13 Φεβρουαρίου, 2026

"Ο ΣΤΗΒ ΜΑΡΑΤ ΜΙΛΑΕΙ ΣΤΙΣ ~ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ ΜΕΡΕΣ~ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟ ΚΙΜΩΝΑ ΝΟ1"

 


Ποιά είναι η πηγή έμπνευσής σας για τις ιστορίες του βιβλίου σας;

Πηγή έμπνευσης για τις ιστοριούλες μου είναι τα παιδικά χρόνια της δεκαετίας 80-90, πριν δηλαδή την επέλαση του ιντερνετ και των social media. Back to 80s' λοιπόν. Ήμουν και εγώ παιδί τότε, οπότε ξέρω καλά πως ήταν. Παίζαμε με αληθινά, απλά παιχνίδια, μέχρι να τα βαρεθούμε. Βόλοι ή αλλιώς γκαζές, σφεντόνα, υπερατού, ποδοσφαιράκι με ελατήρια ή subbuteo, τηλεκατευθυνόμενα με καλώδιο, ηλεκτρονικά παιχνίδια με μόνο game1 , game 2, μη επαναφορτιζόμενα. Φυσικά, τότε τα παιδιά, παίζανε και έξω, στο δρόμο κάτω από το σπίτι τους συνήθως, στη γειτονιά. Μπάλα να χώνεται κάτω από τα αυτοκίνητα, κρυφτό, φυσοκάλαμο, βόλτες. Ανέμελα, μέχρι να νυχτώσει και τότε οι μανάδες βγαίνανε στα μπαλκόνια και κάθε μια φώναζε / ούρλιαζε το όνομα του παιδιού της για να μαζευτεί στο σπίτι. Ηταν πολύ όμορφα χρόνια για τα παιδιά.

Ποιό είναι το μύνημα που θέλετε να περάσετε στους μικρούς σας αναγνώστες;

Θέλω να δείξω στα παιδιά, μέσα από τις ιστοριούλες μου, πώς το αληθινό παιχνίδι, η αληθινή φιλία, η αληθινή ζωή, οι εμπειρίες, δεν είναι μέσα στα social media και τις οθόνες. Δεν δαιμονοποιώ τα κινητά, ούτε τα social media, αντιλαμβάνομαι καλά ότι έχουν έρθει για να μείνουν και έχουν καταλάβει μεγάλο της ζωής μας, του χρόνου μας και της σκέψης μας. Έχουμε όμως χάσει τη μπάλα σε αυτό το τομέα, τόσο τα παιδιά, όσο και πολλοί ενήλικες. Το δεύτερο μύνημα που θέλω να περάσω έρχεται μέσα από τη διακωμώδηση. Μου αρέσει να διακωμωδώ ρόλους/ πρόσωπα όπως ο μπαμπάς, η μαμά, ο δάσκαλος, ο γείτονας, ο διευθυντής του δημοτικού... Θέλω ο αναγνώστης διαβάζοντας τις ιστοριούλες μου να δει τους μεγάλους σαν παιδιά δηλαδή ότι πολλές φορές οι μεγάλοι συμπεριφέρονται , αντιδρούν σαν μικρά παιδιά, σαν να είναι οκτάχρονα παιδιά μέσα σε σώμα μεγάλου.

Τι πρέπει να προσέχει ένας συγγραφέας όταν γράφει;

Τίποτα. Έχουμε ελευθερία έκφρασης. Το γράψιμο ενός βιβλίου είναι μια μορφή έκφρασης, τέχνης, άρα πρέπει να είναι ελεύθερο, χωρίς κανόνες, να βγαίνει κατευθείαν από τη ψυχή του συγγραφέα. Τον συγγραφέα δεν πρέπει να το ενδιαφέρουν οι κριτικές. Δεν δίνει εξετάσεις.

