23 Δεκεμβρίου, 2024

« Ένα Σπουδαίος Άνθρωπος, η Μητέρα του Θοδωρή μιλάει για το Έργο της!»

 


1)  Γιατί γράφετε;

Η συγγραφή ήταν για μένα μια ακαταμάχητη ορμή που έδρασε ως καθοριστικός παράγοντας κοινωνικοποίησης από πολύ νωρίς. Εκφράζομαι πάντα καλύτερα πάνω στο χαρτί. Γράφοντας νιώθω την ελευθερία της δυνατότητας να προσπαθείς. Όταν γράφεις γίνεσαι ταυτόχρονα αναγνώστης των σκέψεων σου και αφομοιώνεις γνώσεις και ιδέες που προήλθαν από το κοντινό ή ευρύτερο περιβάλλον με το δικό σου προσωπικό τρόπο. Είναι ένας πολύ καρποφόρος τρόπος ενδοσκόπησης και επικοινωνίας ταυτόχρονα. Μου αρέσει πάντα πολύ και η ανάδραση που λαμβάνω πάνω στα γραπτά μου από τους αναγνώστες και εννοείται όχι μόνο η θετική, αρκεί πάντα να γίνεται με καλή προαίρεση. Γιατί εκεί βρίσκεται όλο το νόημα της συγγραφής, στην αλληλεπίδραση των ανθρώπων.   Το αγαπημένο μου είδος, βέβαια,  είναι τα παραμύθια. Εκεί όπου η φαντασία, εύπλαστη όπως είναι κτίζει κόσμους και ξετυλίγει περιπέτειες, μια διεργασία που όταν γίνει δημιουργικά γεμίζει τις σελίδες με νόημα, τόσο πνευματικό όσο και πρακτικό. Τα παραμύθια μάλιστα είναι σημαντικό και αναπόσπαστο σκέλος της προσέγγισης των παιδιών μου.

Η έκδοση των βιβλίων μου από την άλλη πλευρά αποσκοπεί σε μια ακόμα πιο μεγάλη ανάγκη. Είναι η ίδια η επιβίωση του παιδιού μου αφού είναι η κύρια πηγή πόρων για την σκληρή μάχη που δίνει απέναντι στην σπάνια, πολύ σοβαρή νόσο από την οποία πάσχει που ονομάζεται Batten Disease. Εδώ θα ήθελα να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου στον εκδοτικό οίκο Θ.&Ε. Κυριόπουλος που έχουν αγκαλιάσει αδελφικά το παιδί μου. Όλα τα κέρδη από τα βιβλία πηγαίνουν στην στήριξη του αγώνα του. Μάλιστα η συνοδοιπορία μας δεν εξαντλείται μόνο σε αυτό αλλά και σε πολλά άλλα ακόμα στα οποία στέκονται δίπλα μας.

 

2) Τι μηνύματα θέλετε να περάσετε μέσω των παραμυθιών σας;

Πρώτα από όλα τα βιβλία έχουν ως στόχο την ευαισθητοποίηση για των αγώνα του παιδιού μου. Είναι μια διαρκής και δυναμική πάλη και ο συνάνθρωπος είναι ο συναγωνιστής μας. Ευτυχώς έχουμε την ευλογία να ζούμε σε έναν τόπο που ο συμπολίτης σου, μπορεί να γίνει οικογένεια σου με έναν ανοιχτόκαρδο τρόπο.

Όσον αφορά το περιεχόμενο, δηλαδή τα ίδια τα παραμύθια γράφονται πάντα με έναν γνώμονα, την διαρκή προσπάθεια αυτοβελτίωσης, κυρίως ηθικής. Η ηθική μέσα στα παραμύθια έχει τις ίδιες διαστάσεις με την ζωή. Είναι το δίλημμα και η απόφαση, η δοκιμή, η αυτοκριτική και η εσωτερική αναγέννηση που θα επιφέρει και την επιθυμητή εξωτερική αλλαγή. Ο ήρωας του παραμυθιού δεν είναι ένας υπερήρωας αλλά ο ίδιος μας ο εαυτός, που μέσα από τα βιώματα, τα παθήματα αλλά και τον αγώνα του, πασχίζει να φτάσει σε εσωτερική και εξωτερική ολοκλήρωση. Αυτό που με κάνει χαρούμενη πάντα είναι όταν ένα παιδί παίρνει κάτι θετικό από το παραμύθι μου. Κι αυτό γιατί το παιδί είναι το μέλλον, ο μελλοντικός κόσμος. Έτσι αισθάνομαι ότι έκανα έστω και κάτι μικρό, αυτό που μπορώ να προσφέρω.

