"Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτεχνείο!

 Τώρα τα τανκς έπαψαν να πυροβολούν.

Τώρα οι κυβερνήσεις σώπασαν.

Τώρα πια οι Αγώνες δε γίνονται για

Ψωμί- Παιδεία-Λευτεριά!

Το Πολυτεχνείο είναι πια παρελθόν!

Τα ιδανικά όμως , οι ιδέες, τα όνειρα των

νέων σώπασαν κι αυτά;

Ο έρωτας για εξέγερση, η Επανάσταση,

 η Αγωνιστικότητα & η Αλληλεγγύη έπαψαν να

υπάρχουν;

Το Πολυτεχνείο σαν γεγονός είναι πια

Παρελθόν!

Η ιδέα όμως που αυτό αποπνέει

στ' αλήθεια σώπασε κι αυτή;

Η τέχνη και η ευαισθησία για τ' ανθρώπινα

δικαιώματα έπαψαν να υπάρχουν ανάμεσα

στις Νεολαίες;

Ο ηρωισμός, η θυσία, το όραμα της φοιτητικής νεολαίας

για ένα καλύτερο αύριο δεν υπάρχει;

Οι καμπάνες ηχούν πένθιμα...

Ένας απόηχος υπάρχει πια από τον τότε ραδιοφωνικό

σταθμό " Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτεχνείο!

Εδώ Πολυτεχνείο! Σας μιλάει ο ελεύθερος ραδιοφωνικός

σταθμός, των ελεύθερων αγωνιζομένων Ελλήνων...

Είμαστε Αόπλοι, Είμαστε άοπλοι."

Μια ασήμαντη μειοψηφία νέων!

Σχεδόν ένα Τίποτα... όμως το Τίποτα

Μεγάλωνε...Και από Ένα Τίποτα γίνεται

ο Παράδεισος!!!

Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία, λοιπόν!!!