23 Νοεμβρίου, 2024

"Ο Αρίωνας & το Δελφίνι το καινούριο βιβλίο της Ευαγγελίας Πανούση"


 -Και τώρα τούτο θα σας πω, αγαπημένοι φίλοι.

Λόγια να μη σας ξεγελούν, ιδιώς τα μεγάλα

από αυτούς που άκοπα σας λεν πως είναι φίλοι.

Με ψέματα εξαπατούν, χτυπήματα στην πλάτη.

"Εσύ' σαι είσαι τέλειος" σου λεν "κι από όλους πρώτος σ' όλα"

μα δηλητήριο ξερνούν ύπουλα σαν τα φίδια.

Έχετε πάντα κατά νου τ' Αρίωνα τα πάθη.

Ασπίδα είναι στη ζωή και λύτρωση, η Γνώση!-

"Ε.Πανούση"


Ένα καινούριο βιβλίο από την εξέχουσα Κορίνθια ποιήτρια, παραμυθογράφο και αφηγήτρια την Ευαγγελία Πανούση! Ένα μύθος σε έμμετρο δεκαπεντασύλλαβο ώστε να διδαχθούν οι νεαροί αναγνώστες της πρωτοβάθμιας αλλά κυρίως της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης τη διαχρονική αξία της μυθολογίας μέσα από την ποίηση. Πρόκειται για μια έμπνευση από την αρχαία ελληνική μυθολογία και φυσικά από ότι φαίνεται είναι εμπνευσμένο από την αγαπημένη πατρίδα της συγγραφέως , την Κόρινθο!

 Πραγματικά ένα εύληπτο βιβλίο που δεν κουράζει, τέρπει και έχει διδακτικό χαρακτήρα, συμπυκνώνοντας τις ουσιαστικές αλήθειες της ζωής. Ένας μύθος που εμπνέει...αφήνει τον αναγνώστη να καταλάβει καλά ότι πάντα στις δυσκολίες θα υπάρχει μια ράχη όπως αυτή του Αρίωνα με το δελφίνι που θα μας  βγάζει στην ακτή.Θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρουμε ότι είναι διανθισμένο από την ιδιαίτερη εικονογράφηση από τα έργα της εξαίρετης , ταλαντούχας εικαστικού Μαρία Σαρρή.

Εύγε γι' αυτή τη σύμπραξη!!! Αναζητήστε το, διαβάστε το στα παιδιά μας γονείς , καθηγητές, δάσκαλοι, λάτρεις της μυθολογίας και του καλού ποιοτικού βιβλίου!!!

Καλοτάξιδο με ούριους ανέμους...!



"Η Στιγμή Είναι Ισόβια...!"


Τώρα πια θα συναντιόμαστε στα Όνειρά μας Μόνοι... Εγώ κι Εσύ...σαν ξένοι που κάποτε αγαπήθηκαν χωρίς να γνωρίζουμε το αύριο τι σκάρωνε για εμάς! Αφελείς και απίστευτα ρομαντικοί του είδους μας!Πιστέψαμε στο Όνειρο κι ας ήταν η φωτιά του να μας κάψει! Διόλου δε μας ένοιαζε η φωτιά και η στάχτυ. Θέλαμε μονάχα να ζήσουμε το πάρον μας, σφιχταγκαλιασμένοι, καταργώντας τις απόστασεις. Θέλαμε να ζήσουμε έντονα τους πόθους μας και τις Στιγμές μας... ενός αβέβαιου Έρωτα! 

Και μήπως τάχα μου, έτσι αβέβαιος δεν είναι πάντοτε ο Έρωτας;

 Ποιος σου εξασφαλίζει το Αύριο; 

Ποιος σου δίνει τα έχεγγυα του ότι δε θα πονέσεις;

Εγώ κι εσύ... κάποτε υπήρξαμε στο διηνέκες του Χρόνου! Αγαπηθήκαμε βαθιά, μα το παράλογο εγώ ήμουν φτιαγμένη από μέταλλο κι εσύ από ξύλο... 

Πώς να γεφυρωθούν οι διαφορές μας;

 Κι εγώ πως να κλειστώ μέσα σε σχήματα και περιττές ρουτίνες; 

Τώρα πια θα συναντιόμαστε στα Όνειρα μας Μόνοι... Σαν μια Ελπίδα για τ' Όμορφο, το Ανέφικτο που κάποτε ζήσαμε καταργώντας τα στερεότυπα και τις Κλειστές αντιλήψεις.