3) Ποιο είναι το moto που σας εμπνέει;

Είναι φυσικά το Γενηθήτω το Θέλημα Σου. Ξέρω πως δεν έχω την δυνατότητα του να γνωρίζω το σωστό και αφήνομαι πάντα στην γεμάτη αγάπη Του. Δεν το έχω μετανιώσει ποτέ. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι θα αφεθώ στην οκνηρία και την μοιρολατρεία. Κάθε άλλο. Θα κάνω την δική μου προσπάθεια με όλες μου τις δυνάμεις, ελπίζοντας ότι θα είναι προς την σωστή κατεύθυνση και έχω την πίστη ότι αυτό που θα γίνει, είναι το σωστό και το δίκαιο.

4) Πιστεύετε πως τα βιβλία έχουν τη δύναμη να φέρουν την αλλαγή;

Πάντα είχαν και πάντα θα έχουν την δύναμη να φέρουν ριζικές αλλαγές τόσο σε ατομικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο. Γι’ αυτό και πολύ εύστοχα ο Edward Bulwer-Lytton βάζει στο στόμα του καρδινάλιου Richelieu στο ομώνυμο θεατρικό έργο του την παροιμιώδη πια φράση "η πένα είναι πιο δυνατή από το ξίφος...". Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Γιατί το ξίφος φέρει εξωτερική επιβολή και υποταγή, μια κατάσταση από την οποία ο άνθρωπος είναι έτοιμος να αποτινάξει από πάνω του στην πρώτη ευκαιρία συγκυριών. Το βιβλίο όμως φέρνει μια αόρατη κατά την διεργασία της αλλά πολύ πιο μόνιμη εσωτερική αλλαγή. Δεν εξαναγκάζει αλλά πείθει. Γι’ αυτό οι μεγαλύτερες επαναστάσεις προήλθαν από στοχαστές.

 5) Το παραμύθι σας "Ο Φοίβος" γνωρίζουμε πως δραματοποιήθηκε στο Μέγαρο Μουσικής. Πείτε μας λίγα λόγια για αυτό.

Η παράσταση παίχθηκε στην Αίθουσα Γιάννης  Μαρίνος του Συλλόγου Οι Φίλοι της Μουσικής, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, με πρωτοβουλία των στελεχών του Δήμου Παπάγου Χολαργού και υπό την αιγίδα του μαζί με τον  Σύλλογο των Φίλων της Μουσικής. Όλοι οι συντελεστές της παράστασης και ο κόσμος που μας αγκάλιασε, κατάφεραν ώστε να ξετυλιχτεί μια υπέροχη θεατρική βραδιά ευαισθητοποίησης, γεμάτη συμπαράσταση και αλληλεγγύη. Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτήν την γιορτή ανθρωπιάς που ήταν αφιερωμένη στον γιο μου Θοδωρή και τον αγώνα του.

Η παράσταση έχει παρουσιαστεί δυο φορές τον Χειμώνα του 2023, με μεγάλη επιτυχία, στο Αμφιθέατρο ‘’Μίκης Θεοδωράκης’’ του Δημαρχείου Παπάγου Χολαργού, με πρωτοβουλία και στήριξη του Δημάρχου κυρίου Ηλία Αποστολόπουλου.

Έπαιξαν οι ηθοποιοί: Λεωνίδας Παπαδόδημας, Στέλλα Ρουσάκη, Παναγιώτης Καραΐσκος, Γιώργος Σαχίνης με τη συμμετοχή της χορωδίας των 2ου & 3ου Δημοτικών Σχολείων Χολαργού σε μουσική διδασκαλία/κιθάρα Νίκου Συρμακέση. Και υπό την καθοδήγηση των κ. Α. Τζήκα και κ. Δ. Κλάδη, Διευθύντριες του 2ου και 3ου Δημοτικού Σχολείου Χολαργού. Την Σκηνοθεσία – Διασκευή – Αφήγηση έκανε η Ευτυχία Μοσχάκη. Στο πιάνο ήταν η Πόπη Μάλφα και στο βιολί ο Γιώργος Κρομμύδας. Όλοι οι συντελεστές προσφέρθηκαν αφιλοκερδώς.