Σε παιδιά τι ηλικίας απευθύνεται το βιβλίο σας? Πιστεύετε ότι τα παιδικά βιβλία πρέπει να διαβάζονται και από τους μεγάλους;

Ναι, τα παιδικά βιβλία πρέπει να διαβάζονται και από τους μεγάλους , είναι ένας ιδανικός τρόπος αποφόρτισης και μείωσης του άγχους. Όπως οι μεγάλοι πρέπει να παίζουν με τα παιδιά , έτσι πρέπει να διαβάζουν και παιδικά βιβλία ... για να είναι κοντά στα παιδιά και να νιώθουν και αυτοί λίγο παιδιά, να ξανανιώνουν.  Ο Μικρός Κίμωνας είναι και για μικρούς και για μεγάλους. Είναι αστείο βιβλιαράκι, οπότε οι μικροί θα γελάσουν και θα πάρουν μια γερή γεύση πως θα ήταν η καθημερινότητά τους χωρίς social media και κόλλημα συνέχεια σε μια οθόνη. Οι μεγάλοι μπορεί να μη σκάσουν στα γέλια αλλά σίγουρα θα χαμογελάσουν και θα ξυπνήσουν μέσα τους ωραίες μνήμες από την όμορφη καθημερινότητα της εποχής 80-90.

Από πόσο νωρίς πρέπει να φέρνουμε τα παιδιά σε επαφή με με τα βιβλία και με ποιόν τρόπο;

Όσο πιο νωρίς γίνεται... από το μαιευτήριο... να τους βαζουμε ένα βιβλίο μέσα στη θερμοκοιτίδα. Αρχικά λοιπόν, με βιβλία που έχουν μόνο εικόνες, μετά και λίγο κείμενο και σιγά σιγά περισσότερο κείμενο. Οι γονείς ή όποιος είναι με τα παιδιά, όταν είναι μικρά, να τους τα διαβάζουν. Ωραία δραστηριότητα που πρέπει να κάνουμε συχνά είναι η επίσκεψη στο βιβλιοπώλειο μαζί με τα παιδιά, τα παιδιά να χαζεύουν βιβλία και να επιλέγουν και μόνα τους τι θέλουν να διαβάσουν.

Ποιο είναι το αγαπημένο σας παραμύθι που διαβάζατε και για ποιό λόγο το θυμάστε;

Το βιβλίο που έχει συνοδεύσει την παιδική μου ηλικία και καμιά φορά διαβάζω ακόμα και τώρα, είναι οι περιπέτειες του Μικρού Νικόλα. Με στέλνανε σε ιδιωτικό σχολείο για να κάθομαι ως αργά. Είχε βιβλιοθήκη και συνέχεια δανειζόμουνα βιβλία από τη σειρά Μικρός Νικόλας. Φυσικά τον είχα και σπίτι μου. Μου αρέσει γιατί απλά είναι αστείος, χαριτωμένος, αυθόρμητος, αληθινός και καλός χαρακτήρας. Το περιεχόμενο αποτελείται από μικρές αυτοτελείς αστείες ιστοριούλες της παιδικής καθημερινότητας ( σχολείο, σπίτι, αλάνα κλπ ) τη δεκαετία του 60 στη Γαλλία. Ο Μικρός Νικόλας και ο Μικρός Κίμωνας μοιάζουν πολύ  και σαν χαρακτήρες και σαν βιβλία. Ίσως να μην είναι τυχαίο που βγήκε έτσι το βιβλίο μου λοιπόν.

Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια ;

Έχω ήδη γράψει το "Μικρό Κιμωνα Νο2 terrestrial", το περιεχόμενο του είναι πάλι μικρές αυτοτελείς αστείες ιστοριούλες της παιδικής καθημερινότητας τη δεκαετία 80-90 στην Αθήνα. Έχω ξεκινήσει και τρίτο βιβλίο με τίτλο "Το σχολείο είναι μπιαχ" , εδώ διακωμωδώ  τύπους δασκάλων. Οπότε επόμενος σταθμός είναι η έκδοση, σύντομα, του Μικρού Κίμωνα Νο2 terrestrial , όπου στην βιβλιοπαρουσίαση του, θα έκθεσω και τη συλλογή μου από τα παιχνίδια, κόμικς, βιβλία, αξεσουάρ, ενθύμια που χαρακτηρίζουν τα παιδικά χρόνια της δεκαετίας 80-90.