Πως να γεφυρωθούν οι διαφορές μας;

Πως να κλειστώ μέσα σε σχήματα;

"ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ -ΑΤΕΡΜΟΝΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ- ΣΤΗΝ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ!"

 


14 Νοεμβρίου, 2024

"Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτεχνείο!



 Τώρα τα τανκς έπαψαν να πυροβολούν.

Τώρα οι κυβερνήσεις σώπασαν.

Τώρα πια οι Αγώνες δε γίνονται για

Ψωμί- Παιδεία-Λευτεριά!


Το Πολυτεχνείο είναι πια παρελθόν!

Τα ιδανικά όμως , οι ιδέες, τα όνειρα των

νέων σώπασαν κι αυτά;


Ο έρωτας για εξέγερση, η Επανάσταση,

 η Αγωνιστικότητα & η Αλληλεγγύη έπαψαν να

υπάρχουν;


Το Πολυτεχνείο σαν γεγονός είναι πια

Παρελθόν!

Η ιδέα όμως που αυτό αποπνέει

στ' αλήθεια σώπασε κι αυτή;


Η τέχνη και η ευαισθησία για τ' ανθρώπινα

δικαιώματα έπαψαν να υπάρχουν ανάμεσα

στις Νεολαίες;


Ο ηρωισμός, η θυσία, το όραμα της φοιτητικής νεολαίας

για ένα καλύτερο αύριο δεν υπάρχει;

Οι καμπάνες ηχούν πένθιμα...


Ένας απόηχος υπάρχει πια από τον τότε ραδιοφωνικό

σταθμό " Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτεχνείο!

Εδώ Πολυτεχνείο! Σας μιλάει ο ελεύθερος ραδιοφωνικός

σταθμός, των ελεύθερων αγωνιζομένων Ελλήνων...

Είμαστε Αόπλοι, Είμαστε άοπλοι."


Μια ασήμαντη μειοψηφία νέων!

Σχεδόν ένα Τίποτα... όμως το Τίποτα

Μεγάλωνε...Και από Ένα Τίποτα γίνεται

ο Παράδεισος!!!


Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία, λοιπόν!!!


"ΤΟ ΣΟΚΑΚΙ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ"

 


Η Ευτυχία είναι σοκάκι που τη διαβαίνεις σιγά- σιγά,
την κατακτάς δε στη χαρίζουν...
Η Ευτυχία είναι σοκάκι,
πέτρινος δρόμος, φρεσκοβαμμένος σε Κυκλαδονήσι!

Η Ευτυχία είναι σοκάκι, Εγώ κι Εσύ Μαζί να περπατάμε
πλάι πλάι στη Ζωή...
Να κάνουμε Όνειρα για το Μέλλον, το Αύριο, για τα Παιδιά!

Να σχεδιάζουμε το ανέφικτο, με μελωδίες από φίλντισι, πασπαλισμένες
με φεγγαρόσκονη και ακριβό βελούδο.
Η Ευτυχία είναι σοκάκι δε στη χαρίζουν!
Να βγάζεις τα όνειρά σου για σεργιάνι...να τα περπατάς,
να τα ρωτάς , να τους μιλάς...!
Η Ευτυχία είναι Σοκάκι μην το Ξεχνάς!!!

13 Νοεμβρίου, 2024

« Παγκόσμια Ημέρα Καλοσύνης»

 


Κι εσύ αναρωτιέσαι που πήγε η Καλοσύνη; Κι εσύ ψάχνεις να βρεις στις πράξεις σου πλέον το Ωραίο, το Αληθινό και το Δίκαιον. Πού πήγε η Καλοσύνη; Ψάχνεις να βρεις μικρές πράξεις καλοσύνης που αλλάζουν λιγάκι τη ροή, που ξεπερνούν τη ρουτίνα, που ανθίζουν σπόρους τρυφερότητας κι ευαισθησίας!

