΩΣ!!!"

 

"Στο Μουσείο Φιλελληνισμού βρέθηκαν οι Φίλοι του Συλλόγου του Μουσείου Δροσίνη"

 

Στις απαρχές της Ανοιξης Τετάρτη 3 Μαϊου βρέθηκαν είκοσι άτομα από τα μέλη του Συλλόγου Γ. Δροσίνη για να επισκεφτούν το Μουσείο Φιλελληνισμού στην οδό Ζησιμοπούλου 12. Η Ηλέκτρα Τσίντου και ο Ορέστης Τσίντος ως πρέσβεις καλής θελήσεως του χώρου βοήθησαν στην περιήγηση των ατόμων κάνοντάς μας μια περιεκτική ξενάγηση. Αξιοσημείωτο είναι ότι το Μουσείο Φιλελληνισμού μετράει τρία χρόνια από την ίδρυσή του, αφου ιδρύθηκε το 2021 μια χρονιά που συμπίπτει με τα χρόνια της Επανάστασης του 1821. Ο κ. Βελέτζας είναι ο ιδρυτής του.

Το Μουσείο που επισκέφτηκαν οι Φίλοι του Συλλόγου Γ. Δροσίνη οργανώνεται σε τέσσερις ορόφους και το 1/5 των αντικειμένων τα έχει συγκεντρώσει από το δίκτυο εξωστρέφειας και της Φιλελληνικής κίνησης. Κάθε όροφος του Μουσείου αποτελεί έναν αφηγηματικό κύκλο.

Επιπροσθέτως, στην ξενάγηση μάθαμε πολλά για τον σπουδαίο αρχαιολόγο Βίλκελμαν στον οποίο χρωστάμε πολλά για την ανεξαρτησία. Ήταν αυτή η προσωπικότητα που ισχυρίστηκε ότι πρέπει να στρέψουμε τα φώτα στην Αρχαία Ελλάδα καθώς επίσης είπε ότι η τέχνη ανθίζει σε δημοκρατικά περιβάλλοντα. Μάθαμε για τον Μπαρτελεμί το φλογερό φιλέλληνα στον οποίο βασίστηκε και ο Ρήγας. Επιπλέον, το χώρο του ισογείου κοσμούσαν αντικείμενα κλασικού περιεχομένου, με τα οποία επέλεγαν οι Ευρωπαίοι να κοσμήσουν το σπίτι τους.

Το χώρο επίσης κοσμούσαν λογιών λογιών ρολόγια, τα οποία ήταν αντικείμενα πολυτελείας και φυσικά ένα πολύ μαγικό αντικείμενο αφού έλεγαν το χρόνο! Στον 4ο όροφο υπήρχαν γκραβούρες σπουδαίων Αμερικανών φιλελλήνων καθώς και πολλές εικόνες με τον Παρθενώνα. Μάλιστα, κάποιος ζωγράφος είχε πει ότι «έτρεμε το χέρι μου όταν αντίκρυσα τον Παρθενώνα για να τον ζωγραφίσω».

 

“Από το Λεωνίδα ίσαμε τον Κοσιούσκο
Αυτών η κραυγή αντιλαλεί την κραυγή εκείνων.
Γελάτε, τύραννοι, με μέτωπα στεφανωμένα χρυσές δάφνες.
Μπροστά στα πόδια της αισχρής και γιγάντιας τύχης.
Άξαφνα ο Μπότσαρης θα ορμήση μεσ’ στη σάλα.
Θα ορθωθεί ο Μπάυρον, ο ήρωας ποιητής.
Ο Τζαβέλλας αγανακτισμένος απ’την επιτυχία των δημίων,
Θα ραππίση τον τρομαγμένο όμιλο των θριάμβων”
-Βίκτωρ Ουγκώ-