Πείτε μας για την εικονογράφηση του βιβλίου σας!

Όλες οι ζωγραφίες έχουν γίνει από τη μικρή μου κόρη, Ιωάννα, όταν πήγαινε στις τελευταίες τάξεις του δημοτικού.  Ήταν μια πολύ ευχάριστη διαδιακασία. Με το τελείωμα του γραψίματος μιας ιστοριούλας, τη παρέδιδα στο τμήμα εικονογράφησης... την Ιωάννα που άπλωνε τους 300+ μαρκαδόρους της στο χαλί, διάβαζε ή της διάβαζα την ιστοριούλα και μετά σε λίγα λεπτά είχε έτοιμη τη ζωγραφιά. Ζωγραφίζει αυθόρμητα, αστεία, το στυλ της ταιριάζει απόλυτα με το πνεύμα του βιβλίου μου. Θεωρώ ότι όσο σημαντικό είναι το κέιμενο, τόσο είναι και οι ζωγραφιές για το βιβλίο μου.

08 Φεβρουαρίου, 2026

ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΒΙΒΛΙΩΝ ΤΟ "ΜΟΥΣΙΚΟΛΙΝΟ" ΑΠ'ΤΗΝ ΤΖΙΩΡΤΖΙΝΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ!

 




1.     Τι πραγματεύεται η σειρά των βιβλίων σας «Μουσικολίνο»;

Τα Μουσικολίνο είναι μια σειρά παραμυθιών μουσικής εκπαίδευσης.

Το κάθε βιβλίο λοιπόν είναι μια ανεξάρτητη ιστορία αλλά και τα 3 έχουν κοινά στοιχεία ακριβώς όπως συνδέονται τα μέρη ενός ολοκληρωμένου μουσικού έργου.

Το Μουσικολίνο, είναι το όνομα του χωριού που φιλοξενεί 7 νότες και τον δήμαρχο τους τον κύριο Κλειδί του Σολ. Το χωριό αυτό έχει και το δικό του βουνό που το λένε Πεντάγραμμο.

Στο 1ο βιβλίο της σειράς – που έχει υπότιτλο «Όταν οι νότες απαιτούσαν να μπουν στο ίδιο ύψος του Πενταγράμμου» - οι Νότες μας δεν έχουν ακόμα το δικό τους όνομα. Μια μέρα ο κ.Κλειδί του Σολ φωνάζει 1 νότα για να πάει μία να του πει ένα τραγούδι αλλά πάνε και οι 7. Οπόταν αποφασίζουν ότι πρέπει να έχει η καθεμιά το δικό της όνομα για να ξεχωρίζουν. Και έτσι παίρνει η καθεμιά το όνομα που ξέρουμε όλοι ντο,ρε,μι…..

Επίσης , σε κάθε βιβλίο προκύπτει ένα μουσικό μπέρδεμα και το λύνει ένας καλεσμένος που παίρνει πρόσκληση από τον Δήμαρχο κ. Κλειδί του Σολ κάθε φορά να έρθει στο χωριό για να βρει τη λύση. Στο 1ο βιβλίο η καλεσμένη είναι η σοφή κ. Κλίμακα όπου δίνει στις νότες μας τη θέση τους στο βουνό Πεντάγραμμο .

 

Στο 2ο βιβλίο της σειράς που έχει υπότιτλο «όταν οι Νότες δεν έβρισκαν το ρυθμό τους» οι Νότες μας έχουν πλέον το όνομα τους και τις θέσεις τους στο Πεντάγραμμο και όλη μέρα τραγουδούν. Όμως κάποιες νότες τραγουδούν λίγο περισσότερο, κάποιες διακόπτουν την προηγούμενη νότα λίγο πριν τελειώσει το τραγούδι της , οπόταν προκύπτει και πάλι μουσικό μπέρδεμα και ο καλεσμένος αυτή τη φορά είναι ο κύριος όνομα Μέτρο , επίθετο Νόμος (Μετρονόμος) ο οποίος έρχεται και τους δίνει τη λύση να φοράνε διαφορετικά ρούχα κάθε μέρα και ανάλογα θα έχουν το μέτρημα 1 ,2 ή 4 και έτσι μαθαίνουμε τους ρυθμούς  ¼,2/4, 4/4.

