« Συγγνώμη! Ευχαριστώ! Παρακαλώ!»

 

… Λέξεις τόσο συνηθισμένες αλλά και ταυτόχρονα ασυνήθιστες, ξεχασμένες…ακούγονται μάταιες, περιττές στις μέρες μας. Η ευγνωμοσύνη, το « ευχαριστώ» έννοια παρεξηγημένη! Δύσκολα την ξεστομίζουν οι άνθρωποι στις μέρες μας, δύσκολα δηλώνουν την ι1κανοποίηση τους. Περίεργο ον ο άνθρωπος! Όταν λες  «ευχαριστώ» θυματοποιήσε, εκπίπτεις!

Ενώ όταν λες  « συγγνώμη» για κάποιο πιθανόν σου λάθος χάνεις τον « τουπέ σου», χάνεις την αλαζονεία σου. Ποιος ο λόγος να ζητήσω εγώ συγγνώμη πρώτος;  Η «ευγένεια» είναι σαν να ψάχνεις ψύλλους στ’ άχυρα στις μέρες μας! Κι εσύ που την αναζητάς , μήπως είσαι υπερβολικός; Υπερευαίσθητος; Ζεις πίσω από τον ήλιο μήπως; Δεν έμαθες να ποδοπατάς, να τσαμπουκαλεύεσαι;

Είναι Μάταιο στις μέρες μας να λες « Παρακαλώ»! «Ευχαριστώ»! «Συγγνώμη»!

Είναι Μάταιο να είσαι ευγενικός, αφού η ευγένεια και η καλοσύνη μοιάζουν να είναι έννοιες παρεξηγημένες για όλους προς όλους!

Ο Ευγενικός και ο Καλός είναι ο καρπαζοεισπράκτορας της παρέας θα λέγαμε!

 

Συγγνώμη! Ευχαριστώ! Παρακαλώ!

Λέξεις που εκλείπουν!!!