Είδαμε επίσης τον ιδιαίτερο πίνακα με τον γιο του Κανάρη που το Commitato των Παρισίων ανέλαβε να τον μορφώσει. Αξιοσημείωτο είναι ότι ο Δροσίνης έχει γράψει το ποίημα του. Επιπροσθέτως, ο Κανάρης ενσαρκώνει τον Έλληνα ήρωα, ο οποίος είναι ένας απλός άνθρωπος που χρησιμοποιεί το μυαλό του, έχει καθαρή καρδιά και βοηθά την κοινότητά του.
Εντυπωσιαστήκαμε από τα αντικείμενα μιας άλλης φλογερής προσωπικότητας του Λόρδου Βύρωνα που βρίσκονταν στο Μουσείο, μάλιστα ο Δροσίνης έχει γράψει την Πύρινη ρομφαία.
Το τάμα του Κανάρη
Μεσάνυχτα ο πυρπολητής εγύρισε
Κ’ επήδησε από το γλήγορο καϊκι
Πιστός να φέρη με τα πόδια ολόγυμνα
Στην εκκλησιά το τάμα για τη νίκη

Το χέρι που άτρεμο έσπειρε το θάνατο.
Με το δαυλό το -φοβερό το χέρι-.
Τώρα ταπεινωμένο και τρεμάμενο
Στην Παναγιά ανάφτει ένα αγιοκέρι.
-Γ. Δροσίνης-

Την όμορφη αυτή ξενάγηση ακολούθησε ένα πλήρες γεύμα στο μαγαζί «Μακάο» που είχε προετοιμάσει η αεικίνητη Πρόεδρος του Συλλόγου κα. Ελένη Βαχάρη για τα μέλη του Συλλόγου οι Φίλοι του Μουσείου Δροσίνη. Στο τέλος, ο κ. Παύλος Φήμης έκανε μια σύνοψη των όσων είδαμε στην ξενάγησή μας κι έτσι έμπλεοι μαθήσεως ακούσαμε το δικό του ποίημα με τίτλο «Εσπερινός». Εν κατακλείδι, όλοι μαζί τραγούδησαν σε κλίμα χαράς, σαν χορωδία τραγούδια του Ο. Ελύτη καθώς και την «Ανθισμένη Αμυγδαλιά» του Γ. Δροσίνη.
~Ευφροσύνη Λούζη~

«Οι Φίλοι του Μουσείου Γ. Δροσίνη ξεναγήθηκαν στην -Έκθεση Παράλληλη Θέαση- του Ιδρύματος Β&Μ ΘΕΟΧΑΡΑΚΗ»

 

-Παράλληλη Θέαση, Τόποι & Χώροι, Μύθοι & Άνθρωποι,

Δυναμική της Έλλειψης.

Όλα σε Τάξη, Όλα με χρώμα, όλα με τέχνη στον Καμβά.-

~Ε.Λούζη~

Η Τράπεζα της Ελλάδος είναι η κεντρική τράπεζα της χώρας. Ιδρύθηκε το 1927 και άρχισε να λειτουργεί τον Μάιο του 1928.Αποτελεί αναπόσπαστο μέλος του Ευρωσυστήματος, το οποίο απαρτίζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και τις Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες της Ευρωζώνης. Παραμένοντας θεσμικά και λειτουργικά ανεξάρτητη υπόκεινται στον δημοκρατικό έλεγχο της Βουλής. Η Τράπεζα της Ελλάδος ασκεί δημόσιο λειτούργημα, μέριμνα για τη σταθερότητα των τιμών δηλαδή για τον έλεγχο του πληθωρισμού και για τη σταθερότητα και την εύρυθμη λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Το 1928, η Τράπεζα ξεκινά να συλλέγει τα πρώτα καλλιτεχνικά αποκτήματά της. Φθάνοντας στο σήμερα η Συλλογή αριθμεί περίπου 3.000 έργα, κυρίως ζωγραφική και χαρακτική καθώς και μικρό αριθμό γλυπτών, που χρονολογούνται έως τη σύγχρονη εποχή και αναδεικνύουν πολλές πτυχές της νεοελληνικής τέχνης.