Στο 3ο , που θα βγει σύντομα , η ιστορία θα είναι για τις παύσεις στη μουσική και πόσο σημαντικές είναι για να αναδείξουν τον ήχο και τη μελωδία.

 

Το κάθε βιβλίο έχει στο τέλος επεξήγηση με όλες τις μουσικές έννοιες που αναφέρει η κάθε ιστορία. Όπως τις λέξεις Παρτιτούρα (που είναι η πλατεία του χωριού ) κορώνες , τρίλιες κ.α

 

Στόχος μου ήταν και είναι , τα αρχικά στάδια της μουσικής εκπαίδευσης, να είναι λίγο πιο εύκολα και προσιτά και σε ένα παιδί που δε θα πάει στο ωδείο, αλλά και στη δασκάλα που δεν γνωρίζει μουσική για να μπορέσει να το εντάξει στο μάθημα της.

 

 

2.    Τι μηνύματα θέλετε να περάσετε στους αναγνώστες σας;

Ο κόσμος της μουσικής είναι υπέροχος. Είτε απλά μια ακρόαση, είτε παίζοντας κάποιο όργανο, είναι έκφραση και ένα καταφύγιο. Θεωρώ ότι τα παιδιά πρέπει να συστήνονται σε αυτόν τον υπέροχο κόσμο από μικρή ηλικία με τον σωστό τρόπο ,για να μην τους τρομάξει ότι είναι και αυτό ακόμα ένα μάθημα που απαιτεί διάβασμα. Πρέπει να αγαπήσουν τη μουσική. Να μαθαίνουν να ακούν πραγματικά. Τη μελωδία αλλά και τους στίχους και να βρίσκουν αύτο το είδος που τους εκφράζει γιατί μέσα από τα τραγούδια και τις μελωδίες ακούμε και τον εαυτό μας.

 

3.    Πώς ξεκινήσατε να γράφετε το πρώτο σας βιβλίο;

 

Το 1ο μου βιβλίο που εκδόθηκε ήταν το Μουσικολίνο 1 και ξεκίνησε σαν παιχνίδι μέσα από τις συνεδρίες μου στη Μουσικοθεραπεία με παιδάκια που ήταν στο φάσμα των αναπτυξιακών διαταραχών με υψηλή λειτουργικότητα. Είχαν απίστευτη φαντασία και σε κάθε συνεδρία φτιάχναμε ιστορίες για τη μουσική. Τότε το χωριό μας λεγότανε Μουσική.  Σε κάθε συνεδρία συνεχίζαμε ένα επεισόδιο και χτίζαμε κάθε φορά την ιστορία μας την οποία πάντα επενδύαμε με μουσικά όργανα.  Έγινε τόσο υπέροχη αυτή η ιδέα που ξεκίνησε στο μυαλό μου να γίνει βιβλίο με πρόθεση οι ορισμοί και η ορολογία της μουσικής να είναι απλή μέσα σε ένα πλαίσιο παραμυθιού.

 

4.    Τι θυμάστε με ξεχωριστή συγκίνηση κι αγάπη από τα παιδικά σας χρόνια;

 

Είχα αρκετή ελευθερία σαν παιδί να κάνω αυτό που αγαπούσα χωρίς πίεση. Οι γονείς μου με καταλάβαιναν, με στήριζαν και μου έδιναν χώρο. Είτε αυτό ήταν να πηγαίνω στο ωδείο που αγαπούσα ιδιαίτερα, είτε απλά να ακούω μουσική, είτε να απλά να παίζω.

Θυμάμαι επίσης, και μάλλον αυτό με επηρέασε και πολύ,  τη μαμα μου να σκαρφίζεται παραμύθια την ώρα του φαγητού για να μας δελεάσει να φάμε το φαγητό μας.

Πιστεύω ότι όταν τα παιδιά έχουν το χρόνο και το χώρο σίγουρα θα βρούν την κλίση τους και θα ανθίσουν σε αυτό.