6) Τι σημαίνει για εσάς ένα καλό και ποιοτικό βιβλίο;

Κάθε βιβλίο στο οποίο όταν κλείσουμε την τελευταία σελίδα του, είμαστε λίγο ή περισσότερο καλύτεροι, είναι ένα καλό και ποιοτικό βιβλίο. Άλλα βιβλία εμπλουτίζουν το λεξιλόγιο μας ή τις γνώσεις μας. Άλλα μας οδηγούν στην απόκτηση δεξιοτήτων. Άλλα πάλι σπέρνουν πνευματικούς σπόρους προβληματισμού και στοχασμού. Υπάρχουν και τα βιβλία που θα ρουφήξουν και θα καθαρίσουν την καρδιά μας, από την τοξικότητα της καθημερινότητας μας. Οι καρποί της ανάγνωσης των βιβλίων δείχνουν και την ποιότητα τους. Κάθε βιβλίο που δημοσιοποιείται κρίνεται δυναμικά στο πέρασμα του χρόνου, από τα αποτελέσματα που επιφέρει η χρήση του και το αν πετυχαίνει το σκοπό του.

 7) Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας;

Τα σχέδια μου ήταν, είναι και θα είναι για πάντα να καταφέρω όσο μου δίνει την δυνατότητα ο Θεός να είμαι δίπλα στο παιδί μου και να αγωνιζόμαστε όχι για την επιβίωση του μόνο αλλά την ζωή του, μια ζωή με νόημα όπως αξίζει σε κάθε άνθρωπο. Όλα γίνονται με απώτερο στόχο αυτό.

 

Η Χριστίνα Ντούμα γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Σεπόλια. Οι όμορφες αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας έγιναν οι στέρεες βάσεις και η γέφυρα που ένωσε την αθωότητα της παιδικής της ψυχής με την ωριμότητα της ενηλικίωσης. Τα παραμύθια που άκουγε από τους μεγάλους, αλλά και οι ιστορίες που σκαρφιζόταν, ήταν το καταφύγιο της ψυχής της. Γρήγορα από το διάβασμα πέρασε στο γράψιμο. Η επιδείνωση της υγείας της, Θοδωρή , που πάσχει από τη σπάνια νόσο Batten, την ώθησε να βρει τρόπους για να στηρίξει τον αγώνα της. Έτσι , το 2019 αποφασίζει να εκδώσει τις ιστορίες που μοιραζόταν μαζί του για να του κρατούν συντροφιά.

 

 

 

 

 

23 Νοεμβρίου, 2024

"Ο Αρίωνας & το Δελφίνι το καινούριο βιβλίο της Ευαγγελίας Πανούση"


 -Και τώρα τούτο θα σας πω, αγαπημένοι φίλοι.

Λόγια να μη σας ξεγελούν, ιδιώς τα μεγάλα

από αυτούς που άκοπα σας λεν πως είναι φίλοι.

Με ψέματα εξαπατούν, χτυπήματα στην πλάτη.

"Εσύ' σαι είσαι τέλειος" σου λεν "κι από όλους πρώτος σ' όλα"

μα δηλητήριο ξερνούν ύπουλα σαν τα φίδια.

Έχετε πάντα κατά νου τ' Αρίωνα τα πάθη.

Ασπίδα είναι στη ζωή και λύτρωση, η Γνώση!-

"Ε.Πανούση"


Ένα καινούριο βιβλίο από την εξέχουσα Κορίνθια ποιήτρια, παραμυθογράφο και αφηγήτρια την Ευαγγελία Πανούση! Ένα μύθος σε έμμετρο δεκαπεντασύλλαβο ώστε να διδαχθούν οι νεαροί αναγνώστες της πρωτοβάθμιας αλλά κυρίως της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης τη διαχρονική αξία της μυθολογίας μέσα από την ποίηση. Πρόκειται για μια έμπνευση από την αρχαία ελληνική μυθολογία και φυσικά από ότι φαίνεται είναι εμπνευσμένο από την αγαπημένη πατρίδα της συγγραφέως , την Κόρινθο!