Στην έκθεση «Παράλληλη θέαση», 70 έργα τέχνης από τη Συλλογή, διαφορετικής τεχνοτροπίας και εποχής, παρουσιάζονται για πρώτη φορά σε παράλληλη παρατήρηση με σκοπό να δημιουργηθεί ένας ανοικτός διάλογος μεταξύ τους. Στους εκθεσιακούς χώρους του Ιδρύματος, τρεις διακριτές ενότητες οργανώνονται σε μικρότερους «κύκλους θέασης», στους οποίους ιστορικές δημιουργίες και έργα μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης συνυπάρχουν και αλληλοτροφοδοτούνται ως προς την οπτική και την ερμηνεία τους. Οι «κύκλοι» διαθέτουν άλλοτε προφανή και άλλοτε μη αναμενόμενα θεματικά και τεχνοτροπικά ζεύγη ή σύνολα, δημιουργίες διαφορετικών εποχών και παράλληλων αναζητήσεων. Τα έργα που εντάσσονται σε αυτούς αποκαλύπτουν παλιές και νέες καλλιτεχνικές κατακτήσεις όσον αφορά τόπους τοπία, μορφές της πραγματικότητας και της φαντασίας, καθημερινές ή συμβολικές ιστορίες. Εντέλει , η παράλληλη θέαση δίνει αποδείξεις για τους απεριόριστους τρόπους με τους οποίους οι καλλιτέχνες παραθέτουν, ενστερνίζονται ή απορρίπτουν εικόνες και διδάγματα του παρελθόντος, για το πώς προχωρούν στη μακρά πορεία της Ιστορίας και το πως κοιτούν σε κάθε σύγχρονη εποχή τους τόσο το παρελθόν όσο και το μέλλον.

Στη συνέχεια, στον 2^ο όροφο στην ενότητα « Μύθοι και Άνθρωποι» παρατηρούμε το συμβολισμό και τα μυθογραφικά στοιχεία. Είδαμε την Παλλάδα Αθήνα του Γύζη επηρεασμένη από τη Βιέννη και τρία έργα της Βρανάς Ξένου σε αφαιρετικό περιβάλλον. Είδαμε έργα της Έμι Αβόρα, του Μιχαήλ Αξελού , χαράκτη, ενώ ο Γιώργος Λαζάγκας ζωγραφίζει  τα σπαράγματα και η Νίνα Παπακωνσταντίνου έχει πολύ ιδιαίτερα έργα!

Επιπρόσθετα, θαυμάσαμε έργα του Γ. Ψυχοπαίδη «Ο Ηδονικός Ελπίνωρ» όπως παρουσιάζονται από το νομπελίστα ποιητή! Είδαμε τον Ιππέα της Βάσως Κατράκη, πολύ ιδιαίτερο το Άλογο στο Γαλάζιο της Αλεξάνδρας Αθανασιάδη μας θυμίζει τη σπηλαιογραφία. ‘Επειτα , ο Ν. Γύζης με την ποιητική ονειρική παρουσίαση των μουσών, ο Δημήτρης Αληθεινός με τα Σημεία μέσα στους χρόνους, ο Γιάννης Τσαρούχης με τις προσωπογραφίες που παριστάνουν μια εσωτερική ματιά στο πρόσωπο. Έτσι, ολοκληρώνουμε τον 2^ο όροφο με έργα της Θάλειας Φλωράς τα Καράβια , τη Μοναξιά , Γιώργος Ιακωβίδης, Στο ατελιέ του πατέρα και δύο νεκρές φύσεις του Παύλου Σάμιου και του Αλέξανδρου Καραγιαννάκη.

Τέλος, στον τελευταίο όροφο είδαμε τη « Δυναμική της έλλειψης»! Πρόκειται για νέες διαδρομές πάνω στην επικοινωνία και στον τρόπο θέασης. Νεκρές Φύσεις με αρκετά αφαιρετικό και έντονο χρώμα, η περίοδος της αφαίρεσης είναι κατά το 60’. Είδαμε επιπλέον, έργα του Νίκου Βυζάντιου, μονοχρωματισμός δείχνει το βάθος του τοπίου, o Γιάννης Μιχαηλίδης με τα Φύλλα ελιάς παρουσιάζοντας το Θεσσαλικό κάμπο. Ο Σωτήρης Σορόγκας τον απασχολεί το κομμάτι της φθοράς « Σκουριασμένες Λαμαρίνες», Ρένα Παπασπύρου ,Επεισόδια στην Ύλη, Βασίλης Γεροδήμος, Τρεις τόποι, η Όπυ Ζούνη ,Δωμάτιο χωρίς θέα, Αντώνης Ντονέφ, Νίκος Κεσσανλής με τις Φαντασμαγορίες, Ιάσωνας Μόρφεσης και Μάκης Θεοφυλακτόπουλος.