 

5.    Πιστεύετε πως το διαδίκτυο είναι σύμμαχος ή αντίπαλος του βιβλίου;

Αυτό είναι κάτι που το σκέφτομαι συχνά . Το διαδίκτυο είτε το θέλουμε είτε όχι είναι μέρος της ζωής όλων μας ιδιαίτερα των παιδιών που μεγαλώνουν πλέον με αυτό.

Προσωπικά το θεωρώ σύμμαχο και πρέπει να είναι σύμμαχος μας αλλιώς ξεκινάμε ένα πόλεμο που δε θα νικήσουμε. Ο ψηφιακός κόσμος και το κλασικό βιβλίο μπορούν να συνυπάρχουν και το ένα να συμπληρώνει το άλλο. Το βασικό όμως είναι να δείχνουμε στα παιδιά τη σωστή χρήση του.  Πρέπει να προσέξουμε να μην αφαιρεί τη φαντασία και τη δημιουργικότητα του παιδιού. Όλα είναι έτοιμα πλέον, γρήγορα και με εικόνες που δεν αφήνουν χώρο στο παιδί να φανταστεί, να σκεφτεί .Αν η οθόνη κάνει όλη τη δουλειά, το μυαλό και η φαντασία αδρανεί.  Να το κάνουμε εργαλείο για να ανοίξει δρόμους φαντασίας και δημιουργίας και να συστήνει στο παιδί το κλασικό βιβλίο.

 

Η φαντασία , όπως και η μουσική, είναι καταφύγιο και πολύ σημαντική να υπάρχει στη ζωή των παιδιών. Τους δίνει το χώρο να εκφραστούν, να ηρεμήσουν, να δημιουργήσουν. η φαντασία είναι ο τρόπος να καταλάβουν τον κόσμο και τον εαυτό τους.

 

 

 

6.    Aπό που αντλείτε την έμπνευσή σας;

Η έμπνευση μου έρχεται κυρίως μέσα από την καθημερινότητα της δουλειάς μου και από την επαφή μου με τα παιδιά. Πολλές φορές κάτι απλό, μια ματιά τους ή μια ατάκα ή μια απορία που θα έχουν μπορεί να γίνει ολόκληρη ιστορία.

Γίνομαι ένα με τα παιδιά συνήθως και βιώνω κάποιες εμπειρίες μέσα από τα δικά τους μάτια.

Επίσης ένα στοιχείο που βάζω πάντα στις ιστορίες μου είναι το χιούμορ. Θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό στοιχείο στη ζωή μας και ειδικά στα παιδιά.  έτσι σε κάθε ιστορία υπάρχει κάποιος χαρακτήρας ή μια κατάσταση που ευελπιστώ ότι θα προκαλέσει ένα παιδί να γελάσει.

 

7.     Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

Γενικά δε προγραμματίζω πολύ το μέλλον. Αγαπώ τον αυθορμητισμό. Βάζω στόχους , σίγουρα, ξεκινώ κατά διαστήματα κάποια projects που μου έρχονται στο μυαλό και τα προχωρώ βήμα βήμα  μέχρι να τα πετύχω . Αφήνω πάντα χώρο για αυτοσχεδιασμό , όπως και στη μουσική.

 

 

Όλα τα παραμύθια μου μπορείτε να βρείτε εδώ :

 

Τα παραμύθια της Τζιωρτζίνας

 

 

Σας ευχαριστώ πολύ !

26 Ιανουαρίου, 2026

« Το μνημόσυνο του Γ. Δροσίνη στο κοιμητήριο της Κηφισιάς μαζί με το 1ο Συμβούλιο του έτους από τον Σύλλογο οι Φίλοι του Μουσείου Γ. Δροσίνη»

 


Από ταφή σ’ ανάσταση κι

Από τη γη στα ουράνια.