 Πραγματικά ένα εύληπτο βιβλίο που δεν κουράζει, τέρπει και έχει διδακτικό χαρακτήρα, συμπυκνώνοντας τις ουσιαστικές αλήθειες της ζωής. Ένας μύθος που εμπνέει...αφήνει τον αναγνώστη να καταλάβει καλά ότι πάντα στις δυσκολίες θα υπάρχει μια ράχη όπως αυτή του Αρίωνα με το δελφίνι που θα μας  βγάζει στην ακτή.Θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρουμε ότι είναι διανθισμένο από την ιδιαίτερη εικονογράφηση από τα έργα της εξαίρετης , ταλαντούχας εικαστικού Μαρία Σαρρή.

Εύγε γι' αυτή τη σύμπραξη!!! Αναζητήστε το, διαβάστε το στα παιδιά μας γονείς , καθηγητές, δάσκαλοι, λάτρεις της μυθολογίας και του καλού ποιοτικού βιβλίου!!!

Καλοτάξιδο με ούριους ανέμους...!



"Η Στιγμή Είναι Ισόβια...!"


Τώρα πια θα συναντιόμαστε στα Όνειρά μας Μόνοι... Εγώ κι Εσύ...σαν ξένοι που κάποτε αγαπήθηκαν χωρίς να γνωρίζουμε το αύριο τι σκάρωνε για εμάς! Αφελείς και απίστευτα ρομαντικοί του είδους μας!Πιστέψαμε στο Όνειρο κι ας ήταν η φωτιά του να μας κάψει! Διόλου δε μας ένοιαζε η φωτιά και η στάχτυ. Θέλαμε μονάχα να ζήσουμε το πάρον μας, σφιχταγκαλιασμένοι, καταργώντας τις απόστασεις. Θέλαμε να ζήσουμε έντονα τους πόθους μας και τις Στιγμές μας... ενός αβέβαιου Έρωτα! 

Και μήπως τάχα μου, έτσι αβέβαιος δεν είναι πάντοτε ο Έρωτας;

 Ποιος σου εξασφαλίζει το Αύριο; 

Ποιος σου δίνει τα έχεγγυα του ότι δε θα πονέσεις;

Εγώ κι εσύ... κάποτε υπήρξαμε στο διηνέκες του Χρόνου! Αγαπηθήκαμε βαθιά, μα το παράλογο εγώ ήμουν φτιαγμένη από μέταλλο κι εσύ από ξύλο... 

Πώς να γεφυρωθούν οι διαφορές μας;

 Κι εγώ πως να κλειστώ μέσα σε σχήματα και περιττές ρουτίνες; 

Τώρα πια θα συναντιόμαστε στα Όνειρα μας Μόνοι... Σαν μια Ελπίδα για τ' Όμορφο, το Ανέφικτο που κάποτε ζήσαμε καταργώντας τα στερεότυπα και τις Κλειστές αντιλήψεις.

Πως να γεφυρωθούν οι διαφορές μας;

Πως να κλειστώ μέσα σε σχήματα;

"ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ -ΑΤΕΡΜΟΝΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ- ΣΤΗΝ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ!"

 


14 Νοεμβρίου, 2024

"Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτεχνείο!



 Τώρα τα τανκς έπαψαν να πυροβολούν.

Τώρα οι κυβερνήσεις σώπασαν.

Τώρα πια οι Αγώνες δε γίνονται για

Ψωμί- Παιδεία-Λευτεριά!


Το Πολυτεχνείο είναι πια παρελθόν!

Τα ιδανικά όμως , οι ιδέες, τα όνειρα των

νέων σώπασαν κι αυτά;


Ο έρωτας για εξέγερση, η Επανάσταση,

 η Αγωνιστικότητα & η Αλληλεγγύη έπαψαν να

υπάρχουν;


Το Πολυτεχνείο σαν γεγονός είναι πια

Παρελθόν!

Η ιδέα όμως που αυτό αποπνέει

στ' αλήθεια σώπασε κι αυτή;


Η τέχνη και η ευαισθησία για τ' ανθρώπινα

δικαιώματα έπαψαν να υπάρχουν ανάμεσα

στις Νεολαίες;


Ο ηρωισμός, η θυσία, το όραμα της φοιτητικής νεολαίας

για ένα καλύτερο αύριο δεν υπάρχει;

Οι καμπάνες ηχούν πένθιμα...