Και μιας και σήμερα είναι η μέρα σου… Πες μας τί θα έκανες εσύ για την Καλοσύνη ή από Καλοσύνη; Πες μας για το Καλό , το Σπάνιο, το Λίγο! Πες μας τί πράξεις ξόδεψες σ’ αγαπημένους φίλους και γνωστούς. Ή μάλλον αν γνωρίζεις την προσφορά από καλή θέληση , τον εθελοντισμό; Πες μας στ’ αλήθεια πόσες φορές θα δαπανούσες το χρόνο σου, χωρίς ανταμοιβή με ανιδιοτέλεια;

Πες μας πόσες φορές θα εργαζόσουν για το συλλογικό καλό; Πόσες φορές διαπότισαν τα όνειρά σου, ανιδιοτελή οράματα καλοσύνης; Πόσες φορές ρίχτηκες στη βιοπάλη της ζωής με πυρήνα τ’ Όνειρο και την Ουτοπία. Πόσες φορές μπόλιασες τ’ Όνειρο με ομορφιά και καλοσύνη; Ή μήπως το βόλεμα και η ασφάλεια σου έφαγαν τα σωθικά; Σ’ έβγαλαν εκτός παιχνιδιού;



Είσαι αποφασισμένος τελικά για ομορφιά και καλοσύνη ή μήπως ξεχάστηκες στην αδυσώπητη αρένα της ζωής; Είμαι πεπεισμένη πως η Καλοσύνη και η Ανθρωπιά θα σώσουν την ανθρωπότητα! Είμαι πεπεισμένη πως μονάχα από καλοσύνη κρατιέται τ’ Όνειρο! Είμαι πεπεισμένη πως από καλοσύνη είμαστε ζωντανοί, συνεχίζουμε και προσδοκούμε σε μια Ανάσταση Ψυχής ή μια Ανάταση Πνεύματος!

10 Νοεμβρίου, 2024

"Η Αξία της Ζωής μια Παράσταση στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης"


 

 

 

-        

-Εμείς Επιλέγουμε αν κάτι έχει αξία ή όχι.-

- -Ο θυμός δεν αλλάζει κάτι , απλά σε γεμίζει δηλητήριο!-

- -Οι άνθρωποι χαζεύουν μπροστά σε μια τραγωδία.-



Ο Σωτήρης Τσαφούλιας σκηνοθετεί το έργο « Η αξία της Ζωής» της βραβευμένης με Emmy, Jane Anderson, σε μετάφραση της Ναταλύ Δούκα. Το έργο αυτό πραγματεύεται τον αναπόφευκτο πόνο της ζωής! Το να υποφέρεις όμως αυτόν είναι προαιρετικό! Ένα έργο γεμάτο συμπόνια, ειλικρίνεια και χιούμορ που εξερευνά σε βάθος την Αξία της Ζωής και το δικαίωμα του καθενός να αποφασίζει Ελεύθερα τη Μοίρα του.

Τέσσερις ηθοποιοί, τέσσερις διαφορετικοί άνθρωποι επανασυνδέονται ύστερα από ένα άσχημο γεγονός. Κι όμως πάντοτε ένα στενάχωρο γεγονός συνδέει τους ανθρώπους. Ένα ζευγάρι , λοιπόν με βαθιά πίστη στο θεό και ένα άλλο που έχει άλλη φιλοσοφία για τη ζωή, με πιο προοδευτικές και σοφιστικές απόψεις. Και τα δύο ζευγάρια έρχονται αντιμέτωποι με την Απώλεια και τα συναισθήματα που αυτή δημιουργεί. Αναρωτιούνται για το πως θα συνεχιστεί η Ζωή και το πως θα βρουν τη Δύναμη να πάνε παρακάτω!

- Ο κόσμος είναι γεμάτος προκατάληψη και κυρίως άγνοια.-

- Μπορούμε να διαφωνούμε στα πάντα , αλλά η ζωή είναι πολύτιμη.-

-

Τα ζευγάρια αναρωτιούνται « Πώς μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα;» Στο έργο αυτό βλέπεις ότι οι άνθρωποι είμαστε κοινοί θνητοί ,φοβόμαστε, χρειαζόμαστε παρηγοριά και στο τέλος όλοι πεθαίνουμε! Άλλωστε, οι ερμηνείες των ηθοποιών των Πέγκυ Σταθακοπούλου, Δημήτρη Μαυρόπουλο, Αθήνα Τσιλύρα και Βασίλη Ρίσβα είναι εξαιρετικές και πραγματικά σε αποζημειώνουν.

-

-Καμμιά φορά πρέπει να πάμε παρακάτω!-

- -Αν λυπάσαι κάνε κάτι!-







Η Αξία της Ζωής υποβάλλει τους θεατές να στοχαστούν για την πραγματική « Αξία της δικής τους Ζωή». Το νόημα, το ζητούμενο! Αυτό το οποίο τους διαφεύγει μέσα στην καθημερινότητα και την αδυσώπητη ρουτίνα που βιώνουν.