Αμαρυλλίς~Γ.Δροσίνης

 

Το πρωινό της Παρασκευής 23 Φλεβάρη πραγματοποιήθηκε το μνημόσυνο του Γ. Δροσίνη στην Κηφισιά από το Σύλλογο οι Φίλοι του Μουσείου Γ. Δροσίνη. Το μνημόσυνο ξεκίνησε μέσα σε μια κατανυκτική ατμόσφαιρα με ψαλμωδίες! Στη συνέχεια , τα μέλη του Συλλόγου απήγγειλαν δυο ποιήματα πάνω απ’ τον τάφο του ποιητή το ένα από αυτά ήταν το συμβολικό ποίημα  « Τι λοιπόν». Το μνημόσυνο έκλεισε με το τραγούδι της «Ανθισμένης αμυγδαλιάς» μιας που ο ποιητής δεν επιθυμούσε να τον μοιρολογούν!

Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε το 1ο συμβούλιο του χρόνου όπου αναφέρθηκαν η Γενική Συνέλευση που έγινε στο Μουσείο και το συμβούλιο που ολοκληρώθηκε στη Στρατιωτική Λέσχη. Επιπλέον, αναφέρθηκε ότι η κα. Λίλιαν Δούμα έδωσε κείμενο για τον κ. Αναστάσιο Στέφο και ότι ο Σύλλογος δώρισε κάδρο με τους ποιητές, Κ. Παλαμά, Γ. Δροσίνη, Α. Προβελέγγιο και το Δ. Μπισκίνη στο Καποδιστριακό Παν/μιο.

Στο Μουσείο, επίσης κρεμάστηκε το γενεαλογικό δέντρο του Κων/νου Δροσίνη. Η κα. Ευαγγελία Πανούση το νέο χρόνο παρουσίασε το βιβλίο ο Δροσίνης σαν Παραμύθι σε αίθουσα του Γαλατσίου . Το  Μουσείο Γ. Δροσίνη επισκέφτηκαν από το  Texas 15  άτoμα  τα οποία  ξεναγήθηκαν και  έμαθαν από την ιστορία των προγόνων του Γ. Δροσίνη. 

Τέλος, τα αποκτήματα του μουσείου είναι αξιοσημείωτο ότι αυξάνονται από 8376 σε 8385 με τελευταίο απόκτημα τη σημαία του Μεσολογγίου. Ο Σύλλογος του Μουσείου οι Φίλοι Γ. Δροσίνη διοργανώνουν πολλές ακόμα εκδηλώσεις ενόψει των 200 χρόνων από την έξοδο του Μεσολογγίου.  Στις 30-31 Γενάρη ο Σύλλογος θα συμμετάσχει μάλιστα σε εκδηλώσεις στο Μεσολόγγι.

 

~Ευφροσύνη Λούζη~

 

18 Δεκεμβρίου, 2025

"Η ΣΤΕΛΛΑ ΤΖΙΒΑ ΣΕ ΜΙΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ NEASMYRNIRADIOTV.GR"



 Πείτε μας λίγα λόγια για την πλοκή του βιβλίου σας. 


Πρόκειται  για μια χριστουγεννιάτικη ιστορία με ήρωα ένα Φυλλαράκι  που κρέμεται από το κλαδί ενός δέντρου και περιμένει τον Μεγάλο Άνεμο για να πραγματοποιήσει το μεγάλο όνειρο του: να ταξιδέψει και να γνωρίσει τον κόσμο.

 

Μια ιστορία που μιλά για όλους εμάς που έχουμε όνειρα και είμαστε  προσκολλημένοι  σε

κάποιο «δέντρο» που είναι οι πεποιθήσεις μας, το παρελθόν μας, τα πιστεύω μας.

Το ερώτημα, όμως, είναι: πόσοι από εμάς διαθέτουμε τη δύναμη ψυχής να ξεφύγουμε από τους περιορισμούς που έχουμε βάλει στη ζωή μας, να αποκοπούμε από τον παλιό μας μαραμένο εαυτό, την παλιά μας ζωή ώστε να τολμήσουμε να κάνουμε τα όνειρά μας πραγματικότητα.

 

Το Φυλλαράκι είναι ένας συνειδητοποιημένος ήρωας που εργάζεται για την ελευθερία του, που φροντίζει το όνειρό του, και δεν το ξεχνά. Και το κάνει τέχνη, τραγούδι.