Ένας απόηχος υπάρχει πια από τον τότε ραδιοφωνικό

σταθμό " Εδώ Πολυτεχνείο! Εδώ Πολυτεχνείο!

Εδώ Πολυτεχνείο! Σας μιλάει ο ελεύθερος ραδιοφωνικός

σταθμός, των ελεύθερων αγωνιζομένων Ελλήνων...

Είμαστε Αόπλοι, Είμαστε άοπλοι."


Μια ασήμαντη μειοψηφία νέων!

Σχεδόν ένα Τίποτα... όμως το Τίποτα

Μεγάλωνε...Και από Ένα Τίποτα γίνεται

ο Παράδεισος!!!


Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία, λοιπόν!!!


"ΤΟ ΣΟΚΑΚΙ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ"

 


Η Ευτυχία είναι σοκάκι που τη διαβαίνεις σιγά- σιγά,
την κατακτάς δε στη χαρίζουν...
Η Ευτυχία είναι σοκάκι,
πέτρινος δρόμος, φρεσκοβαμμένος σε Κυκλαδονήσι!

Η Ευτυχία είναι σοκάκι, Εγώ κι Εσύ Μαζί να περπατάμε
πλάι πλάι στη Ζωή...
Να κάνουμε Όνειρα για το Μέλλον, το Αύριο, για τα Παιδιά!

Να σχεδιάζουμε το ανέφικτο, με μελωδίες από φίλντισι, πασπαλισμένες
με φεγγαρόσκονη και ακριβό βελούδο.
Η Ευτυχία είναι σοκάκι δε στη χαρίζουν!
Να βγάζεις τα όνειρά σου για σεργιάνι...να τα περπατάς,
να τα ρωτάς , να τους μιλάς...!
Η Ευτυχία είναι Σοκάκι μην το Ξεχνάς!!!

13 Νοεμβρίου, 2024

« Παγκόσμια Ημέρα Καλοσύνης»

 


Κι εσύ αναρωτιέσαι που πήγε η Καλοσύνη; Κι εσύ ψάχνεις να βρεις στις πράξεις σου πλέον το Ωραίο, το Αληθινό και το Δίκαιον. Πού πήγε η Καλοσύνη; Ψάχνεις να βρεις μικρές πράξεις καλοσύνης που αλλάζουν λιγάκι τη ροή, που ξεπερνούν τη ρουτίνα, που ανθίζουν σπόρους τρυφερότητας κι ευαισθησίας!

Και μιας και σήμερα είναι η μέρα σου… Πες μας τί θα έκανες εσύ για την Καλοσύνη ή από Καλοσύνη; Πες μας για το Καλό , το Σπάνιο, το Λίγο! Πες μας τί πράξεις ξόδεψες σ’ αγαπημένους φίλους και γνωστούς. Ή μάλλον αν γνωρίζεις την προσφορά από καλή θέληση , τον εθελοντισμό; Πες μας στ’ αλήθεια πόσες φορές θα δαπανούσες το χρόνο σου, χωρίς ανταμοιβή με ανιδιοτέλεια;

Πες μας πόσες φορές θα εργαζόσουν για το συλλογικό καλό; Πόσες φορές διαπότισαν τα όνειρά σου, ανιδιοτελή οράματα καλοσύνης; Πόσες φορές ρίχτηκες στη βιοπάλη της ζωής με πυρήνα τ’ Όνειρο και την Ουτοπία. Πόσες φορές μπόλιασες τ’ Όνειρο με ομορφιά και καλοσύνη; Ή μήπως το βόλεμα και η ασφάλεια σου έφαγαν τα σωθικά; Σ’ έβγαλαν εκτός παιχνιδιού;



Είσαι αποφασισμένος τελικά για ομορφιά και καλοσύνη ή μήπως ξεχάστηκες στην αδυσώπητη αρένα της ζωής; Είμαι πεπεισμένη πως η Καλοσύνη και η Ανθρωπιά θα σώσουν την ανθρωπότητα! Είμαι πεπεισμένη πως μονάχα από καλοσύνη κρατιέται τ’ Όνειρο! Είμαι πεπεισμένη πως από καλοσύνη είμαστε ζωντανοί, συνεχίζουμε και προσδοκούμε σε μια Ανάσταση Ψυχής ή μια Ανάταση Πνεύματος!