 

Θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρουμε ότι η όμορφη ξενάγηση των Φίλων του Μουσείου Γ. Δροσίνη έκλεισε μέσα σε ένα κλίμα χαράς με ένα ελαφρύ γεύμα στο Café-Merlin, το οποίο πρόσφερε με μεγάλη γενναιοδωρία το μέλος του Συλλόγου «Οι Φίλοι του Μουσείου Γ. Δροσίνης», ο κ. Απόστολος Βερβέρογλου εις Μνήμην του Φίλου του Σπύρου Καπώνη.

 

«To 7o Συμβούλιο στο Βάρσο της Κηφισιάς για τα Μέλη του Συλλόγου -Οι Φίλοι του Μουσείου Γ. Δροσίνη»

 

Το Φθινόπωρο κατέφθασε για τα Μέλη του Συλλόγου -Οι Φίλοι του Μουσείου Γ. Δροσίνη-. Όλοι και όλες βρίσκονται στις επάλξεις! Με πολλά νέα σχέδια, πλάνα, προγράμματα και όνειρα για τη Νέα Χρονιά! Έτσι, μαζεύτηκαν τα μέλη του Συλλόγου του Μουσείου Γ. Δροσίνη την Τετάρτη στις 18 Σεπτεμβρίου 2024 στο  παραδοσιακό ζαχαροπλαστείο « Βάρσος» για να πραγματοποιήσουν το 7ο Συμβούλιο του Συλλόγου.

Είκοσι άτομα λοιπόν συζήτησαν για τον Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό που έγινε  προς τιμή του ποιητή Γ. Δροσίνη και τα χρηματικά έπαθλα που δόθηκαν στις 24.6. Αξιοσημείωτο είναι ότι έλαβαν μέρος γύρω στους 40 μαθητές και δόθηκαν 7βραβεία και 11 έπαινοι. Εκδήλωση πραγματοποιήθηκε , επίσης στις 5, 6 /7 με θέμα « Ο Δροσίνης και το Πήλιο» όπου ακούστηκαν κείμενα και ποιήματα του Γ. Δροσίνη.

Επιπλέον, εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με τίτλο « Ο Γ. Δροσίνης επιστρέφει στο Χορευτό», ενώ στάλθηκαν βιβλία στη Βιβλιοθήκη της Ανδρίτσαινας. Ο Σύλλογος  έχει συγκεντρώσει ένα μεγάλο αριθμό βιβλίων που  πραγματεύονται πληροφορίες για την Παλιά Κηφισιά σε σχέση με το Γ. Δροσίνη. Επιπρόσθετα, , ο Σύλλογος έχει στείλει πολλά βιβλία στην Κεντρική Βιβλιοθήκη Τυρνάβου, της Ν. Σμύρνης και στη Λαϊκή Βιβλιοθήκη του Βόλου.

Στα μεγαλεπίβολα σχέδια του Συλλόγου είναι να ονομαστεί ένα εκκλησάκι στον Ψηλορείτη της Κρήτης « Γ. Δροσίνης» εκεί όπου μέρα- νύχτα τρέχουν τα γάργαρα νερά. Αυτό το χρόνο επίσης πληροφορηθήκαμε ότι θα πραγματοποιηθούν πολλές εκπαιδευτικές εκδρομές, επισκέψεις σε Μουσεία, ομιλίες, εκδόσεις βιβλίων και Συνέδρια!

 

Αναμένουμε με αγωνία τα σχέδια του Συλλόγου οι Φίλοι του Μουσείου Γ. Δροσίνη να τα δούμε να υλοποιούνται!

Εύγε σε αυτή τη γενναία προσπάθεια!

 

 

~Ευφροσύνη Λούζη~