 

Καταφέρνει να γίνει ο θριαμβευτής της ζωής, να ζήσει μια ζωή στα μέτρα της καρδιάς του και να βιώσει τη μεγάλη περιπέτεια της αγάπης.

Το Φυλλαράκι θέλει να γίνει ο καλύτερός μας φίλος και να μας δώσει το θάρρος και τη δύναμη που χρειαζόμαστε για να στηρίξουμε τα όνειρά μας και να μην τα προδώσουμε ποτέ.


Εκτός από την ιστορία τι άλλο περιλαμβάνει το βιβλίο;


Το βιβλίο περιλαμβάνει τη θεατρική διασκευή της ιστορίας, σε συνεργασία με την ταλαντούχα συγγραφέα Άννα Αθανασιάδου, για θεατρική παράσταση είτε σε κάποια σχολική γιορτή είτε σε κάποιο θέατρο είτε ακόμα για να ψυχαγωγηθούν τα παιδιά σπίτι τους καθώς θα


δραματοποιούν την ιστορία αυτή με τους γονείς ή τους παππούδες τους, την υπέροχη αυτή γιορτινή περίοδο των Χριστουγέννων.

 

Επίσης, περιέχει και παρτιτούρες με τραγούδια, που συνοδεύουν την όμορφη αυτή ιστορία, για να τραγουδήσουν τα παιδιά αφενός πλουτίζοντας το λεξιλόγιό τους, αφετέρου να γνωρίσουν πως τραγούδια και κείμενο δένονται αρμονικά μεταξύ τους και αποτελούν μια ενότητα.

 

Εάν δεν γράφατε, με τι άλλο θα θέλατε να ασχοληθείτε;


Αν δεν έγραφα, θα ήθελα να είμαι σχεδιάστρια διαφόρων αντικειμένων. Για μένα, το design μια άλλη μορφή αφήγησης.

Όπως στη συγγραφή ο χρυσός κανόνας είναι η περιέργεια, έτσι και στο σχέδιο οφείλεις να παρατηρείς την καθημερινότητα. Να αναρωτιέσαι πώς ένα αντικείμενο μπορεί να κάνει τη ζωή πιο όμορφη ή πιο ελεύθερη.

 

Τι μηνύματα περνάτε με το βιβλίο σας;


Το βιβλίο προσφέρει στον καθένα το μήνυμα που έχει ανάγκη, μα πάνω από όλα μας δίνει το θάρρος και τη δύναμη που χρειαζόμαστε για να μην προδώσουμε ποτέ τα όνειρά μας.

Μας βεβαιώνει πως η ζωή ξεκινά τη στιγμή που η ψυχή αποφασίζει να τολμήσει, όσο αργά κι αν είναι.

 

Μέσα από το "Φυλλαράκι", η αγάπη γίνεται το κλειδί της ευτυχίας: είναι η δύναμη που μας κάνει "φρέσκους" και «ζωντανούς» και μεταμορφώνει κάθε απλή μέρα σε μια λαμπερή γιορτή Χριστουγέννων.

 

Ποιος είναι ο χρυσός κανόνας της συγγραφής στον οποίο πιστεύετε ακράδαντα; και ποιος είναι αυτός που θεωρείτε ότι πρέπει να παραβιάζεται;


Πιστεύω πως ο συγγραφέας δεν πρέπει να εφησυχάζει ποτέ. Οφείλει να παραμένει μόνιμα εκτεθειμένος σε νέα ερεθίσματα, να καλλιεργεί μια ακόρεστη περιέργεια για τα πάντα και να μην αφήνει τίποτα απαρατήρητο.


Η συγγραφή είναι μια μορφή τέχνης, -συνεπώς ταυτόσημη με τη δημιουργικότητα και κατ’ επέκταση με την ελευθερία- για να παραμείνει ζωντανή, οφείλει να βρίσκεται σε διαρκή κίνηση και εξέλιξη.

Συνεπώς, η αυθεντικότητα του δημιουργού είναι εκείνη που υπερέχει: είναι πιο σημαντική από τη δομή του έργου ή τον πλούτο του λεξιλογίου, καθώς η αλήθεια του συγγραφέα είναι η ίδια η ψυχή του έργου.

 

Αν το βιβλίο σας γινόταν ταινία ή σειρά, τι θα ήταν απαραίτητο να διατηρηθεί αναλλοίωτο;


Θεωρώ η παιδικότητα και η αθωότητα του ήρωα, που είναι ο φακός μέσα από τον οποίο βλέπει τον κόσμο. Το Φυλλαράκι έχει μέσα του πίστη, αγνή αγάπη και βλέπει τον κόσμο με έκπληξη και ελπίδα.

 

 

Τι σας εμπνέει;


Με εμπνέει η ίδια η ζωή, την οποία αντικρίζω πάντα με τη διαρκή περιέργεια ενός παιδιού και με ανοιχτή καρδιά. Η ιδέα για "Το Φυλλαράκι που ήθελε να ταξιδέψει" γεννήθηκε μια φθινοπωρινή μέρα, καθώς παρακολουθούσα έναν επιβλητικό πλάτανο να αποχωρίζεται τα φύλλα του.

 

Για έναν δημιουργό, η μεγαλύτερη αρετή είναι ακριβώς αυτή: η ικανότητα να διακρίνει το μεγαλείο που κρύβεται στα απλά πράγματα.

 

Ποια είναι τα άμεσα σχέδιά σας;


Τα άμεσα σχέδιά μου είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τη μουσική και συγκεκριμένα με το μουσικό άλμπουμ «Ασήμι και χρυσόσκονη vol I & II» στο οποίο είμαι η στιχουργός και συνθέτρια η Πηγή Λυκούδη.

Το άλμπουμ περιέχει 10 τραγούδια και κυκλοφορεί από την MLK και σε όλες τις μουσικές πλατφόρμες. Έχουμε τη χαρά να συμμετέχουν αγαπημένοι ερμηνευτές, Βασίλης Λέκκας (Ο πειρατής), Γρηγόρης Βαλτινός (Η Γοργόνα), Πέτρος Γαϊτάνος (Η Μπαλού), Σπύρος Κλείσσας (Προσευχή), Ελένη Πέτα (Καρουζέλ), Βασίλης Γισδάκης (Εγώ, ο κλόουν), Φωτεινή Δάρρα (Ο Χαρταετός), Ασπασία Στρατηγού (Νάνι και να), Γεωργία Αγγέλου (Το πάρτι και Ένας Βασιλικός).


Αυτή την περίοδο, μαζί με τη συνθέτρια και το μουσικό μας σχήμα, ολοκληρώνουμε τις προετοιμασίες για την παρουσίαση του άλμπουμ "Ασήμι και Χρυσόσκονη". Ανυπομονούμε να μοιραστούμε αυτό το ταξίδι με το κοινό μέσα από μια σειρά συναυλιών, όπου οι λέξεις και οι μελωδίες θα γίνουν ένα.







15 Δεκεμβρίου, 2025

«Λέσχη Συχνότητας- Ο neasmyrniradiotv.gr είχε φωτογράφηση!»

 


Ένα χαλαρό, διασκεδαστικό editorial μέσα στον ραδιοφωνικό σταθμό μετά το τέλος των εκπομπών.

Επτά μουσικοί παραγωγοί, τέσσερις άντρες και τρεις γυναίκες  είναι σαν μια παρέα που “ξεκλειδώνει” το backstage vibe του σταθμού.

Το κορίτσι–μοντέλο λειτουργεί σαν fashion accent —σαν να μπήκε για λίγο στον κόσμο τους και τον ανέβασε αισθητικά, χωρίς να τραβάει όλο το spotlight.

Θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρουμε ότι γι’ αυτό το όμορφο αποτέλεσμα ευθύνονται  ο φωτογράφος, Δημήτρης Μαργαρίτης, η μακιγιέζ η Σταματία Καρβουναράκη και η  Milescu Laura καθώς επίσης τα ρούχα ήταν της σχεδιάστριας Νίκη Νικολαϊδου.